Ile wody powinien pić pies i kiedy pragnienie jest objawem

Miska z wodą stoi w kuchni od rana i nikt jej specjalnie nie pilnuje. Dopóki pies wygląda zdrowo, mało kto liczy, ile z niej ubywa. Tymczasem zmiana ilości wypijanej wody jest jednym z pierwszych sygnałów, jakie daje organizm psa, gdy zaczyna dziać się coś złego - często wcześniej niż spadek apetytu czy widoczne osłabienie.

Ile wody powinien pić pies

Zdrowy dorosły pies potrzebuje mniej więcej 50-60 ml wody na kilogram masy ciała na dobę. W praktyce wygląda to tak:

• pies 5 kg - około 250-300 ml,
• pies 10 kg - około 500-600 ml,
• pies 20 kg - około 1-1,2 litra,
• pies 30 kg - około 1,5-1,8 litra,
• pies 40 kg - około 2-2,4 litra.

To wartości orientacyjne i obejmują całą wodę, jaką pies przyjmuje: z miski, z karmy, z przysmaków. Nie chodzi o to, żeby codziennie odmierzać do mililitra, tylko żeby wiedzieć, jaki poziom jest dla twojego psa typowy. Dopiero wtedy zauważysz, że coś się zmieniło.

Górna granica normy to około 100 ml na kilogram dziennie. Powyżej niej mówimy o polidypsji, czyli nadmiernym pragnieniu, i to jest już powód do badań.

Co sprawia, że pies pije więcej albo mniej

Zanim uznasz zmianę za niepokojącą, sprawdź, czy nie tłumaczy jej coś prostego.

Rodzaj karmy. To największy pojedynczy czynnik. Karma mokra zawiera 70-80% wody, sucha około 8-10%. Pies jedzący wyłącznie karmę suchą wypija z miski dużo więcej i to jest zupełnie normalne, a nie objaw. Jeśli niedawno przechodziliście z mokrej na suchą, wzrost picia jest oczekiwany. Różnice między tymi typami karmy opisaliśmy szerzej w tekście o tym, czy wybrać karmę suchą czy mokrą.

Upał i wysiłek. W gorący dzień albo po długim spacerze pies może wypić dwa razy więcej niż zwykle. Po kilku godzinach wszystko wraca do normy.

Sól i przysmaki. Wędlina, ser, resztki z obiadu, gotowe smakołyki z dużą ilością soli - wszystkie zwiększają pragnienie. Część z nich, jak niektóre wędliny czy przyprawione mięso, po prostu nie powinna trafiać do psiej miski. Listę takich produktów zebraliśmy w artykule o tym, czego pies nie może jeść.

Leki. Sterydy i leki moczopędne bardzo wyraźnie zwiększają picie i oddawanie moczu. Jeśli pies jest w trakcie takiego leczenia, powiedz o tym weterynarzowi, zanim zaczniecie szukać innych przyczyn.

Ciąża i karmienie szczeniąt. Suka karmiąca potrzebuje znacznie więcej wody niż przed porodem.

Jak sprawdzić, ile pies naprawdę wypija

Najprostsza metoda zajmuje dwie minuty dziennie. Rano nalej odmierzoną ilość wody do miski i zapisz ją. Uzupełniając w ciągu dnia, dopisuj kolejne porcje. Następnego ranka zmierz, ile zostało, i odejmij. Powtórz przez trzy doby, bo pojedynczy dzień potrafi być nietypowy.

Kilka rzeczy, które zaburzają pomiar: druga miska w ogrodzie, picie z kałuży czy toalety, inny pies w domu. Jeśli macie dwa psy, na czas pomiaru warto karmić i poić je osobno.

Ta notatka jest też najbardziej użyteczną rzeczą, jaką możesz przynieść na wizytę. „Pije jakby więcej” niewiele mówi, „wypija 1,8 litra przy wadze 12 kg, od dwóch tygodni” ustawia całą diagnostykę.

Kiedy nadmierne pragnienie to sygnał choroby

Utrzymująca się polidypsja prawie zawsze idzie w parze z poliurią, czyli częstszym i obfitszym oddawaniem moczu. Pies zaczyna prosić w nocy, zdarzają mu się wpadki w domu, kałuże są większe niż kiedyś. To połączenie jest klasycznym objawem kilku chorób:

• cukrzyca - dodatkowo zwiększony apetyt przy spadku wagi,
• przewlekła choroba nerek - częsta u psów starszych, długo bez innych objawów,
• zespół Cushinga - powiększony brzuch, wypadanie sierści, zwiększony apetyt,
• ropomacicze - u niesterylizowanych suk, zwykle kilka tygodni po cieczce, stan nagły,
• choroby wątroby, nadczynność tarczycy, hiperkalcemia - rzadziej, ale też dają ten obraz.

Żadnej z nich nie da się potwierdzić ani wykluczyć w domu. Diagnostyka jest za to prosta i tania na starcie: badanie krwi i badanie moczu zwykle wystarczają, żeby wskazać kierunek. Nadmierne pragnienie u psa seniora traktuj poważnie nawet wtedy, gdy poza tym wygląda dobrze - w chorobie nerek to często jedyny wczesny objaw, a im wcześniej ją wykryjecie, tym więcej da się zrobić dietą.

Gdy pies pije za mało

Ta sytuacja jest pilniejsza, bo odwodnienie rozwija się szybciej, niż większość opiekunów się spodziewa. Pies przestaje pić najczęściej dlatego, że jest mu niedobrze: przy wymiotach, gorączce, bólu zęba albo silnym stresie. Brak picia idzie wtedy zwykle w parze z brakiem apetytu, o którym pisaliśmy w tekście o tym, co robić, gdy pies nie chce jeść.

Jak sprawdzić nawodnienie w domu:

1. Fałd skórny. Delikatnie unieś skórę na karku i puść. U nawodnionego psa wraca natychmiast, u odwodnionego opada powoli.
2. Dziąsła. Powinny być wilgotne i śliskie. Suche albo lepkie to sygnał ostrzegawczy.
3. Oczy. Zapadnięte oczy oznaczają już zaawansowane odwodnienie.

Osobna sprawa to biegunka. Pies traci wtedy wodę szybciej, niż jest w stanie ją uzupełnić, nawet jeśli pije normalnie. Przy łagodnych, nawracających problemach jelitowych weterynarz często zaleca wsparcie probiotykiem dla psa, ale ostra biegunka połączona z wymiotami to zawsze sprawa na wizytę, a nie na domowe leczenie.

Jeśli pies nie pije od kilkunastu godzin i ma którykolwiek z powyższych objawów, nie czekaj do rana.

Jak zachęcić psa do picia

• Trzymaj miskę zawsze pełną i myj ją codziennie zwykłym płynem, dokładnie spłukując. Śliski nalot na dnie to biofilm bakteryjny.
• Postaw drugą miskę w innym pokoju. Brzmi banalnie, ale u wielu psów to wystarcza.
• Na spacer w upał zabieraj składaną miskę. Pies chętniej napije się z miski niż z butelki.
• Dolej łyżkę wody z gotowanego mięsa bez soli albo dodaj trochę wody do suchej karmy.
• Sprawdź materiał miski. Część psów wyraźnie unika plastiku i metalu, wybierając ceramikę.
• Fontanna dla zwierząt bywa skuteczna u psów, które lubią pić z bieżącej wody, ale to opcja, nie konieczność.

Podsumowanie

Nie musisz mierzyć wody codziennie. Wystarczy raz sprawdzić, ile twój pies wypija normalnie, i zapamiętać ten poziom - wtedy zauważysz odchylenie w porę. Utrzymujący się przez kilka dni wzrost picia i częstsze siusianie to sygnał do badania krwi i moczu, zwłaszcza u psa starszego. Nagłe zaprzestanie picia, szczególnie z wymiotami lub biegunką, wymaga kontaktu z weterynarzem tego samego dnia. Wszystkie opisane tu objawy mają po kilka możliwych przyczyn, więc rozpoznanie zawsze zostaw lekarzowi.