Parson Russell terrier

Parson Russell terrier to bliższa oryginałowi wersja psa wyhodowanego przez wielebnego Johna Russella w XIX wieku. W przeciwieństwie do niższego i dłuższego jacka russella, parson zachował kwadratową sylwetkę i dłuższe kończyny, które pozwalały mu biec za konnym myśliwym przez wiele godzin. Ta różnica przekłada się wprost na jego potrzeby: parson to pies o bardzo dużej wytrzymałości i energii.

Charakter parson russell teriera

Parson jest odważny, energiczny i pewny siebie. Ma typowy terierowy charakter: nie cofa się, nie ustępuje i ocenia sytuację po swojemu.

Jest bardzo inteligentny i uczy się szybko. Dobrze radzi sobie w sportach kynologicznych, zwłaszcza w agility, gdzie jego zwinność i szybkość dają przewagę.

Wobec rodziny jest przywiązany i chętny do zabawy. Wobec dzieci przyjazny, choć jego energia bywa dla małych dzieci przytłaczająca.

Wobec innych psów bywa pewny siebie, czasem konfrontacyjny, choć zwykle mniej niż jack russell.

Ma bardzo silny instynkt łowiecki. Gryzonie, koty i ptaki są dla parsona zwierzyną.

Szczeka sporo, zwłaszcza gdy się nudzi.

Kopie i przeciska się przez otwory. Ogrodzenie musi być solidne.

Bez odpowiedniej dawki ruchu staje się nadpobudliwy i niszczący.

Wygląd i umaszczenie

Parson jest zwarty, muskularny i kwadratowy w sylwetce, z wyraźnie dłuższymi kończynami niż jack russell. Ta budowa pozwalała nadążać za koniem.

Klatka piersiowa musi być na tyle wąska, by dało się ją objąć dłońmi. To wymóg wzorca wynikający wprost z pracy w lisiej norze.

Wzorzec przewiduje dwie odmiany włosa: gładką i szorstką. Obie są twarde, gęste i odporne na warunki atmosferyczne.

Umaszczenie to biel z czarnymi lub podpalanymi znaczeniami, przy czym biel musi dominować. To cecha funkcjonalna: biały pies wychodzący z nory był natychmiast odróżnialny od lisa.

Parson russell terrier i jack russell terrier zostały formalnie rozdzielone przez FCI: parson uznany w 1990 roku, jack w 2001.

Dla kogo jest parson russell, a dla kogo nie

To wybór dla osób bardzo aktywnych, uprawiających agility lub inne sporty kynologiczne, dla biegaczy, dla myśliwych oraz dla tych, którzy chcą psa średniej wielkości z dużym charakterem.

To zły wybór dla osób szukających spokojnego psa, dla domów z gryzoniami i kotami, dla ludzi pracujących cały dzień poza domem oraz dla początkujących opiekunów bez wsparcia szkoleniowca.

Ruch i szkolenie

Około dwóch godzin aktywności dziennie, z wyraźnym udziałem pracy węchowej i zabawy.

Świetnie sprawdzają się agility, flyball, praca węchowa, dogtrekking i canicross. Parson jest zwinny, szybki i wytrzymały nieproporcjonalnie do rozmiaru.

W szkoleniu działa konsekwencja i motywacja pokarmowa. Parson uczy się szybko, ale równie szybko utrwala nawyki niepożądane.

Przywołanie wymaga bardzo dużo pracy i bywa zawodne, gdy pies zwietrzy zwierzynę. W terenie otwartym rozsądniejsza jest długa linka.

Praca nad szczekaniem i nad spokojnym mijaniem innych psów powinna zacząć się od pierwszych tygodni.

Ogrodzenie musi być wysokie i zabezpieczone od dołu.

Pielęgnacja

Odmiana gładka wymaga jedynie przetarcia gumową rękawicą raz w tygodniu. Odmiana szorstka wymaga trymowania dwa, trzy razy w roku.

Obie odmiany linieją umiarkowanie, a krótkie, sztywne włosy wbijają się w tkaniny.

Kąpiel rzadko, co dwa, trzy miesiące.

Uszy sprawdzaj co tydzień, pazury skracaj regularnie, zęby czyść kilka razy w tygodniu, wspierając się preparatami z rankingu proszków na zęby dla psa.

Po spacerach w terenie sprawdzaj psa pod kątem kleszczy, ran i wbitych ości traw.

Zdrowie parson russell teriera

Parson należy do ras zdrowych i długowiecznych.

Pierwotne zwichnięcie soczewki (PLL). Choroba oczu prowadząca do jaskry i utraty wzroku. Objawia się nagłym bólem oka, zaczerwienieniem i zmętnieniem. To stan nagły. Dostępny jest test DNA i odpowiedzialne hodowle go wykonują.

Ataksja i mielopatia dziedziczna. Choroby neurologiczne występujące w rasie, ujawniające się u młodych psów. Dostępne są testy DNA.

Głuchota wrodzona. Związana z genami odpowiadającymi za białe umaszczenie. Odpowiedzialne hodowle wykonują badanie słuchu BAER u szczeniąt.

Zwichnięcie rzepki. Występuje w rasie.

Choroba Legga-Calvégo-Perthesa. Martwica głowy kości udowej u młodych psów, objawiająca się narastającą kulawizną.

Atopowe zapalenie skóry. Występuje sporadycznie.

Nagły ból oka i zaburzenia chodu u młodego psa wymagają pilnej diagnostyki.

Żywienie parson russell teriera

Parson ma szybki metabolizm i przy dużej aktywności potrzebuje sporo energii jak na swoją wagę. Przy siedzącym trybie życia tyje jednak szybko, a nadwaga obciąża jego kolana.

Kontroluj sylwetkę: talia powinna być wyraźnie widoczna z góry. Sposób wyliczenia dawki opisaliśmy w poradniku o tym, ile karmić psa.

Dzienną porcję dziel na dwa posiłki. Wybieraj granulat dostosowany do ras małych i średnich.

Przysmaki odejmuj od dziennej dawki. Warto też znać listę produktów groźnych dla psa, bo parson zjada wszystko, co znajdzie.

W okresie wzrostu stosuj karmę dla szczeniąt ras średnich, opisaną w poradniku o żywieniu szczeniaka.

Zmiany karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z artykułu jak zmienić karmę psa.

Historia rasy

Rasa wywodzi się od psów hodowanych przez wielebnego Johna Russella, angielskiego duchownego i zapalonego myśliwego, żyjącego w XIX wieku. Zaczął od suki o imieniu Trump, kupionej od mleczarza w 1819 roku.

Jego celem był pies zdolny biec za konnym myśliwym podczas polowania na lisy, a następnie wejść do nory i wypłoszyć zwierzynę. Wymagało to dłuższych kończyn, wytrzymałości i wąskiej klatki piersiowej.

Białe umaszczenie było wymogiem praktycznym, pozwalającym odróżnić psa od lisa i uniknąć pomyłki.

Przez ponad sto lat teriery Russella pozostawały psami użytkowymi, nieuznawanymi formalnie, hodowanymi wyłącznie pod kątem pracy. Miłośnicy rasy długo opierali się jej uznaniu, obawiając się, że hodowla wystawowa zepsuje cechy robocze.

Parson russell terrier, zachowujący pierwotny, wyższy typ, został uznany przez FCI w 1990 roku. Niższy i dłuższy typ, hodowany intensywnie w Australii, uznano jako osobną rasę pod nazwą jack russell terrier w 2001 roku.

Ile kosztuje parson russell terrier i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 3000-6000 zł. Rasa jest w Polsce mniej liczna niż jack russell.

O co pytać hodowcę:

• testy DNA na PLL i ataksję u obojga rodziców,
• badanie słuchu BAER u szczeniąt,
• badanie kolan rodziców,
• czy psy z hodowli pracują lub startują w sportach.

Miesięczne utrzymanie to 250-400 zł.

Ciekawostki

Wszystkie teriery Russella, zarówno parson, jak i jack, wywodzą się od suki o imieniu Trump, kupionej przez wielebnego Johna Russella od mleczarza w 1819 roku.

Wzorzec parsona zawiera nietypowe kryterium: klatka piersiowa musi dać się objąć dłońmi. To pozostałość po wymogu pracy w ciasnej lisiej norze.

Miłośnicy rasy przez ponad sto lat blokowali jej formalne uznanie, obawiając się, że hodowla wystawowa zniszczy cechy użytkowe. Uznanie przyszło dopiero w 1990 roku.

Podsumowanie

Parson Russell terrier to pies dla osób bardzo aktywnych, ceniących zwinność, inteligencję i charakter. Jest zdrowy, długowieczny i doskonały w sportach kynologicznych. Wymaga jednak dwóch godzin ruchu dziennie i akceptacji tego, że instynkt łowiecki zawsze wygra z komendą.

Nagły ból oka i zaburzenia chodu u młodego psa zawsze wymagają pilnej konsultacji z lekarzem weterynarii.