Border terrier

Border terrier jest w grupie terierów wyjątkiem i to na swoją korzyść. Powstał do pracy razem ze sforą psów gończych podczas polowań na lisy, co oznaczało jedno: musiał dogadywać się z innymi psami. Zadziorność, która u większości terierów jest normą, była tu wadą eliminowaną z hodowli. Efektem jest pies zachowujący całą terierową odwagę i energię, ale wyraźnie łatwiejszy w codziennym życiu.

Charakter border teriera

Border jest pogodny, odważny i wytrzymały. Ma typową terierową energię, ale bez skłonności do konfliktów.

Wobec ludzi jest przyjazny i przywiązany. Wobec dzieci wyjątkowo cierpliwy jak na teriera.

Wobec innych psów zwykle zgodny, co odróżnia go od jacka russella czy fokseriera.

Jest inteligentny i chętny do współpracy. Uczy się szybciej i chętniej niż większość terierów, co czyni go jednym z niewielu przedstawicieli tej grupy polecanych początkującym.

Ma jednak silny instynkt łowiecki. Gryzonie, koty i ptaki są dla bordera zwierzyną, a przywołanie w terenie bywa zawodne.

Kopie i przeciska się przez otwory, które wydają się za małe. Ogrodzenie musi być solidne.

Jest wytrzymały nieproporcjonalnie do rozmiaru i chętnie pokonuje długie dystanse.

Wygląd i umaszczenie

Border terrier jest niewielki, ale mocny i wyraźnie roboczy w wyglądzie. Sylwetka jest nieco wydłużona, kończyny dłuższe niż u innych małych terierów, co pozwalało nadążać za koniem.

Charakterystyczna jest głowa przypominająca kształtem głowę wydry: szeroka czaszka, krótki, mocny pysk i małe, opadające do przodu uszy w kształcie litery V.

Okrywa jest twarda i gęsta, z krótkim podszerstkiem. Skóra jest wyraźnie gruba i luźna, co chroniło psa przed ugryzieniami podczas pracy w norze.

Klatka piersiowa musi być na tyle wąska, by dało się ją objąć dłońmi. To wymóg wzorca wynikający wprost z pracy w ciasnych korytarzach.

Wzorzec dopuszcza umaszczenie rude, pszeniczne, siwe z podpalaniem oraz niebieskie z podpalaniem.

Border nie jest strzyżony w wystylizowany sposób. Wzorzec wymaga naturalnego, roboczego wyglądu.

Dla kogo jest border terrier, a dla kogo nie

To dobry wybór dla rodzin z dziećmi, osób aktywnych, mieszkańców bloków i domów, a także dla początkujących opiekunów szukających małego psa z charakterem.

Nie polecamy tej rasy domom z gryzoniami i królikami, osobom o niskiej aktywności oraz tym, którzy oczekują psa niezawodnego bez smyczy w terenie otwartym.

Ruch i szkolenie

Około półtorej godziny aktywności dziennie. Border chętnie chodzi dłużej i świetnie znosi całodniowe wędrówki.

Doskonale sprawdza się w agility, pracy węchowej, dogtrekkingu i zabawie w szukanie.

W szkoleniu jest chętny do współpracy i uczy się szybko. Krótkie sesje z nagrodą działają najlepiej.

Przywołanie wymaga pracy i nigdy nie daje pewności, gdy pies zwietrzy zwierzynę. W terenie otwartym rozsądniejsza jest długa linka.

Ogrodzenie musi być solidne i zabezpieczone od dołu, bo border kopie i przeciska się przez zaskakująco małe otwory.

Pielęgnacja

Trymowanie dwa razy w roku, czyli rzadziej niż u większości terierów szorstkowłosych. Polega na ręcznym wyskubywaniu obumarłego włosa i zachowuje twardą strukturę okrywy.

Strzyżenie maszynką jest odradzane, bo zmiękcza włos i osłabia jego funkcję ochronną, a przy naturalnym wyglądzie wymaganym przez wzorzec zmienia sylwetkę psa.

Między trymowaniami czesz psa raz w tygodniu.

Kąpiel rzadko, co dwa, trzy miesiące. Twarda okrywa ma zdolność samooczyszczania.

Uszy sprawdzaj co tydzień, pazury skracaj regularnie, zęby czyść kilka razy w tygodniu, wspierając się preparatami z rankingu proszków na zęby dla psa.

Po spacerach w terenie sprawdzaj psa pod kątem kleszczy i wbitych ości traw.

Zdrowie border teriera

Border należy do ras zdrowych i długowiecznych.

Zespół napadowej dyskinezy (CECS). Zaburzenie neurologiczne charakterystyczne dla rasy, dawniej nazywane chorobą Spike’a. Objawia się epizodami drżenia, trudności z utrzymaniem równowagi, skurczów mięśni brzucha i dziwnych ruchów przy zachowanej świadomości psa. Epizod trwa od kilku minut do godziny. Bywa mylony z padaczką. U części psów objawy wyraźnie ustępują po przejściu na dietę bezglutenową, co warto omówić z weterynarzem.

Zwichnięcie rzepki. Występuje w rasie.

Choroby oczu. Zaćma i inne wady rozwojowe. Psy hodowlane powinny mieć badanie okulistyczne.

Wady serca. Występują w rasie i wymagają badania kardiologicznego.

Atopowe zapalenie skóry. Występuje, choć rzadziej niż u wielu terierów.

Otyłość. Border ma zdrowy apetyt i przy niewielkiej aktywności szybko tyje.

Epizody drżenia i utraty równowagi wymagają konsultacji weterynaryjnej i odróżnienia od padaczki.

Żywienie border teriera

Border jest łasuchem i tyje łatwiej, niż sugerowałaby jego robocza sylwetka. Kontroluj psa dotykiem: żebra powinny być wyczuwalne pod skórą.

Sposób wyliczenia dawki opisaliśmy w poradniku o tym, ile karmić psa. Dzienną porcję dziel na dwa posiłki, a przysmaki odejmuj od dziennej dawki.

Przy podejrzeniu CECS część opiekunów, po konsultacji z weterynarzem, przechodzi na karmę bezglutenową. Efekty bywają wyraźne, ale decyzję warto podejmować z lekarzem, a nie na własną rękę. Zmianę karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z artykułu jak zmienić karmę psa.

W okresie wzrostu stosuj karmę dla szczeniąt ras małych, opisaną w poradniku o żywieniu szczeniaka.

Warto też znać listę produktów groźnych dla psa, bo border zjada wszystko, co znajdzie na spacerze.

Historia rasy

Border terrier pochodzi z pogranicza Anglii i Szkocji, skąd wzięła się nazwa: border oznacza granicę. Rasa rozwijała się w rejonie Cheviot Hills co najmniej od XVIII wieku.

Zadanie było specyficzne. Pies miał biec za konnym myśliwym i sforą psów gończych podczas polowania na lisy, a gdy lis schronił się w norze, wejść za nim i wypłoszyć go na zewnątrz.

To wymagało trzech rzeczy: dłuższych kończyn niż u innych małych terierów, wąskiej klatki piersiowej pozwalającej wejść do nory oraz zgodności z innymi psami, bo pies pracował w grupie.

Ta ostatnia cecha odróżnia bordera od pozostałych terierów do dziś.

Gruba, luźna skóra i twarda okrywa chroniły psa przed ugryzieniami i przed deszczem oraz zimnem na otwartych wrzosowiskach.

Kennel Club uznał rasę w 1920 roku, stosunkowo późno, bo hodowcy długo obawiali się, że uznanie wystawowe zepsuje jej cechy użytkowe.

Ile kosztuje border terrier i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 3000-6000 zł.

O co pytać hodowcę:

• czy w linii występowały epizody CECS,
• badanie kardiologiczne i okulistyczne rodziców,
• badanie kolan,
• czy psy z hodowli pracują lub startują w sportach.

Miesięczne utrzymanie to 250-400 zł, plus trymowanie dwa razy w roku.

Ciekawostki

Wzorzec border teriera zawiera nietypowy wymóg: klatka piersiowa psa musi dać się objąć dłońmi. To pozostałość po konieczności wchodzenia do lisiej nory.

Border terrier jest jedną z niewielu ras terierów, w których zgodność z innymi psami była cechą celowo selekcjonowaną, bo pies pracował w sforze razem z psami gończymi.

Gruba, luźna skóra bordera nie jest przypadkiem: chroniła psa przed poważnym zranieniem podczas starcia z lisem w ciasnym korytarzu nory.

Podsumowanie

Border terrier to prawdopodobnie najbardziej zrównoważony pies w grupie terierów: energiczny i odważny, ale zgodny wobec innych psów i cierpliwy wobec dzieci. Jest zdrowy, długowieczny i niewymagający skomplikowanej pielęgnacji. To jeden z niewielu terierów, które można polecić także początkującym opiekunom.

Epizody drżenia i utraty równowagi zawsze konsultuj z lekarzem weterynarii, bo wymagają odróżnienia od padaczki.