Czy pies może jeść jabłka

Pytanie o jabłka sprowadza się w praktyce do jednej rzeczy: do pestek. Reszta tematu jest prosta i mało dramatyczna.

Miąższ i skórka są dla psa bezpieczne, niskokaloryczne i dobrze tolerowane. Jabłko należy do najmniej problematycznych owoców, jakie można podać psu, i jest sensowną alternatywą dla gotowych przysmaków.

Pestki, czyli o co naprawdę chodzi

Pestki jabłek zawierają amigdalinę, związek, z którego w przewodzie pokarmowym może uwalniać się cyjanowodór. Na tym opiera się cała ostrożność wobec ogryzków i sama informacja jest prawdziwa.

Praktyczna skala wygląda jednak inaczej, niż sugerują ostrzeżenia. Ilość amigdaliny w jednej pestce jest bardzo mała, a pestka połknięta w całości przechodzi przez przewód pokarmowy w twardej łupinie i zwykle nie uwalnia niczego. Żeby doszło do zatrucia, pies musiałby rozgryźć bardzo dużą liczbę pestek naraz.

Wniosek jest podwójny. Po pierwsze, jeden ogryzek zjedzony z podłogi nie jest powodem do paniki ani do wywoływania wymiotów. Po drugie, gniazdo nasienne i tak warto wycinać, bo u małych psów twardy ogryzek jest bardziej realnym ryzykiem mechanicznym niż chemicznym: potrafi zablokować się w gardle albo w jelicie.

Ile to jest rozsądna porcja

Jabłko zawiera około 52 kcal na 100 gramów. To niewiele, ale owoce mają też cukry, więc obowiązuje ta sama zasada co przy innych dodatkach: wszystko poza karmą nie powinno przekraczać około 10 procent dziennej dawki kalorycznej.

Dla psa ważącego 10 kg, potrzebującego około 600 kcal dziennie, oznacza to dwa, trzy plasterki. Dla chihuahua ważącej 3 kg jeden mały plasterek. Dla labradora kilka plasterków, ale nadal nie pół jabłka codziennie.

Nadmiar owoców kończy się luźnym kałem i wzdęciami, a przy regularnym podawaniu przyrostem masy ciała, którego nikt nie kojarzy z jabłkami. Jak to policzyć i jak wyjść z takiej sytuacji, opisaliśmy w tekście o nadwadze u psa.

Skórka: tak, ale umyta

Skórka zawiera najwięcej błonnika i zwykle nie ma powodu jej usuwać. Ma jednak też najwięcej pozostałości środków ochrony roślin oraz wosku, którym pokrywa się owoce przeznaczone do długiego przechowywania.

Praktycznie: jabłka ze sklepu myj dokładnie w ciepłej wodzie albo obieraj, jabłka z własnego sadu wystarczy opłukać.

Formy, które wyglądają niewinnie, a nie są

Suszone jabłka. Ten sam cukier w kilkakrotnie mniejszej objętości. Jako pojedynczy plasterek w treningu nie szkodzą, jako przekąska z torebki sumują się szybko.

Gotowy mus i przecier jabłkowy. Tu leży realne ryzyko, znacznie większe niż pestki. Część produktów oznaczonych jako bez cukru jest słodzona ksylitolem, który u psów wywołuje gwałtowny spadek poziomu glukozy w bardzo małych dawkach. Do tego dochodzą przyprawy, w tym cynamon dodawany do przecierów dla dzieci. Sprawdzaj skład albo rób mus sama.

Sok jabłkowy. Skoncentrowane cukry bez błonnika. Nie ma powodu, żeby psu go podawać.

Szarlotka i wypieki. Cukier, tłuszcz, czasem rodzynki. Odpada.

Pies z cukrzycą i pies odchudzany

Przy tych dwóch grupach jabłka przestają być obojętne, choć nie są zakazane.

U psa z cukrzycą liczy się przewidywalność. Owoce podane poza planem posiłków zaburzają dopasowanie dawki insuliny, więc jeśli mają być częścią diety, trzeba je uwzględniać stale i w tej samej ilości. Szczegóły prowadzenia takiego psa opisaliśmy w tekście o cukrzycy.

U psa odchudzanego jabłka sprawdzają się dobrze jako sposób na zwiększenie objętości posiłku niewielkim kosztem energetycznym, ale tylko wtedy, gdy zastępują część karmy, a nie dochodzą do pełnej porcji.

Zielone czy czerwone

Różnica jest niewielka i dotyczy głównie zawartości cukru: odmiany zielone, takie jak szara reneta czy granny smith, mają go mniej i bywają lepszym wyborem przy psie z nadwagą.

Kwaśne jabłka bywają za to gorzej tolerowane przez psy z wrażliwym żołądkiem i z tendencją do cofania się treści. Jeśli po kwaśnym jabłku pies się oblizuje, przełyka ślinę i szuka trawy, wybieraj słodsze odmiany albo zrezygnuj.

Jak podać

Umyte, bez gniazda nasiennego, pokrojone na plasterki albo kostkę wielkości pasującej do pyska psa. Przy dużym psie kawałki na tyle duże, żeby nie połknął ich w całości bez gryzienia.

Latem sprawdzają się mrożone kawałki jabłka: chłodzą, zajmują na dłużej i kosztują kilka kalorii. Można je też włożyć do zabawki do napełniania.

W treningu jabłko wypada gorzej niż mięsny przysmak, bo jest mniej atrakcyjne, ale świetnie sprawdza się jako nagroda w spokojnych sytuacjach domowych.

Jabłko a zęby

Krąży przekonanie, że chrupanie jabłek czyści psu zęby. Efekt mechaniczny jest, ale niewielki i dotyczy głównie powierzchni koron, a nie kieszonek dziąsłowych, gdzie toczy się właściwy problem.

Innymi słowy: jabłko nie zastępuje szczotkowania i nie zapobiega chorobie przyzębia. Co działa naprawdę, opisaliśmy w tekście o kamieniu nazębnym.

Jabłka spadające w sadzie

Sytuacja typowa dla jesieni i warta osobnej uwagi, bo różni się od podania plasterka w kuchni.

Owoce leżące pod drzewem fermentują, a pies, który zje ich kilka, dostaje jednocześnie dużą porcję cukru, błonnika i niewielką ilość alkoholu powstałego w procesie fermentacji. Efektem bywają wzdęcia, luźny kał, a przy większych ilościach objawy upojenia: chwiejny chód i senność.

Do tego dochodzą osy i pszczoły siedzące na nadgryzionych owocach. Użądlenie w pysk albo w gardło u psa, który połknął owoc razem z owadem, potrafi wywołać obrzęk utrudniający oddychanie i jest sytuacją pilną.

Praktycznie: w sezonie owocowym zbieraj spady albo ogrodź drzewo, jeśli pies ma zwyczaj podjadania pod nim.

Kiedy zadzwonić do lecznicy

Prawie nigdy, bo to jeden z najbezpieczniejszych owoców. Kontakt ma sens, jeśli mały pies połknął cały ogryzek i zaczyna się krztusić, ślinić albo próbować wymiotować bez efektu, jeśli po zjedzeniu dużej ilości pojawia się bolesny brzuch i wymioty, oraz zawsze wtedy, gdy pies zjadł produkt jabłkowy, który mógł zawierać ksylitol.

Pełne zestawienie owoców bezpiecznych i tych, których lepiej unikać, znajdziesz w przewodniku po owocach dla psa.

Źródła

• WSAVA, Global Nutrition Guidelines i zasada 10 procent dla przysmaków
• Merck Veterinary Manual, Food Hazards in Small Animals
• ASPCA Animal Poison Control Center, Fruit Safety for Pets
• FEDIAF, Nutritional Guidelines for Complete and Complementary Pet Food