Yorkshire terrier

York bywa traktowany jak żywa ozdoba i to najczęstszy błąd, jaki popełniają jego opiekunowie. Pod jedwabistym włosem kryje się terier: pies odważny, czujny i przekonany, że poradzi sobie z każdym problemem, także z psem pięć razy większym. Ta rozbieżność między wagą a poczuciem własnej wartości jest źródłem zarówno uroku, jak i większości kłopotów wychowawczych tej rasy.

Charakter yorkshire teriera

York jest żywy, ciekawy i mocno związany z opiekunem. Chce uczestniczyć we wszystkim, chodzi za człowiekiem po mieszkaniu i reaguje na każdy dźwięk za drzwiami.

Odwaga to cecha wpisana w rasę. Yorki podbiegają do dużych psów, wchodzą w konflikty, których nie mają szans wygrać, i nie odpuszczają. Dlatego socjalizacja od szczeniaka jest ważniejsza, niż sugerowałby rozmiar psa.

Szczekliwość to najczęstsza skarga opiekunów. York sygnalizuje wszystko: windę, kroki na klatce, gołębia za oknem. Da się to ograniczyć, ale nie wyeliminować całkowicie, bo pies został wyhodowany właśnie po to, by dawać znać.

Bywa uparty i wybiórczo posłuszny. Uczy się szybko, ale ocenia, czy warto. Krótkie sesje z nagrodą działają, powtarzanie tej samej komendy dziesiąty raz nie działa.

Nie znosi samotności i łatwo wchodzi w relację, w której traktowany jest jak dziecko. Noszenie na rękach, brak zasad i unikanie kontaktu z innymi psami tworzy psa lękliwego i nadpobudliwego. York wychowywany po prostu jak pies jest znacznie spokojniejszy.

Wygląd i umaszczenie

Yorkshire terrier to pies drobny, o zwartej sylwetce i wysoko noszonej głowie. Charakterystyczne są małe, stojące uszy w kształcie litery V i ciemne, żywe oczy.

Największą cechą rozpoznawczą jest włos: długi, prosty, jedwabisty, opadający po obu stronach ciała i pozbawiony podszerstka. Struktura jest bliższa ludzkiemu włosowi niż typowej psiej sierści, dlatego rasa praktycznie nie linieje.

Umaszczenie wzorcowe to stalowoniebieski na tułowiu i ogonie oraz jasne, złociste podpalanie na głowie, piersi i kończynach. Szczenięta rodzą się czarne z podpalaniem, a docelowy kolor wybarwia się stopniowo, czasem dopiero koło trzeciego roku życia.

Określenia takie jak “york biewer” opisują osobną rasę, a nie odmianę kolorystyczną yorka. Z kolei “mini” czy “teacup” to nazwy handlowe, a nie kategorie wzorcowe, i zwykle oznaczają psy poniżej granicy zdrowego rozsądku hodowlanego.

Dla kogo jest yorkshire terrier, a dla kogo nie

To dobry wybór dla mieszkańców bloków, osób starszych, alergików oraz tych, którzy chcą małego psa realnie towarzyszącego im na co dzień, także w podróży.

Nie polecamy tej rasy rodzinom z bardzo małymi dziećmi, bo pies o wadze trzech kilogramów łatwo doznaje urazu przy nieostrożnym podniesieniu czy przypadkowym nastąpieniu. Nie jest też wyborem dla osób, które nie zaakceptują szczekania lub nie chcą regularnie zajmować się włosem albo płacić za groomera.

Ruch i szkolenie

Mimo rozmiaru york potrzebuje spacerów. Dwa razy dziennie po 30 minut to rozsądne minimum, a wiele yorków z przyjemnością chodzi znacznie dłużej. Noszenie psa w torbie zamiast chodzenia to najprostszy sposób na wyhodowanie psa nerwowego i nieprzystosowanego.

W szkoleniu sprawdza się konsekwencja i krótkie sesje. Najważniejsze umiejętności to przywołanie, spokojne mijanie innych psów i wyciszanie szczekania na komendę.

Pilnuj skoków. Zeskok z kanapy przy słabych więzadłach kolanowych to typowy początek problemów z rzepką. Rampa albo schodki przy łóżku i sofie to prosty sposób zapobiegania.

Bardzo ważne: zamiast obroży używaj szelek. Przy skłonności tej rasy do zapadania się tchawicy nacisk obroży na szyję jest realnym zagrożeniem, zwłaszcza u psa ciągnącego na smyczy.

Pielęgnacja

To najbardziej czasochłonny element życia z yorkiem. Długi włos wymaga czesania codziennie albo co drugi dzień, w przeciwnym razie tworzą się kołtuny, zwłaszcza za uszami, pod pachami i na tylnych partiach ud.

Większość opiekunów decyduje się na strzyżenie co 6-8 tygodni, w wariancie szczenięcym lub sportowym. To rozwiązanie praktyczne, które nie szkodzi psu, a znacznie ułatwia życie.

Włos nad oczami spinamy gumką albo skracamy, żeby nie drażnił rogówki. Uszy sprawdzamy co tydzień i usuwamy nadmiar włosa z kanału słuchowego.

Osobny rozdział to zęby. Małe rasy mają stłoczone uzębienie, przez co kamień nazębny odkłada się szybko, a choroby przyzębia u yorków bywają widoczne już koło trzeciego roku życia. Codzienne czyszczenie zębów szczoteczką to standard, a nie przesada. Preparaty wspierające tę rutynę zebraliśmy w rankingu proszków na zęby dla psa.

Warto też pilnować, czy zęby mleczne wypadły w terminie. U yorków często pozostają przetrwałe kły, które wymagają usunięcia.

Zdrowie yorkshire teriera

Zwichnięcie rzepki. Najczęstszy problem ortopedyczny małych ras. Objawia się okresowym podkurczaniem tylnej łapy w trakcie biegu, po którym pies wraca do normalnego chodu. W łagodnych postaciach wystarczy kontrola wagi i unikanie skoków, w cięższych potrzebna jest operacja.

Zapadanie się tchawicy. Chrząstki tchawicy tracą sztywność, co powoduje charakterystyczny suchy kaszel, przypominający gęganie. Nasila się przy pobudzeniu i przy ciągnięciu na smyczy. Stąd bezwzględne zalecenie szelek zamiast obroży.

Choroba Legga-Calvégo-Perthesa. Martwica głowy kości udowej, ujawniająca się zwykle między czwartym a dwunastym miesiącem życia. Objawem jest narastająca kulawizna tylnej kończyny.

Przetrwały przewód żylny. Wada naczyniowa, przez którą krew omija wątrobę. Objawy to zahamowanie wzrostu, wymioty, dezorientacja po posiłku. Diagnozuje się ją badaniem kwasów żółciowych, a wiele przypadków można leczyć operacyjnie.

Hipoglikemia u szczeniąt. Bardzo małe szczenięta mogą gwałtownie tracić poziom cukru przy stresie lub zbyt długiej przerwie między posiłkami. Dlatego młodego yorka karmi się częściej, cztery, pięć razy dziennie.

Kaszel, kulawizna czy apatia u psa tej wielkości nigdy nie są tematem do przeczekania. To sygnał do wizyty u weterynarza.

Żywienie yorkshire teriera

Mały żołądek oznacza małe porcje, ale wysokie zapotrzebowanie energetyczne na kilogram masy ciała. Dorosły york je zwykle dwa, trzy razy dziennie, szczeniak cztery, pięć razy. Jak przeliczyć dawkę, pokazujemy w poradniku o tym, ile karmić psa.

Wybieraj karmę o niewielkim rozmiarze granulek, dostosowanym do miniatury. Zbyt duży granulat pies połyka w całości, co nie pomaga ani zębom, ani żołądkowi.

Yorki bywają wybredne i szybko uczą się, że odmowa jedzenia kończy się podaniem czegoś smaczniejszego. Jeśli pies przestał jeść, najpierw sprawdź przyczyny opisane w tekście pies nie chce jeść, zanim zaczniesz kusić go wędliną.

Karma sucha nieco lepiej sprzyja higienie zębów, ale u yorka i tak nie zastąpi szczotkowania. Porównanie obu typów karmy znajdziesz w artykule karma sucha czy mokra.

Uważaj na przysmaki. U psa ważącego trzy kilogramy jeden większy smakołyk potrafi stanowić znaczną część dziennego zapotrzebowania kalorycznego.

Historia rasy

Rasa powstała w połowie XIX wieku w północnej Anglii, w hrabstwach Yorkshire i Lancashire. Robotnicy przybywający ze Szkocji do pracy w kopalniach i przędzalniach przywieźli ze sobą małe teriery, które krzyżowano z lokalnymi psami.

Zadaniem tych psów było tępienie szczurów w kopalniach i zakładach włókienniczych. Dopiero z czasem rasa trafiła do salonów i stała się psem towarzyszącym.

Za protoplastę uznaje się psa o imieniu Huddersfield Ben, żyjącego w latach sześćdziesiątych XIX wieku. Nazwę Yorkshire Terrier oficjalnie przyjęto w 1874 roku, a wzorzec spisano w 1898.

Pierwotne yorki były wyraźnie większe od dzisiejszych, ważyły około sześciu kilogramów. Zmniejszenie rozmiaru nastąpiło już po przejściu rasy do roli psa towarzyszącego.

Ile kosztuje yorkshire terrier i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 2500-6000 zł. W cenie powinny być rodowód, szczepienia, odrobaczanie i czipowanie.

O co pytać hodowcę:

• czy rodzice mają badanie kolan w kierunku luksacji rzepki,
• czy w linii występowały przypadki przecieku wątrobowego,
• ile ważą rodzice i jaka jest przewidywana docelowa waga szczeniaka,
• czy szczenięta są socjalizowane w domu, a nie tylko w kojcu.

Zdecydowanie omijaj oferty psów “teacup” i “mikro”. Skrajna miniaturyzacja to nie zaleta, tylko zwiększone ryzyko hipoglikemii, złamań i wodogłowia.

Miesięczne utrzymanie to 200-350 zł, ale trzeba doliczyć wizyty u groomera co 6-8 tygodni oraz regularne zabiegi usuwania kamienia nazębnego w znieczuleniu, które u tej rasy bywają potrzebne co rok lub dwa.

Ciekawostki

Najmniejszym psem w historii, o którym istnieją wiarygodne zapiski, był yorkshire terrier z lat trzydziestych XX wieku, ważący niespełna 200 gramów.

W czasie drugiej wojny światowej yorkshire terrier o imieniu Smoky towarzyszył amerykańskim żołnierzom na Pacyfiku i pomógł przeciągnąć kabel telegraficzny przez wąską rurę pod lotniskiem, oszczędzając kilka dni prac ziemnych.

Włos yorka rośnie nieprzerwanie, podobnie jak ludzki, i u psów wystawowych trzymanych w papilotach może sięgać podłoża.

Podsumowanie

Yorkshire terrier to pies o dużym charakterze w małym ciele, który świetnie odnajduje się w mieszkaniu i towarzyszy opiekunowi przez kilkanaście lat. W zamian wymaga rzeczy, które łatwo zlekceważyć: regularnej pielęgnacji włosa, codziennej troski o zęby, szelek zamiast obroży i traktowania jak psa, a nie jak maskotki.

Przy kaszlu, kulawiźnie czy nagłej zmianie apetytu u tak małego psa nie zwlekaj z konsultacją weterynaryjną.