Chihuahua

Chihuahua to najmniejsza rasa świata i jednocześnie jedna z najczęściej źle prowadzonych. Problem rzadko leży w psie. Leży w tym, że dwukilogramowy pies bywa noszony na rękach zamiast chodzić, nie poznaje innych psów i nie dostaje żadnych zasad. Efektem jest zwierzę przestraszone, które broni się jedyną dostępną metodą. Chihuahua wychowywany po prostu jak pies jest zupełnie innym zwierzęciem.

Charakter chihuahua

To pies odważny, czujny i mocno związany z jedną osobą. Wobec swojego człowieka bywa czuły i wylewny, wobec obcych zachowuje wyraźną nieufność.

Ma zaskakująco dużo pewności siebie. Chihuahua potrafi zaszczekać na psa dziesięć razy od siebie większego i nie widzieć w tym nic dziwnego. To urocze do momentu, w którym przestaje być bezpieczne.

Jest bardzo czujny. Reaguje na dźwięki, ruch za oknem i każdego gościa. To rasa, która realnie ostrzega, i jednocześnie jedna z najbardziej szczekliwych.

Bywa zaborczy wobec opiekuna. Chihuahua leżący na kolanach i warczący na wszystkich, którzy się zbliżają, to klasyczny obraz psa, któremu pozwolono na zbyt wiele.

Wobec innych psów bywa konfliktowy, ale często woli towarzystwo innych chihuahua. To rasa, która dobrze funkcjonuje w parach.

Wygląd i umaszczenie

Chihuahua ma charakterystyczną, jabłkowatą głowę, duże, stojące uszy i wyraziste, lekko wyłupiaste oczy. Sylwetka jest lekko wydłużona, ruch sprężysty.

Wzorzec przewiduje dwie odmiany włosa: krótkowłosą, o gładkiej, przylegającej sierści, oraz długowłosą, z pióropuszami na uszach, kończynach i ogonie oraz kryzą na szyi. Obie należą do tej samej rasy.

Dopuszczalne są wszystkie umaszczenia i ich kombinacje z jednym wyjątkiem: FCI nie uznaje umaszczenia merle. Psy merle bywają sprzedawane jako rzadkie i droższe, ale gen ten w tej rasie wiąże się z ryzykiem wad wzroku i słuchu, a szczenięta z kojarzenia dwóch psów merle są obarczone poważnymi wadami.

Wzorzec określa wagę na 1,5-3 kg. Psy poniżej tej granicy, reklamowane jako “teacup”, nie są odrębną odmianą, tylko osobnikami poniżej normy, znacznie bardziej narażonymi na hipoglikemię, złamania i wodogłowie.

Osobną kwestią jest głowa. Wzorzec dopuszcza zarówno typ jabłkowaty, jak i nieco bardziej wydłużony. Skrajnie kopulasta czaszka wiąże się z częstszym występowaniem przetrwałego ciemiączka i wodogłowia.

Dla kogo jest chihuahua, a dla kogo nie

To dobry wybór dla mieszkańców małych mieszkań, seniorów, osób pracujących zdalnie i tych, którzy chcą psa, którego mogą zabrać niemal wszędzie.

Nie polecamy tej rasy rodzinom z małymi dziećmi, osobom szukającym psa do długich wędrówek oraz tym, którzy nie zamierzają pracować nad socjalizacją. To także zły wybór dla kogoś, kto nie zaakceptuje szczekania.

Ruch i szkolenie

Trzydzieści do czterdziestu minut dziennie w dwóch krótkich spacerach w zupełności wystarcza. Chihuahua chętnie chodzi, o ile nie jest zimno.

Najważniejsza zasada: pies ma chodzić po ziemi, nie jeździć w torbie. Noszenie chihuahua na rękach przez cały spacer jest najprostszą drogą do wyhodowania psa, który boi się wszystkiego poza kolanami opiekuna.

Socjalizacja od szczeniaka jest przy tej rasie kluczowa. Pies musi poznać inne psy, ludzi, dźwięki i powierzchnie. Zaniedbanie tego etapu daje dorosłego psa, który warczy na wszystko.

W szkoleniu sprawdzają się krótkie sesje z nagrodą. Chihuahua uczy się dobrze, o ile traktuje się go poważnie. Najtrudniejsza bywa nauka czystości, zwłaszcza zimą, gdy pies niechętnie wychodzi na mróz.

Używaj szelek, nie obroży. Przy skłonności do zapadania się tchawicy nacisk na szyję jest realnym zagrożeniem.

Pielęgnacja

Odmiana krótkowłosa wymaga jedynie przetarcia gumową rękawicą raz w tygodniu. Odmiana długowłosa czesania dwa, trzy razy w tygodniu, ze szczególną uwagą na kryzę i pióropusze za uszami.

Obie odmiany linieją umiarkowanie, przez cały rok.

Kąpiel co 4-6 tygodni. Uszy sprawdzaj co tydzień, bo duża, otwarta małżowina łatwo zbiera kurz.

Pazury skracaj regularnie, bo przy krótkich spacerach po miękkim podłożu prawie się nie ścierają.

Zęby to najsłabszy punkt tej rasy. Bardzo mała szczęka oznacza stłoczone uzębienie, a choroby przyzębia pojawiają się często już przed trzecim rokiem życia. Codzienne czyszczenie zębów jest przy chihuahua standardem, wspieranym preparatami z rankingu proszków na zęby dla psa. Warto też sprawdzić, czy zęby mleczne wypadły w terminie, bo przetrwałe kły są w tej rasie częste i wymagają usunięcia.

Zdrowie chihuahua

Zwichnięcie rzepki. Bardzo częste. Objawia się okresowym podkurczaniem tylnej łapy podczas biegu.

Zapadanie się tchawicy. Daje charakterystyczny suchy kaszel przypominający gęganie, nasilający się przy pobudzeniu i ciągnięciu na smyczy.

Wodogłowie i przetrwałe ciemiączko. U części chihuahua kość czaszki nie zrasta się całkowicie, pozostawiając miękkie miejsce na czubku głowy. Samo w sobie nie musi dawać objawów, ale wymaga ostrożności przy zabawie i podnoszeniu psa. Wodogłowie objawia się kręceniem w kółko, dezorientacją i zaburzeniami równowagi.

Hipoglikemia u szczeniąt. Bardzo małe szczenięta mogą gwałtownie tracić poziom cukru przy stresie lub długiej przerwie między posiłkami. Objawem jest osłabienie, drżenie, w skrajnych przypadkach utrata przytomności. Dlatego młode chihuahua karmi się cztery, pięć razy dziennie.

Choroby przyzębia. Praktycznie nieuniknione bez codziennej higieny.

Wrażliwość na zimno. Nie jest chorobą, ale przy tej masie ciała wychłodzenie następuje szybko.

Kaszel, kulawizna, dezorientacja czy osłabienie u psa tej wielkości zawsze wymagają szybkiej konsultacji weterynaryjnej.

Żywienie chihuahua

Bardzo mały żołądek oznacza małe porcje i częstsze posiłki. Dorosły pies je dwa, trzy razy dziennie, szczeniak cztery, pięć razy. Jak przeliczyć dawkę dla psa ważącego dwa kilogramy, wyjaśniamy w poradniku o tym, ile karmić psa.

Karma musi mieć granulki dopasowane do miniatur. Zbyt duży granulat pies połyka w całości albo w ogóle nie potrafi rozgryźć.

Uważaj z przysmakami. U psa o tej wadze jeden większy smakołyk potrafi stanowić jedną czwartą dziennego zapotrzebowania kalorycznego. Przydatna będzie lista produktów groźnych dla psa, bo dawka toksyczna, na przykład czekolady, jest przy tej masie ciała bardzo niska.

Chihuahua bywają wybredne, głównie dlatego, że opiekunowie szybko ustępują i podają coś smaczniejszego. Zanim to zrobisz, sprawdź przyczyny opisane w artykule pies nie chce jeść.

Przy problemach z zębami rozważ karmę mokrą lub zwilżanie granulatu. Porównanie znajdziesz w tekście karma sucha czy mokra.

Historia rasy

Rasa wywodzi się z Meksyku i nosi nazwę od stanu Chihuahua, gdzie w połowie XIX wieku amerykańscy podróżnicy kupowali te psy od miejscowej ludności.

Za jej przodka uznaje się psa techichi, hodowanego przez Tolteków i Azteków. Techichi miał znaczenie religijne i towarzyszył zmarłym w pochówkach, o czym świadczą znaleziska archeologiczne.

Rasa została uznana przez American Kennel Club w 1904 roku. Patronat nad wzorcem FCI sprawuje Meksyk.

Odmiana długowłosa powstała później, prawdopodobnie z domieszką papillona lub pekińczyka, i przez pewien czas była klasyfikowana osobno.

Ile kosztuje chihuahua i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 2500-6000 zł.

O co pytać hodowcę:

• czy rodzice mają badanie kolan w kierunku luksacji rzepki,
• czy w linii występowało wodogłowie,
• ile ważą rodzice i jaka jest przewidywana docelowa waga szczeniaka,
• czy szczenięta mają kontakt z ludźmi, innymi psami i różnymi bodźcami.

Zdecydowanie omijaj oferty psów “teacup” oraz psów o umaszczeniu merle. Pierwsze to osobniki poniżej normy wzorcowej, drugie nie mieszczą się we wzorcu FCI i wiążą się z ryzykiem zdrowotnym.

Miesięczne utrzymanie to 150-300 zł, ale przy tej rasie trzeba doliczyć regularne zabiegi stomatologiczne w znieczuleniu, potrzebne zwykle co rok lub dwa.

Ciekawostki

Chihuahua regularnie pojawia się w Księdze rekordów Guinnessa jako najmniejszy pies świata, zarówno pod względem wzrostu, jak i długości.

To jedna z niewielu ras, u których część osobników ma przetrwałe ciemiączko, czyli niezrośnięte miejsce na czaszce, podobne do tego, jakie mają noworodki.

Mimo miniaturowego rozmiaru chihuahua ma jeden z najwyższych wskaźników długowieczności wśród psów. Osobniki dwudziestoletnie nie są w tej rasie rzadkością.

Podsumowanie

Chihuahua to pies dla kogoś, kto chce małego, długowiecznego towarzysza i jest gotów traktować go poważnie: socjalizować, uczyć zasad i pozwolić mu chodzić po ziemi. Prowadzony w ten sposób jest odważny, wesoły i przywiązany. Prowadzony jak żywa maskotka staje się przestraszonym psem, który warczy na cały świat.

Przy kaszlu, kulawiźnie czy zaburzeniach równowagi u psa tej wielkości nie zwlekaj z wizytą u lekarza weterynarii.