Shih tzu

Shih tzu został wyhodowany do jednej rzeczy: towarzyszenia człowiekowi. Nie pilnował, nie polował, nie pasł. Przez stulecia leżał na kolanach w tybetańskich klasztorach i chińskich pałacach, i dokładnie to samo robi dziś. To rasa dla kogoś, kto chce psa do domu, a nie do pracy, i akceptuje, że w zamian trzeba się nim regularnie zajmować.

Charakter shih tzu

To pies pogodny, spokojny i przyjazny wobec wszystkich. Nie jest ani lękliwy, ani zaczepny. Wita gości bez nadmiernego entuzjazmu, ale i bez podejrzliwości.

Ma sporo godności. Shih tzu nie jest psem, który wykona każde polecenie z zachwytem. Uczy się chętnie, ale we własnym tempie i pod warunkiem, że coś z tego ma. To nie upór w stylu teriera, raczej spokojna kalkulacja.

Wobec dzieci jest cierpliwy, choć jak każdy pies tej wielkości wymaga nadzoru przy zabawie. Wobec innych psów zwykle życzliwy, bez skłonności do konfliktów.

Źle znosi samotność. To rasa hodowana wyłącznie do towarzystwa i pozostawiony na cały dzień shih tzu jest po prostu nieszczęśliwy.

W domu jest spokojny. Nie biega bez celu, nie domaga się nieustannej zabawy, potrafi przespać większość dnia u nóg opiekuna.

Wygląd i umaszczenie

Shih tzu to niewielki, zwarty pies o szerokiej, okrągłej głowie i krótkim, kwadratowym pysku. Charakterystyczny jest włos rosnący na nosie do góry, tworzący układ nazywany chryzantemą.

Sierść jest długa, gęsta, prosta, z podszerstkiem, i przy pełnej długości opada do ziemi. Włos na głowie zwykle spina się w kokardkę, żeby nie drażnił oczu.

Wzorzec dopuszcza wszystkie umaszczenia. U psów łaciatych ceniona jest biała strzałka na czole i biały koniec ogona.

Rasa praktycznie nie linieje. Obumarły włos pozostaje w okrywie, co jest zaletą dla osób uczulonych, ale jednocześnie powodem, dla którego kołtuny tworzą się tak szybko.

Warto odróżnić shih tzu od lhasa apso. Shih tzu ma krótszy pysk, szerszą głowę i bardziej przysadzistą sylwetkę. Lhasa apso jest nieco dłuższy w formacie, ma dłuższy pysk i jest bardziej rezerwowany wobec obcych.

Dla kogo jest shih tzu, a dla kogo nie

To dobry wybór dla mieszkańców bloków, seniorów, osób pracujących zdalnie, rodzin ze starszymi dziećmi i wszystkich, którzy szukają spokojnego psa bez dużych wymagań ruchowych.

Nie polecamy tej rasy osobom, które nie chcą codziennie czesać psa ani płacić za groomera, biegaczom i miłośnikom długich wędrówek, a także tym, którzy spędzają cały dzień poza domem. To także zły wybór, jeśli mieszkasz w miejscu, gdzie latem trudno uniknąć upału.

Ruch i szkolenie

Trzydzieści do czterdziestu pięciu minut ruchu dziennie w zupełności wystarcza. Shih tzu chętnie idzie na spacer, ale nie potrzebuje długich dystansów ani intensywnego wysiłku.

Latem spaceruj tylko wcześnie rano i późnym wieczorem. Skrócony pysk utrudnia ziajanie, czyli podstawowy mechanizm chłodzenia u psa, więc ryzyko udaru cieplnego jest realne.

W szkoleniu sprawdzają się krótkie sesje z nagrodą. Najtrudniejsza bywa nauka czystości, bo shih tzu uczą się jej wolniej niż wiele innych ras. Potrzeba cierpliwości i regularności, nie surowości.

Warto od szczeniaka przyzwyczajać psa do czesania, obcinania pazurów i przemywania oczu. Pies, który tego nie akceptuje, zamienia każdą wizytę u groomera w walkę.

Pielęgnacja

To najważniejszy element opieki nad tą rasą i główny powód, dla którego shih tzu bywa oddawany.

Przy długim włosie czesanie jest konieczne codziennie albo co drugi dzień, grzebieniem i szczotką sięgającą do skóry. Kołtuny tworzą się przede wszystkim za uszami, pod pachami, na tylnych partiach ud i wokół obroży.

Zdecydowana większość opiekunów wybiera strzyżenie co 6-8 tygodni w wariancie szczenięcym. To rozwiązanie praktyczne, nieszkodzące psu i znacznie skracające codzienną pielęgnację.

Włos wokół oczu trzeba skracać albo spinać. Drażniący rogówkę włos to jedna z najczęstszych przyczyn problemów okulistycznych w tej rasie.

Fałd nad nosem przecieraj kilka razy w tygodniu i osuszaj. Uszy, obficie owłosione i zwisające, sprawdzaj co tydzień.

Zęby to słaby punkt. Shih tzu mają stłoczone uzębienie i przodozgryz, więc kamień odkłada się szybko. Codzienne czyszczenie jest standardem, a pomocne bywają preparaty z rankingu proszków na zęby dla psa.

Zdrowie shih tzu

Problemy oddechowe. Skrócona czaszka oznacza zwężone drogi oddechowe. U części psów objawia się to jedynie chrapaniem, u innych realnymi trudnościami z oddychaniem, wymagającymi korekty chirurgicznej. Sapanie w spoczynku nie jest normą.

Przegrzanie. Wynika wprost z powyższego. Upał, wysiłek i podróż w nagrzanym samochodzie to dla tej rasy poważne zagrożenie.

Choroby oczu. Płytkie oczodoły sprawiają, że gałka oczna jest słabo chroniona. Zdarza się jej wypadnięcie po urazie, co jest stanem nagłym. Częstsze są owrzodzenia rogówki i suche zapalenie rogówki. Każde mrużenie oka, łzawienie czy zaczerwienienie to powód do pilnej wizyty.

Zwichnięcie rzepki. Typowe dla małych ras, objawia się okresowym podkurczaniem tylnej łapy.

Kamica pęcherza moczowego. Występuje w rasie częściej niż średnio. Objawy to częste, bolesne oddawanie moczu i krew w moczu.

Choroby przyzębia. Praktycznie nieuniknione bez regularnej higieny jamy ustnej.

Przy wszystkich tych punktach obowiązuje ta sama zasada: obserwacja i konsultacja weterynaryjna, nie samodzielne rozpoznanie.

Żywienie shih tzu

Mały żołądek i skrócony pysk to dwie rzeczy, które warto uwzględnić. Wybieraj karmę o granulkach dostosowanych do ras małych i podawaj ją z płaskiej, szerokiej miski, z której psu o krótkim pysku łatwiej pobierać pokarm.

Dwa posiłki dziennie, odmierzane. Jak wyliczyć porcję, opisaliśmy w poradniku o tym, ile karmić psa. Nadwaga u tej rasy dodatkowo obciąża drogi oddechowe i stawy.

Ze względu na skłonność do kamicy pilnuj nawodnienia. Miska stale pełna, a przy karmie suchej warto rozważyć dodanie wody. Szczegóły w tekście ile wody powinien pić pies.

Shih tzu bywają wybredne, zwłaszcza gdy przyzwyczai się je do urozmaicania posiłków. Zanim zaczniesz kusić psa czymś lepszym, sprawdź przyczyny opisane w artykule pies nie chce jeść.

Przy problemach z zębami warto rozważyć karmę mokrą lub zwilżanie granulatu. Porównanie obu typów znajdziesz w tekście karma sucha czy mokra.

Historia rasy

Korzenie rasy sięgają Tybetu, gdzie małe, długowłose psy trzymano w klasztorach buddyjskich. Uważano je za wcielenia lwa strzegącego nauk Buddy, stąd nazwa oznaczająca “lwi pies”.

Psy te ofiarowywano jako dary dyplomatyczne cesarzom Chin. Na dworze cesarskim rozwijano je dalej, prawdopodobnie z domieszką pekińczyka, uzyskując typ znany dziś.

Shih tzu były psami wyłącznie dworskimi i przez wieki nie wolno było ich wywozić poza pałac. Do Europy trafiły dopiero w latach trzydziestych XX wieku, gdy kilka par sprowadzono do Anglii i Norwegii.

Cała współczesna populacja rasy wywodzi się z bardzo niewielkiej liczby psów założycielskich, co tłumaczy część dzisiejszych obciążeń zdrowotnych.

Ile kosztuje shih tzu i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 2500-6000 zł.

O co pytać hodowcę:

• jak oddychają rodzice w spoczynku, najlepiej sprawdź to osobiście,
• czy w linii występowały problemy okulistyczne,
• czy rodzice mają badanie kolan,
• czy szczenięta są przyzwyczajane do czesania i obsługi.

Zwróć uwagę na budowę pyska. Skrajnie spłaszczona twarz, choć bywa uznawana za atrakcyjną, wiąże się z gorszym oddychaniem i większym ryzykiem urazów oka.

Miesięczne utrzymanie to 250-400 zł plus wizyty u groomera co 6-8 tygodni, kosztujące zwykle 120-250 zł.

Ciekawostki

Charakterystyczny włos rosnący na nosie do góry sprawia, że pysk shih tzu przypomina kwiat chryzantemy i tak też bywa opisywany w literaturze kynologicznej.

Rasa niemal wyginęła po rewolucji w Chinach. Cała dzisiejsza populacja pochodzi od kilkunastu psów wywiezionych do Europy przed drugą wojną światową.

Shih tzu ma przodozgryz, czyli dolna szczęka wysuwa się przed górną. To cecha wzorcowa, a nie wada.

Podsumowanie

Shih tzu to jeden z najwygodniejszych psów do mieszkania: spokojny, przyjazny i niewymagający długich spacerów. Cena tej wygody to codzienna pielęgnacja włosa i uważność wobec dwóch wrażliwych punktów, czyli oczu i oddechu. Kto to zaakceptuje, dostaje pogodnego towarzysza na kilkanaście lat.

Przy problemach z okiem, sapaniu w spoczynku czy zmianie w oddawaniu moczu skontaktuj się z lekarzem weterynarii bez zwłoki.