Maltańczyk

Maltańczyk to jeden z najstarszych psów towarzyszących w Europie, znany już w starożytności i od tamtej pory pełniący dokładnie tę samą funkcję. Nie ma zadań użytkowych i nie udaje, że je ma. Jest po to, żeby być blisko człowieka, i robi to lepiej niż większość ras. Cena to codzienna praca przy jego białym, jedwabistym włosie.

Charakter maltańczyka

To pies łagodny, pogodny i bardzo przywiązany do opiekuna. Chodzi za człowiekiem po mieszkaniu, śpi obok, reaguje na zmianę nastroju.

Wbrew wyglądowi nie jest ani kruchy psychicznie, ani nadmiernie lękliwy. Dobrze zsocjalizowany maltańczyk jest pewny siebie, ciekawy świata i chętny do zabawy.

Uczy się szybko i chętnie. To jedna z inteligentniejszych ras miniaturowych, dobrze radząca sobie w nauce trików i podstawowego posłuszeństwa.

Bywa szczekliwy. Sygnalizuje dzwonek, kroki na klatce i obcych za oknem. Ta cecha nasila się u psów, które nudzą się w domu albo nie mają wystarczającego kontaktu ze światem zewnętrznym.

Samotność jest jego największym problemem. Maltańczyk regularnie zostawiany na cały dzień rozwija lęk separacyjny objawiający się wyciem, niszczeniem i załatwianiem się w domu.

Wygląd i umaszczenie

Maltańczyk jest niewielki, o wydłużonym nieco tułowiu, płynnym ruchu i ciemnych, wyrazistych oczach. Nos i obwódki oczu powinny być czarne, co przy białym włosie daje charakterystyczny kontrast.

Sierść jest bardzo długa, jedwabista, prosta i całkowicie pozbawiona podszerstka. Przy pełnej długości opada do ziemi i rozdziela się na grzbiecie przedziałkiem.

Wzorzec dopuszcza wyłącznie umaszczenie czysto białe, z tolerancją dla bardzo bladego odcienia kości słoniowej. Wszelkie plamy są wadą.

Brak podszerstka oznacza, że maltańczyk nie linieje w typowym sensie, ale też że marznie. Zimą, zwłaszcza po strzyżeniu, potrzebuje ubranka.

Dla kogo jest maltańczyk, a dla kogo nie

To dobry wybór dla osób pracujących zdalnie, seniorów, mieszkańców bloków, alergików oraz tych, którzy chcą psa bardzo związanego z człowiekiem.

Nie polecamy tej rasy osobom pracującym cały dzień poza domem, rodzinom z bardzo małymi dziećmi ze względu na kruchość psa oraz tym, którzy nie chcą codziennie zajmować się włosem ani płacić za groomera.

Ruch i szkolenie

Trzydzieści do czterdziestu pięciu minut dziennie w dwóch spacerach w zupełności wystarcza. Maltańczyk chętnie idzie dalej, jeśli pogoda sprzyja, ale nie potrzebuje intensywnego wysiłku.

Spacery są ważne nie tylko dla ciała. Pies noszony w torbie zamiast chodzenia po ziemi traci kontakt ze światem i szybko staje się lękliwy wobec innych psów i hałasu.

W szkoleniu sprawdzają się krótkie sesje z nagrodą. Maltańczyk uczy się szybko, więc łatwo nauczyć go zarówno rzeczy pożądanych, jak i niepożądanych.

Dwie umiejętności warto ćwiczyć szczególnie starannie: spokojne zostawanie samemu, budowane stopniowo od pierwszych dni, oraz akceptację czesania i zabiegów pielęgnacyjnych.

Zamiast obroży używaj szelek. Przy skłonności małych ras do zapadania się tchawicy nacisk na szyję jest realnym problemem.

Pielęgnacja

To najbardziej pracochłonny element życia z tą rasą.

Przy długim włosie czesanie jest konieczne codziennie. Jedwabista struktura bez podszerstka filcuje się wyjątkowo szybko, zwłaszcza za uszami, pod pachami i na tylnych partiach ud. Zaniedbany maltańczyk w kilka dni potrafi zamienić się w jeden kołtun.

Większość opiekunów wybiera strzyżenie co 6-8 tygodni. To rozwiązanie praktyczne i nieszkodzące psu.

Osobnym tematem są zacieki pod oczami. Na białym włosie łzy utleniają się i tworzą rdzawe przebarwienia. Codzienne przemywanie okolicy oczu i skracanie włosa, który drażni rogówkę, ogranicza problem. Jeśli łzawienie jest obfite, warto poszukać przyczyny u weterynarza, bo bywa nią zwężenie kanalików łzowych, alergia albo chory ząb.

Kąpiel co 2-3 tygodnie z szamponem dla psów o białej sierści. Uszy sprawdzaj co tydzień, pazury skracaj regularnie.

Zęby to słaby punkt wszystkich miniatur. Codzienne szczotkowanie plus wsparcie preparatami z rankingu proszków na zęby dla psa opóźnia moment, w którym konieczne stanie się usuwanie kamienia w znieczuleniu.

Zdrowie maltańczyka

Zwichnięcie rzepki. Najczęstszy problem ortopedyczny małych ras. Objawia się okresowym podkurczaniem tylnej łapy w biegu. W łagodnych postaciach wystarcza kontrola wagi i unikanie skoków.

Zapadanie się tchawicy. Chrząstki tchawicy tracą sztywność, co daje charakterystyczny suchy kaszel przypominający gęganie. Stąd zalecenie szelek zamiast obroży.

Przetrwały przewód żylny. Wada naczyniowa, przez którą krew omija wątrobę. Objawy to zahamowanie wzrostu, wymioty i dezorientacja po posiłku. Diagnostyka opiera się na badaniu kwasów żółciowych.

Hipoglikemia u szczeniąt. Bardzo małe szczenięta mogą gwałtownie tracić poziom cukru przy stresie lub długiej przerwie między posiłkami. Dlatego młodego maltańczyka karmi się cztery, pięć razy dziennie.

Choroby przyzębia. Praktycznie nieuniknione bez codziennej higieny.

Nadmierne łzawienie. Bywa objawem, a nie tylko kwestią estetyczną.

Kaszel, kulawizna czy apatia u psa ważącego trzy kilogramy nigdy nie są tematem do przeczekania.

Żywienie maltańczyka

Mały żołądek oznacza małe porcje i częstsze posiłki. Dorosły pies je dwa, trzy razy dziennie, szczeniak cztery, pięć razy. Jak przeliczyć dawkę, wyjaśniamy w poradniku o tym, ile karmić psa.

Wybieraj karmę o granulkach dostosowanych do miniatur. Zbyt duży granulat pies połyka w całości.

U maltańczyków dieta bywa wiązana z nasileniem łzawienia i przebarwień. Warto obserwować, czy zmiana karmy wpływa na ten objaw, ale robić to stopniowo, przez 7-10 dni, według schematu z artykułu jak zmienić karmę psa.

Maltańczyki bywają wybredne i szybko uczą się, że odmowa jedzenia przynosi coś smaczniejszego. Zanim ulegniesz, sprawdź przyczyny opisane w tekście pies nie chce jeść.

Uważaj na przysmaki. U psa ważącego trzy kilogramy jeden większy smakołyk potrafi stanowić znaczną część dziennego zapotrzebowania. Przydatna będzie też lista produktów groźnych dla psa.

Historia rasy

Maltańczyk należy do najstarszych ras towarzyszących w Europie. Małe białe pieski opisywał już Arystoteles, a ich wizerunki pojawiają się na greckich wazach z V wieku przed naszą erą.

Rasa była ceniona w starożytnym Rzymie, gdzie towarzyszyła damom z wyższych sfer. Rzymski poeta Marcjalis poświęcił jednemu z takich psów wiersz.

Nazwa nie odnosi się jednoznacznie do Malty. Może pochodzić od semickiego słowa “malat” oznaczającego bezpieczny port, a rasa rozwijała się w całym basenie Morza Śródziemnego. Patronat nad wzorcem sprawują dziś Włochy.

Przez stulecia maltańczyk pozostawał psem dworskim i salonowym, portretowanym przez malarzy od renesansu po wiek XIX.

Ile kosztuje maltańczyk i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 3000-6500 zł.

O co pytać hodowcę:

• czy rodzice mają badanie kolan w kierunku luksacji rzepki,
• czy w linii występował przeciek wątrobowy,
• ile ważą rodzice i jaka jest przewidywana docelowa waga szczeniaka,
• czy szczenięta są przyzwyczajane do czesania i kąpieli.

Omijaj oferty psów reklamowanych jako “mini” czy “teacup”. Skrajna miniaturyzacja zwiększa ryzyko hipoglikemii, złamań i wodogłowia.

Miesięczne utrzymanie to 200-350 zł plus groomer co 6-8 tygodni.

Ciekawostki

Maltańczyk był jedną z pierwszych ras pokazywanych na wystawach psów w Anglii w XIX wieku, w kategorii wówczas nazywanej “psy maltańskie lwie”.

Włos maltańczyka rośnie nieprzerwanie, podobnie jak ludzki, i u psów wystawowych utrzymywanych w papilotach może być dłuższy niż wysokość psa w kłębie.

Rasa nie ma podszerstka, co jest rzadkością wśród psów i tłumaczy zarówno brak linienia, jak i wrażliwość na zimno.

Podsumowanie

Maltańczyk to pies dla kogoś, kto chce mieć towarzysza blisko siebie przez większość dnia i jest gotów poświęcić kilka minut dziennie na jego włos. Daje w zamian łagodność, przywiązanie i pogodę ducha, a przy dobrej opiece dożywa piętnastu lat.

Kaszel, kulawizna czy nasilone łzawienie zawsze warto skonsultować z lekarzem weterynarii, zamiast maskować objaw kosmetykami.