Kiedy można wykąpać szczeniaka pierwszy raz

Odpowiedź, którą najczęściej dostaje się w sklepie zoologicznym, brzmi: dopiero po szczepieniach. To pomyłka wynikająca z pomieszania dwóch niezwiązanych ze sobą spraw.

Ograniczenia obowiązujące szczeniaka przed zakończeniem serii dotyczą kontaktu z innymi psami i miejsc, gdzie bywa ich dużo. Wanna we własnej łazience nie należy do żadnej z tych kategorii.

Od kiedy technicznie można

Praktycznym minimum jest około ósmy tydzień życia, czyli mniej więcej moment, w którym szczenię trafia do nowego domu.

Powód jest fizjologiczny. Bardzo młode szczenięta słabo utrzymują temperaturę ciała i wychładzają się szybko, więc kąpiel poniżej tego wieku wykonuje się tylko z konieczności, na przykład gdy szczenię ubrudziło się odchodami. Wtedy myje się szybko, wyłącznie zabrudzony fragment, w ciepłym pomieszczeniu, i suszy natychmiast.

W nowym domu warto dać psu kilka dni spokoju przed pierwszą kąpielą. Pierwszy tydzień jest wystarczająco intensywny bez dodatkowych atrakcji, a plan na ten okres rozpisaliśmy w tekście o pierwszych dniach szczeniaka.

Czy w ogóle jest potrzebna

Zwykle nie. Szczenię, które nie chodzi jeszcze na dalekie spacery i nie tarza się w błocie, po prostu się nie brudzi. Zabrudzone łapy i brzuch wystarczy przetrzeć wilgotnym ręcznikiem.

Pierwsze kąpiele mają więc inny cel niż higiena. Są treningiem: uczą psa, że woda, dźwięk prysznica i stanie w wannie są nudne i przewidywalne. Pies, który przejdzie przez to jako szczenię, przez resztę życia daje się umyć bez awantur, a pies, który pierwszy raz trafia do wanny w wieku dwóch lat, uczy się tego znacznie trudniej.

Pierwsza kąpiel krok po kroku

Przygotuj wszystko wcześniej. Szampon otwarty, ręczniki pod ręką, mata antypoślizgowa na dnie wanny, smakołyki w zasięgu. Szukanie czegokolwiek z mokrym szczeniakiem pod pachą kończy się źle.

Zacznij od suchej wanny. Wstaw szczeniaka, daj kilka smakołyków, wyjmij. Powtórz kilka razy w ciągu dnia. Ten etap kosztuje pięć minut, a decyduje o całej reszcie.

Potem kilka centymetrów letniej wody, około 37 stopni. Znowu smakołyki, znowu krótko.

Właściwa kąpiel. Mocz od karku w dół, głowy nie polewaj. Szampon rozprowadź, zostaw na chwilę, spłucz dokładnie i dłużej, niż wydaje ci się potrzebne, bo resztki w podszerstku podrażniają skórę.

Ciepło i sucho. Ręcznik, potem suszarka na najniższym stopniu i chłodnym nawiewie, z odległości i nigdy nie kierowana prosto w pysk. Łazienka powinna być ciepła i pozostać ciepła, dopóki pies nie wyschnie.

Całość ma trwać kilka minut. Jeśli szczeniak zaczyna panikować, kończysz wcześniej, nawet z niedomytym psem. Kolejna kąpiel będzie łatwiejsza, o ile ta nie skończyła się szarpaniną.

Czym myć

Szampon dla szczeniąt albo dla psów o wrażliwej skórze, łagodny, bez intensywnego zapachu.

Ludzki szampon odpada z tego samego powodu co u psów dorosłych: skóra psa ma inny odczyn i cieńszą warstwę rogową, więc preparaty przeznaczone dla ludzi ją przesuszają. Szczegóły i pełną procedurę dla psa dorosłego opisaliśmy w tekście o kąpieli psa.

Kiedy odpuścić

W dniu szczepienia i przez dobę po nim. Nie z powodu ryzyka zakażenia, tylko dlatego, że pies bywa wtedy osowiały i nie ma potrzeby dokładać mu wrażeń. Co jeszcze mieści się w normie po szczepieniu, opisaliśmy w tekście o kalendarzu szczepień szczeniaka.

Przy biegunce, gorączce, apatii i w każdej sytuacji, gdy szczeniak jest w gorszej formie.

Przy świeżej ranie albo szwach, do czasu wyznaczonego przez lekarza.

Tuż przed podaniem kropli na kark i zaraz po nim. Preparaty typu spot-on rozprowadzają się w warstwie tłuszczowej skóry, więc kąpiel w odstępie krótszym niż zwykle zalecane 48 godzin obniża ich skuteczność. Jak działają poszczególne rodzaje ochrony przeciwpasożytniczej, opisaliśmy w tekście o kleszczach.

Jak często potem

Rzadko. Większość psów nie potrzebuje kąpieli częściej niż raz na cztery do ośmiu tygodni, a przy krótkiej sierści jeszcze rzadziej.

Wyjątkiem są kąpiele treningowe w pierwszych miesiącach: bardzo krótkie, czasem samą wodą, po to żeby utrwalić spokojne zachowanie. Jedna taka sesja co dwa tygodnie nikomu nie zaszkodzi.

Osobna sytuacja to rasy strzyżone, u których pierwsza wizyta u groomera powinna wypaść wcześnie, około czwartego, piątego miesiąca, i też jest przede wszystkim treningiem. Pies przyzwyczajony do stołu, maszynki i suszarki jako szczeniak oszczędza sobie i tobie kilkunastu lat stresu.

Kiedy kąpiel jest konieczna mimo wszystko

Są sytuacje, w których nie ma co czekać na odpowiedni wiek ani na dobry moment.

Szczenię ubrudzone własnymi odchodami, wytarzane w padlinie albo w czymś chemicznym trzeba umyć od razu. Przy substancjach chemicznych, w tym rozlanym oleju, farbie czy środkach czystości, spłukuje się je dużą ilością letniej wody, bo pies i tak zliże wszystko, co zostanie na sierści, a część takich substancji jest toksyczna.

W tych przypadkach obowiązują dwie zasady: myj tylko zabrudzony fragment i pilnuj ciepła. Ciepła łazienka, ręcznik przygotowany wcześniej, suszenie natychmiast po. U szczeniaka poniżej ośmiu tygodni wychłodzenie jest większym zagrożeniem niż brud.

Jeśli substancja jest żrąca albo nie wiesz, co to jest, zadzwoń do lecznicy przed myciem. Część preparatów wymaga innego postępowania niż spłukiwanie wodą.

Najczęstsze błędy

Kąpiel bez wcześniejszego wyszczotkowania, przez co kołtuny zaciskają się na mokro. Za gorąca woda. Polewanie głowy prysznicem. Pośpieszne spłukiwanie. Puszczenie mokrego szczeniaka na przeciąg albo na balkon. I ostatni, najmniej oczywisty: robienie z kąpieli wydarzenia, z podniesionym głosem i przytrzymywaniem. Pies zapamiętuje emocje dokładniej niż samą wodę.

Źródła

• WSAVA, Global Dermatology Guidelines
• Merck Veterinary Manual, Skin Care and Topical Therapy in Dogs
• AAHA, Canine Life Stage Guidelines