Airedale terrier

Airedale terrier bywa nazywany królem terierów i zasłużył na to podwójnie: jest największy w grupie i najbardziej wszechstronny. Pracował jako pies myśliwski, policyjny, meldunkowy i sanitarny, w rolach, do których dziś wykorzystuje się owczarki. Zachował przy tym charakter teriera: energiczny, uparty, odważny i przekonany, że poradzi sobie ze wszystkim.

Charakter airedale teriera

Airedale jest pewny siebie, energiczny i bardzo inteligentny. Uczy się szybko, ale ma dużo własnego zdania.

Wobec rodziny jest przywiązany i chętny do zabawy. Wobec dzieci przyjazny, choć jego energia bywa dla małych dzieci przytłaczająca.

Wobec obcych jest czujny i powściągliwy. To dobry pies stróżujący, który ostrzega, ale nie atakuje bez powodu.

Wobec innych psów bywa konfrontacyjny, zwłaszcza samce wobec samców. Mimo rozmiaru to wciąż terier.

Ma silny instynkt łowiecki. Historycznie polował na wydry i szczury wodne, a współczesny airedale chętnie goni wszystko, co się rusza.

Jest odważny do granic. Airedale nie cofa się i tę cechę selekcjonowano celowo.

Bez zajęcia staje się nadpobudliwy i niszczący. To pies, który potrzebuje pracy.

Wygląd i umaszczenie

Airedale jest duży, kwadratowy w sylwetce, mocny i dobrze umięśniony, o długiej, prostokątnej głowie i charakterystycznej brodzie.

Okrywa jest podwójna: twardy, druciasty, gęsty włos zewnętrzny oraz miękki podszerstek. Obumarły włos nie wypada, tylko pozostaje w okrywie, dlatego rasa praktycznie nie linieje i wymaga trymowania.

Umaszczenie jest charakterystyczne: czarne lub siwe siodło obejmujące grzbiet i boki, z rudobrązowym podpalaniem na głowie, uszach, kończynach i spodzie ciała.

Sylwetka airedale’a przypomina powiększonego fokseriera i nie jest to przypadek, bo obie rasy mają wspólne korzenie w angielskich terierach roboczych.

Dla kogo jest airedale, a dla kogo nie

To wybór dla osób bardzo aktywnych, uprawiających sporty kynologiczne, dla myśliwych, dla rodzin z dziećmi w wieku szkolnym oraz dla alergików szukających większego psa.

To zły wybór dla osób o umiarkowanej aktywności, dla domów z innymi psami bez przygotowania, dla ludzi pracujących cały dzień poza domem oraz dla tych, którzy nie chcą płacić za trymowanie.

Ruch i szkolenie

Około dwóch godzin aktywności dziennie, z wyraźnym udziałem pracy umysłowej.

Świetnie sprawdzają się obedience, agility, tropienie, praca węchowa, dogtrekking i sporty obronne. Airedale jest wszechstronny i chętnie uczy się nowych rzeczy.

W szkoleniu potrzebna jest konsekwencja. Airedale uczy się szybko, ale testuje granice i wychwytuje każdą niekonsekwencję. Metody oparte na nagrodzie działają, przymus wywołuje opór.

Socjalizacja z innymi psami od pierwszych tygodni jest konieczna, bo naturalna zadziorność bez pracy przeradza się w konfliktowość.

Przywołanie wymaga pracy i bywa zawodne, gdy pies zwietrzy zwierzynę.

Do osiemnastego miesiąca ograniczaj skoki i długie biegi na twardym podłożu.

Pielęgnacja

Trymowanie co 8-10 tygodni. Polega na ręcznym wyskubywaniu obumarłego włosa i zachowuje twardą strukturę okrywy oraz kontrastowe umaszczenie.

Strzyżenie maszynką jest tańszą alternatywą, ale z czasem zmiękcza włos i wypłukuje kolor, przez co charakterystyczne siodło blaknie.

Między wizytami czesz psa dwa razy w tygodniu, ze szczególną uwagą na brodę, porty na kończynach i okolice pach.

Brodę przecieraj po posiłkach.

Kąpiel co dwa, trzy miesiące. Uszy sprawdzaj co tydzień, pazury skracaj regularnie, zęby czyść kilka razy w tygodniu.

Obmacuj psa raz w miesiącu i zgłaszaj każdy nowy guzek, bo nowotwory skóry występują w rasie częściej niż średnio.

Zdrowie airedale teriera

Dysplazja stawów biodrowych. Występuje i wymaga prześwietleń psów hodowlanych.

Niedoczynność tarczycy. Częsta w rasie. Objawia się przybieraniem na wadze mimo niezmienionej diety, apatią, wypadaniem włosa i nawracającymi infekcjami skóry. Diagnostyka z krwi jest prosta, leczenie skuteczne.

Atopowe zapalenie skóry. Występuje w rasie. Objawy to świąd, wylizywanie łap i nawracające zapalenia uszu.

Nowotwory skóry. Airedale ma podwyższone ryzyko nowotworów skóry, w tym mastocytomy.

Skręt żołądka. Ryzyko związane z głęboką klatką piersiową. Objawy to nieproduktywne odruchy wymiotne i powiększający się brzuch. Stan nagły.

Postępujący zanik siatkówki. Występuje w rasie i wymaga badań okulistycznych psów hodowlanych.

Każdy nowy guzek pod skórą oraz objawy brzuszne wymagają szybkiej konsultacji weterynaryjnej.

Żywienie airedale teriera

Airedale ma duże zapotrzebowanie energetyczne przy aktywnym trybie życia. Twarda okrywa maskuje sylwetkę, więc kontroluj psa dotykiem.

Sposób wyliczenia dawki opisaliśmy w poradniku o tym, ile karmić psa.

Ze względu na ryzyko skrętu żołądka dzienną porcję dziel na dwa posiłki i zapewnij godzinę odpoczynku po jedzeniu.

Rasa bywa wrażliwa pokarmowo, z objawami skórnymi. Przy przewlekłym świądzie warto zacząć od tekstu o tym, jak wybrać karmę dla psa z alergią, a przy problemach trawiennych rozważyć wsparcie probiotyczne z rankingu probiotyków dla psa.

W okresie wzrostu, do około osiemnastego miesiąca, stosuj karmę dla szczeniąt ras dużych, opisaną w poradniku o żywieniu szczeniaka.

Zmiany karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z artykułu jak zmienić karmę psa.

Historia rasy

Airedale powstał w połowie XIX wieku w dolinie rzeki Aire w hrabstwie Yorkshire, skąd wzięła się nazwa. Robotnicy krzyżowali lokalne teriery robocze z otterhoundem, czyli psem do polowania na wydry, uzyskując psa dużego, wytrzymałego i doskonale pływającego.

Cel był praktyczny: pies zdolny polować na wydry i szczury wodne wzdłuż rzek, a przy okazji pilnować obejścia.

Wszechstronność rasy szybko doceniono poza łowiectwem. Airedale’y trafiły do policji w Wielkiej Brytanii i Niemczech, a podczas pierwszej wojny światowej służyły jako psy meldunkowe, sanitarne i wartownicze. Wiele z nich zginęło, dostarczając wiadomości pod ostrzałem.

To właśnie ta wszechstronność przyniosła rasie przydomek króla terierów.

W okresie międzywojennym airedale był jedną z najpopularniejszych ras na świecie. Prezydenci Stanów Zjednoczonych, w tym Theodore Roosevelt i Woodrow Wilson, trzymali psy tej rasy.

Popularność spadła po drugiej wojnie światowej, gdy w rolach służbowych airedale’a wyparł owczarek niemiecki.

Ile kosztuje airedale terrier i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 3500-7000 zł. Rasa jest w Polsce nieliczna.

O co pytać hodowcę:

• prześwietlenia bioder,
• badanie tarczycy,
• badanie okulistyczne i test na PRA,
• czy w linii występowały problemy skórne i nowotwory.

Miesięczne utrzymanie to 350-500 zł, plus trymowanie co 8-10 tygodni, które przy psie tej wielkości kosztuje zwykle 250-400 zł.

Ciekawostki

Podczas pierwszej wojny światowej airedale o imieniu Jack dostarczył meldunek mimo ciężkich ran, ratując oddział brytyjski, i pośmiertnie otrzymał odznaczenie.

Theodore Roosevelt, Woodrow Wilson i Warren Harding trzymali airedale terriery w Białym Domu, co w okresie międzywojennym uczyniło rasę jedną z najpopularniejszych w Stanach Zjednoczonych.

Airedale zawdzięcza swoje umiejętności pływackie domieszce krwi otterhounda, psa do polowania na wydry, co odróżnia go od pozostałych terierów.

Podsumowanie

Airedale terrier to pies dla osób aktywnych, ceniących wszechstronność i gotowych na konsekwentne wychowanie. Jest zdolny, wytrzymały, praktycznie nie linieje i sprawdza się w wielu dyscyplinach. W zamian oczekuje dwóch godzin dziennie, regularnego trymowania i pracy nad relacjami z innymi psami.

Nowe guzki pod skórą, objawy brzuszne i przewlekły świąd zawsze konsultuj z lekarzem weterynarii.