Rosyjski toy

Rosyjski toy należy do najmniejszych psów świata i jest rasą stosunkowo młodą, odtworzoną w Moskwie w połowie XX wieku. W Polsce spotyka się go rzadziej niż chihuahua, z którą bywa mylony, choć obie rasy mają zupełnie inne pochodzenie. To pies dla osoby, która jest w domu przez większość dnia i przyjmuje do wiadomości, że przy wadze poniżej trzech kilogramów codzienna ostrożność jest częścią opieki.

Charakter rosyjskiego toya

To pies żywy, czujny i bardzo związany z opiekunem. Zwykle wybiera jedną osobę i trzyma się jej szczególnie, chodząc za nią po mieszkaniu i reagując na każdą zmianę.

Jest odważny ponad swoją wielkość i nie ma świadomości, że waży dwa i pół kilograma. To bywa niebezpieczne w kontakcie z większymi psami, więc na spacerze wymaga uwagi opiekuna.

Wobec obcych zachowuje rezerwę i potrzebuje chwili. Jest przy tym czujny i sygnalizuje głosem dźwięki z klatki schodowej, co w bloku bywa uciążliwe bez wcześniejszej pracy nad tym.

Jest inteligentny i uczy się szybko, choć bywa uparty. Rasa nie znosi ostrego prowadzenia i reaguje na nie wycofaniem albo nadpobudliwością.

Bardzo źle znosi samotność. To najsłabszy punkt tej rasy i główny powód, dla którego nie sprawdza się u osób pracujących cały dzień poza domem.

Wygląd i umaszczenie

Rosyjski toy mierzy 20-28 cm w kłębie i waży do trzech kilogramów. Sylwetka jest kwadratowa, sucha i wysoko osadzona na cienkich kończynach.

Głowa jest niewielka, z wyraźnym stopem, dużymi ciemnymi oczami i dużymi, stojącymi uszami w kształcie trójkąta. U odmiany długowłosej uszy pokrywa gęste pióro, które je częściowo zakrywa.

Rasa występuje w dwóch odmianach sierści. Krótkowłosa ma włos gładki, przylegający i pozbawiony podszerstka. Długowłosa ma włos umiarkowanie długi, prosty lub lekko falisty, z wyraźnymi piórami na uszach, tylnych stronach kończyn i ogonie. Obie odmiany mogą pochodzić z jednego miotu.

Umaszczenie występuje w wariantach czarnym podpalanym, brązowym podpalanym, niebieskim podpalanym oraz rudym w różnych odcieniach.

Dla kogo jest rosyjski toy, a dla kogo nie

Ta rasa sprawdza się w mieszkaniu, u osoby, która jest w domu przez większość dnia, u seniorów i u kogoś, kto szuka psa bardzo małego i niewymagającego długich spacerów.

Nie jest wyborem dla domu z małymi dziećmi, dla osoby pracującej cały dzień poza domem, dla domu z dużymi, energicznymi psami, ani dla kogoś, kto chce psa do dłuższych wypraw w każdą pogodę.

Warto też przyjąć realia kruchości. Pies o wadze dwóch i pół kilograma nie powinien skakać z kanapy, biegać po śliskich podłogach ani chodzić luzem tam, gdzie może zostać nadepnięty.

Ruch i szkolenie

Dorosły pies potrzebuje dwóch krótkich spacerów dziennie po dwadzieścia, trzydzieści minut. Sporą część energii wyładuje w mieszkaniu, więc nie jest to rasa wymagająca.

Zimą pies potrzebuje okrycia, zwłaszcza w odmianie krótkowłosej, bo brak podszerstka i niewielka masa ciała oznaczają szybką utratę ciepła.

Szkolenie jest możliwe i warto je prowadzić, mimo rozmiaru psa. Rasa dobrze reaguje na nagradzanie i krótkie sesje, źle na krzyk i szarpanie.

Dwa tematy wymagają uwagi od szczeniaka. Pierwszy to szczekanie, przy którym uczymy sygnału ciszy i nagradzamy spokój. Więcej o podejściu do problemu w tekście o szczekaniu psa. Drugi to samotność, ćwiczona stopniowo od kilku minut, zanim pojawi się realna potrzeba wyjścia na dłużej. Jeśli problem już wystąpił, pomoże tekst o lęku separacyjnym u psa.

Nauka czystości bywa dłuższa niż u ras większych, co jest typowe dla psów miniaturowych. Pomocny będzie tekst o nauce czystości u szczeniaka.

Pielęgnacja

Odmiana krótkowłosa wymaga jedynie przetarcia rękawicą raz w tygodniu. Odmiana długowłosa czesania dwa, trzy razy w tygodniu, ze szczególną uwagą na pióra za uszami i na kończynach.

Rasy się nie strzyże, poza skróceniem włosa między opuszkami.

Kąpiel co kilka tygodni w zupełności wystarcza.

Zęby wymagają szczególnej uwagi i to jest najważniejszy element pielęgnacji tej rasy. Rosyjskie toye bardzo często zachowują zęby mleczne, które nie wypadają i rosną obok stałych, powodując stłoczenie i szybkie odkładanie kamienia. Zęby mleczne obecne po ósmym miesiącu życia wymagają usunięcia u weterynarza. Codzienna higiena jamy ustnej ma tu realny wpływ na to, ile zębów pies zachowa do starości. Więcej w tekście o kamieniu nazębnym u psa, a preparaty ułatwiające tę rutynę zebraliśmy w rankingu proszków na zęby dla psa.

Pazury skracaj co trzy tygodnie.

Zdrowie rosyjskiego toya

Zwichnięcie rzepki. Najczęstszy problem ortopedyczny rasy, objawiający się przerywaną kulawizną, przy której pies na chwilę podkurcza tylną łapę. Więcej w tekście pies kuleje.

Złamania kończyn. Cienkie kości i niewielka masa ciała sprawiają, że skok z kanapy albo upadek z rąk kończy się złamaniem częściej niż u innych ras. Ryzyko jest najwyższe u psów młodych.

Choroba Legga-Calvégo-Perthesa. Martwica głowy kości udowej, występująca u ras miniaturowych między czwartym a dwunastym miesiącem życia. Objawia się narastającą kulawizną tylnej kończyny i wymaga leczenia chirurgicznego.

Przetrwałe zęby mleczne i choroby przyzębia. Bardzo częste i przy zaniedbaniu prowadzące do wczesnej utraty zębów.

Hipoglikemia u szczeniąt. Przy tak małej masie ciała szczenię łatwo traci poziom cukru we krwi, zwłaszcza przy stresie lub przerwie w karmieniu. Objawy to osłabienie, drżenie i apatia. W pierwszych miesiącach karmi się częściej, cztery, pięć razy dziennie.

Postępujący zanik siatkówki. Występuje w rasie, psy hodowlane powinny mieć aktualne badanie okulistyczne.

Diagnozę zawsze stawia lekarz weterynarii. Ta lista służy do rozmowy z hodowcą.

Żywienie rosyjskiego toya

Przy wadze poniżej trzech kilogramów każdy gram karmy ma znaczenie, a łyżka jedzenia ze stołu potrafi stanowić znaczną część dziennej dawki. Porcję odmierza się dokładnie, najlepiej wagą kuchenną. Jak wyliczyć dzienną dawkę, opisaliśmy w poradniku ile karmić psa.

Szczenię wymaga częstszego karmienia niż u ras większych, cztery lub pięć razy dziennie, właśnie ze względu na ryzyko hipoglikemii. Więcej o rytmie posiłków w tekście ile razy karmić szczeniaka.

Rozmiar krokietu ma znaczenie. Karma dla ras miniaturowych ma granulkę dostosowaną do małej szczęki, co ułatwia gryzienie i wspiera mechaniczne oczyszczanie zębów.

Część psów bywa wybredna, zwłaszcza jeśli zostały wcześniej rozpieszczone jedzeniem ze stołu. Dopóki pies utrzymuje wagę, nie jest to problem, ale utrwalone grymaszenie trudno później odwrócić. Jeśli pies systematycznie odmawia jedzenia, pomocny będzie tekst pies nie chce jeść.

Historia rasy

Rasa wywodzi się od angielskich toy terierów, sprowadzanych do Rosji w XIX wieku jako psy salonowe arystokracji. Po rewolucji październikowej hodowla psów ozdobnych praktycznie ustała, a populacja niemal zniknęła.

Odbudowę rozpoczęto w Moskwie w latach pięćdziesiątych XX wieku, opierając się na nielicznych zachowanych psach, często bez dokumentacji. Wtedy też ukształtował się typ odmienny od angielskiego pierwowzoru.

Odmiana długowłosa powstała później. Za jej twórczynię uznaje się moskiewską hodowczynię Jewgienię Żarową, która od 1958 roku prowadziła linię nazwaną początkowo moskiewskim długowłosym toy terierem.

FCI uznała rasę tymczasowo w 2006 roku, a pełne uznanie nadała w 2017. Obie odmiany sierści prowadzone są pod jednym wzorcem numer 352.

W Polsce rasa pojawiła się w latach dwutysięcznych i pozostaje mniej popularna niż chihuahua.

Ile kosztuje rosyjski toy i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli zarejestrowanej w ZKwP kosztuje zwykle 3000-7000 zł. Rasy miniaturowe są niestety częstym przedmiotem handlu bez dokumentacji, więc pochodzenie warto sprawdzić szczególnie starannie.

O co pytać hodowcę:

• badanie kolan pod kątem zwichnięcia rzepki u obojga rodziców,
• badanie okulistyczne wykonane w ciągu ostatniego roku,
• jak wygląda uzębienie rodziców, bo przetrwałe zęby mleczne mają w rasie podłoże dziedziczne,
• w jakim wieku szczenięta opuszczają hodowlę, bo przy tej wadze wcześniejsze wydanie niż w dwunastym tygodniu jest ryzykowne.

Miesięczne utrzymanie to realnie 150-300 zł, czyli najmniej ze wszystkich ras w katalogu. Doliczyć trzeba jednak zabiegi stomatologiczne w znieczuleniu, które przy tej rasie pojawiają się regularnie.

Ciekawostki

Rosyjski toy jest jedną z niewielu ras, w których dwie odmiany sierści mogą urodzić się w jednym miocie i przez lata były prowadzone jako osobne rasy, zanim FCI połączyła je pod jednym wzorcem.

Rasa należy do najmniejszych na świecie pod względem wagi, konkurując z chihuahua. Wzorzec nie przewiduje dolnej granicy masy, ale psy poniżej półtora kilograma uznaje się za zbyt delikatne i niepożądane w hodowli.

Nazwa toy terrier, wciąż spotykana w Polsce, jest już historyczna. FCI zrezygnowała z członu terrier, bo rasa nie ma cech użytkowych terierów i została zaklasyfikowana do grupy psów ozdobnych.

Podsumowanie

Rosyjski toy to pies dla spokojnego, jednoosobowego lub dwuosobowego domu, w którym ktoś jest przez większość dnia. Jest wygodny w mieszkaniu, tani w utrzymaniu i bardzo przywiązany do opiekuna.

Dwie rzeczy trzeba przyjąć przed decyzją: kruchość, która wymaga codziennej ostrożności, oraz zęby, które przy tej rasie są problemem na całe życie i wymagają konsekwentnej higieny od pierwszych miesięcy.

Przy każdej wątpliwości dotyczącej zdrowia albo diety psa skonsultuj się z lekarzem weterynarii, który zna twojego psa.