Buldog francuski

Buldog francuski to najczęściej wybierany dziś pies do mieszkania w dużym mieście i łatwo zrozumieć dlaczego. Jest niewielki, cichy, przywiązany do człowieka i nie wymaga godzin biegania. Jednocześnie to rasa, przy której rozmowa o zdrowiu musi być uczciwa, bo jej największe problemy wynikają wprost z budowy ciała, a nie z pecha.

Charakter buldoga francuskiego

Frenchie jest psem towarzyskim w najprostszym znaczeniu tego słowa: chce być tam, gdzie ludzie. Nie jest natrętny ani nadpobudliwy, po prostu woli leżeć obok niż w drugim pokoju.

Ma sporo pogody ducha i specyficzne poczucie humoru. Potrafi się wygłupiać, biegać w kółko po mieszkaniu przez trzy minuty, a potem zasnąć na kolejne trzy godziny. Ten rytm sprawia, że dobrze pasuje do osób pracujących w domu.

Wobec dzieci jest cierpliwy, choć ze względu na wrażliwe oczy i kręgosłup wymaga nadzoru podczas zabawy. Wobec obcych zwykle przyjazny, wobec innych psów różnie: część buldogów bywa konfliktowa, zwłaszcza samce, dlatego socjalizacja od szczeniaka ma znaczenie.

Uparty potrafi być bardzo. Nie jest to głupota, tylko brak potrzeby wykonywania poleceń bez powodu. Krótkie sesje szkoleniowe z nagrodą działają dobrze, długie musztry nie działają wcale.

Źle znosi samotność. To pies stworzony do towarzystwa i zostawiany regularnie na cały dzień staje się smutny albo destrukcyjny.

Wygląd i umaszczenie

Buldog francuski jest zwarty, muskularny i zaskakująco ciężki jak na swój rozmiar. Charakterystyczne są stojące uszy w kształcie nietoperzowym, mocno skrócony pysk, kwadratowa głowa i krótki, naturalnie zwężający się ogon.

Sierść jest krótka, gładka, bez podszerstka. Ta ostatnia cecha oznacza, że pies marznie zimą i wymaga ubranka przy niskich temperaturach, a jednocześnie nie ma izolacji chroniącej przed upałem.

Wzorzec dopuszcza umaszczenie pręgowane, płowe oraz srokate, czyli pręgowane lub płowe z białym. Nie są uznawane kolory takie jak merle, niebieski, czekoladowy czy tak zwany lilac, mimo że są intensywnie reklamowane i sprzedawane po zawyżonych cenach. Część z tych umaszczeń wiąże się z dodatkowymi problemami zdrowotnymi, zwłaszcza skórnymi i okulistycznymi.

Dla kogo jest buldog francuski, a dla kogo nie

To dobry wybór dla osób mieszkających w bloku, pracujących zdalnie, seniorów oraz rodzin szukających psa, który nie wymaga długich spacerów.

Nie jest to rasa dla biegaczy, rowerzystów, osób spędzających wakacje na długich wędrówkach ani dla kogoś, kto nie chce liczyć się z kosztami weterynaryjnymi. Buldogi trafiają do lecznic częściej niż większość ras, a operacje udrażniające drogi oddechowe czy zabiegi kręgosłupa to wydatki rzędu kilku tysięcy złotych.

Nie jest też wyborem dla osób, które mają lekki sen. Chrapanie buldoga bywa głośniejsze niż ludzkie.

Ruch i szkolenie

Trzy do czterech krótkich spacerów dziennie, po 15-20 minut, w zupełności wystarczą. Ważniejsza od długości jest pora: latem tylko wcześnie rano i późnym wieczorem, gdy asfalt zdążył wystygnąć.

Obserwuj oddech psa. Głośne sapanie, wysuwanie języka na całą długość, przystawanie i siadanie w trakcie spaceru to sygnał, że pies nie daje rady, a nie że jest leniwy. Buldog nie ma jak się schłodzić, bo skrócone drogi oddechowe utrudniają ziajanie, czyli podstawowy mechanizm chłodzenia u psa.

W szkoleniu sprawdzają się krótkie sesje, jasne zasady i jedzenie jako nagroda. Buldog uczy się chętnie, o ile widzi w tym sens i nie jest zmęczony.

Zrezygnuj z ćwiczeń obciążających kręgosłup: skoków z kanapy, wchodzenia po stromych schodach, gwałtownych zwrotów. Warto postawić rampę przy łóżku i kanapie.

Pielęgnacja

Krótka sierść wymaga niewiele: szczotkowanie raz w tygodniu gumową rękawicą wystarczy, choć rasa linieje bardziej, niż sugeruje długość włosa.

Prawdziwa praca dotyczy fałdów. Fałd nad nosem i zmarszczki wokół pyska trzeba przecierać kilka razy w tygodniu i dokładnie osuszać. Wilgoć w fałdzie to najczęstsza przyczyna zapalenia skóry u tej rasy.

Uszy nietoperzowe są dobrze wentylowane, ale przez to łatwo wpada do nich kurz i piasek. Sprawdzaj je co tydzień.

Osobnej uwagi wymaga okolica ogona. U buldogów z bardzo krótkim, wkręconym ogonem pod nim tworzy się kieszonka skórna, którą trzeba czyścić i osuszać.

Oczy są wypukłe i wystawione na urazy. Podrażnienie, mrużenie oka czy łzawienie to powód do wizyty u weterynarza tego samego dnia, bo owrzodzenie rogówki u tej rasy postępuje szybko.

Zdrowie buldoga francuskiego

Zespół oddechowy ras krótkoczaszkowych (BOAS). To najważniejszy problem rasy. Zwężone nozdrza, wydłużone podniebienie miękkie i zapadnięta tchawica utrudniają oddychanie. Objawy to głośny oddech, sapanie w spoczynku, nietolerancja wysiłku i chrapanie. W wielu przypadkach konieczna jest operacja korygująca, wykonywana zwykle przed drugim rokiem życia. Pies, który sapie stale, nie jest “typowym buldogiem” - jest psem, któremu brakuje powietrza.

Przegrzanie. Buldogi umierają latem z powodu udaru cieplnego częściej niż psy innych ras. Zabroniony jest wysiłek w upale, podróż w nagrzanym samochodzie i zostawianie psa w słońcu.

Kręgosłup. Rasa jest predysponowana do chorób krążków międzykręgowych oraz wad kręgów, w tym kręgów klinowych. Objawem bywa niechęć do skakania, bolesność przy dotknięciu grzbietu, a w cięższych przypadkach niedowład tylnych łap.

Skóra. Atopowe zapalenie skóry i nawracające zapalenia fałdów są w tej rasie bardzo częste. Jeśli pies liże łapy, trze pysk i ma nawracające infekcje, obok leczenia dermatologicznego warto przyjrzeć się diecie. Punkt wyjścia opisaliśmy w tekście o tym, jak wybrać karmę dla psa z alergią.

Rozród. Wąska miednica i duża głowa sprawiają, że większość miotów rodzi się przez cesarskie cięcie. To wyłącznie sprawa hodowlana, ale wyjaśnia cenę szczeniąt.

Żywienie buldoga francuskiego

Buldog łatwo tyje, a każdy nadmiarowy kilogram bezpośrednio pogarsza oddychanie i obciąża kręgosłup. Utrzymanie prawidłowej wagi jest u tej rasy elementem leczenia, nie estetyki. Sposób obliczenia porcji znajdziesz w poradniku o tym, ile karmić psa.

Karm z płaskiej, szerokiej miski. Wysokie miski i głębokie naczynia utrudniają pobieranie pokarmu psu o skróconym pysku i sprzyjają połykaniu powietrza, co kończy się wzdęciami.

Wrażliwy przewód pokarmowy i nietolerancje pokarmowe są w tej rasie częste. Objawiają się luźnym stolcem, wzdęciami i świądem skóry. Przy przewlekłych problemach trawiennych część opiekunów stosuje wsparcie probiotyczne, którego przegląd zebraliśmy w rankingu probiotyków dla psa.

Każdą zmianę karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z artykułu jak zmienić karmę psa. Sprawdź też listę produktów groźnych dla psa, bo buldogi chętnie podjadają wszystko, co spadnie na podłogę.

Historia rasy

Rasa powstała w XIX wieku w Paryżu, ale jej korzenie są angielskie. Robotnicy z Nottingham, zajmujący się koronkarstwem, trzymali małe buldogi do polowania na szczury. Gdy rewolucja przemysłowa przeniosła ich do Normandii i Paryża, psy pojechały z nimi.

We Francji małe buldogi trafiły najpierw do dzielnicy targowej, potem do paryskiej bohemy: artystów, pisarzy i kurtyzan. Uwiecznił je między innymi Toulouse-Lautrec. Charakterystyczne uszy nietoperzowe, początkowo uznawane w Anglii za wadę, we Francji stały się cechą rozpoznawczą rasy.

Pierwszy klub rasy powstał w 1880 roku, a wzorzec spisano w 1898. Od dwóch dekad buldog francuski przeżywa gwałtowny wzrost popularności, który niestety pociągnął za sobą hodowlę nastawioną na zysk i pogłębienie problemów zdrowotnych.

Ile kosztuje buldog francuski i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje zwykle 5000-12000 zł. Wysoka cena wynika z kosztów rozrodu, a nie z automatycznej gwarancji zdrowia.

O co pytać hodowcę:

• czy rodzice mają ocenę drożności dróg oddechowych, na przykład w teście wysiłkowym,
• czy wykonano zdjęcia rentgenowskie kręgosłupa rodziców pod kątem wad kręgów,
• jak oddychają rodzice w spoczynku, najlepiej sprawdź to osobiście,
• czy w linii występowały cesarskie cięcia z powikłaniami i operacje BOAS.

Unikaj ofert z umaszczeniem merle, blue czy lilac, sprzedawanych jako rzadkie i droższe. Nie są uznawane przez FCI, a część z nich niesie dodatkowe ryzyko zdrowotne.

Miesięczne utrzymanie to 300-500 zł, przy czym w tej rasie warto z góry założyć wyższy niż przeciętny budżet na weterynarza albo wykupić ubezpieczenie.

Ciekawostki

Wśród pasażerów Titanica był buldog francuski o imieniu Gamin de Pycombe, ubezpieczony na kwotę, która wówczas odpowiadała cenie niewielkiego domu.

Buldogi francuskie mają wyjątkowo bogatą “mowę” pozawerbalną: pochrząkiwania, westchnienia i pomruki, którymi komentują niemal wszystko. Opiekunowie tej rasy zwykle rozpoznają kilkanaście różnych dźwięków.

Podsumowanie

Buldog francuski to znakomity towarzysz życia w mieście: czuły, cichy i niewymagający długich spacerów. Jednocześnie jest to rasa, której budowa ciała niesie konkretne ograniczenia. Kto je zna i akceptuje, czyli unika upałów, pilnuje wagi i szybko reaguje na problemy z oddechem, dostaje psa bardzo związanego z rodziną.

Ze względu na częste problemy oddechowe i kręgosłupowe każdy niepokojący objaw u tej rasy konsultuj z lekarzem weterynarii bez zwłoki.