Boston terrier

Boston terrier to amerykańska odpowiedź na pytanie, jak zrobić psa mieszkaniowego, który nie będzie ani nadpobudliwy, ani ospały. Jest pogodny, żywy i przy tym łatwy w codziennym życiu: nie linieje mocno, nie szczeka bez powodu, mieści się w małym mieszkaniu. Jako rasa krótkoczaszkowa ma swoje ograniczenia, ale wyraźnie mniejsze niż mops czy buldog francuski.

Charakter boston teriera

To pies wesoły, kontaktowy i przywiązany do rodziny. Ma sporo energii, ale nie jest nadpobudliwy. Potrafi bawić się przez pół godziny, a potem spokojnie przespać popołudnie.

Wobec dzieci jest cierpliwy i chętny do zabawy. To jedna z ras najczęściej polecanych rodzinom mieszkającym w bloku.

Wobec obcych bywa przyjazny, wobec innych psów zwykle życzliwy. Konflikty zdarzają się rzadko, choć samce potrafią być pewne siebie.

Nazwa “terrier” jest w jego przypadku myląca. Boston nie ma typowej terierowej zadziorności ani silnego instynktu łowieckiego. To pies towarzyszący, mimo bojowej przeszłości przodków.

Uczy się chętnie i szybko. Jest wrażliwy na ton głosu i pracuje najlepiej za nagrodę.

Źle znosi samotność. Regularnie zostawiany na cały dzień staje się smutny albo destrukcyjny.

Wygląd i umaszczenie

Boston terrier jest zwarty, kwadratowy, o wyraźnie zarysowanej muskulaturze i eleganckiej sylwetce. Charakterystyczne są duże, stojące uszy, kwadratowa głowa ze skróconym pyskiem i duże, ciemne, szeroko rozstawione oczy.

Sierść jest bardzo krótka, gładka i lśniąca, bez podszerstka. Rasa linieje niewiele, ale marznie zimą i wymaga ubranka przy mrozie.

Wzorzec dopuszcza trzy umaszczenia: pręgowane, czarne oraz seal, czyli czarne z czerwonawym połyskiem widocznym w słońcu. Wszystkie muszą występować z białymi znaczeniami: strzałka między oczami, obroża, pierś i przednie łapy.

Ten układ przypomina frak i dał rasie przydomek amerykański dżentelmen.

Wzorzec dzieli psy na trzy klasy wagowe: poniżej 6,8 kg, od 6,8 do 9 kg oraz od 9 do 11,3 kg.

Dla kogo jest boston terrier, a dla kogo nie

To dobry wybór dla mieszkańców bloków, rodzin z dziećmi, seniorów, osób pracujących zdalnie i pierwszych opiekunów.

Nie polecamy tej rasy biegaczom i miłośnikom długich wędrówek w upale, osobom pracującym cały dzień poza domem oraz tym, którzy nie chcą liczyć się z podwyższonym ryzykiem problemów okulistycznych i oddechowych.

Ruch i szkolenie

Około godziny dziennie w dwóch, trzech spacerach. Boston chętnie się bawi i lubi krótkie sesje zabawy w aportowanie.

Latem spaceruj rano i wieczorem. Skrócony pysk ogranicza chłodzenie się psa, więc upał pozostaje realnym zagrożeniem, nawet jeśli boston znosi go lepiej niż mops.

Szkolenie jest przyjemne. Pies uczy się szybko i chętnie pracuje za jedzenie. Najtrudniejsza bywa nauka czystości, wymagająca cierpliwości.

Uważaj na skoki z kanapy i łóżka. Kręgi klinowe występują w tej rasie częściej niż średnio, a rzepki bywają niestabilne.

W przypadku psa głuchego szkolenie opiera się na sygnałach wzrokowych i działa bardzo dobrze, wymaga tylko innego podejścia od początku.

Pielęgnacja

Bardzo prosta. Przetarcie gumową rękawicą raz w tygodniu wystarcza.

Kąpiel co dwa, trzy miesiące. Skóra bywa wrażliwa, więc nie przesadzaj.

Fałdę nad nosem, jeśli jest wyraźna, przecieraj kilka razy w tygodniu.

Największej uwagi wymagają oczy. Duże, wypukłe i szeroko rozstawione, są słabo chronione i podatne na zadrapania. Każde mrużenie, łzawienie czy zaczerwienienie to powód do wizyty u weterynarza tego samego dnia.

Uszy stojące i dobrze wentylowane wymagają jedynie cotygodniowej kontroli. Pazury skracaj regularnie, zęby czyść kilka razy w tygodniu, bo skrócona szczęka oznacza stłoczone uzębienie.

Zimą potrzebne jest ubranko. Brak podszerstka i krótka sierść to realny problem termiczny.

Zdrowie boston teriera

Zespół oddechowy ras krótkoczaszkowych. Boston jest umiarkowanie krótkoczaszkowy, więc problem występuje w łagodniejszej formie niż u mopsa. U części psów objawia się jedynie chrapaniem, u innych wymaga korekty chirurgicznej. Sapanie w spoczynku nie jest normą.

Choroby oczu. Owrzodzenia rogówki wynikające z ekspozycji gałki ocznej oraz zaćma dziedziczna, dla której dostępny jest test DNA.

Zwichnięcie rzepki. Typowe dla małych ras.

Wady kręgów. Kręgi klinowe występują w rasie i mogą prowadzić do ucisku na rdzeń kręgowy. Objawy to niechęć do ruchu, bolesność grzbietu, w cięższych przypadkach niedowład.

Głuchota. Związana z genami odpowiadającymi za białe umaszczenie. Badanie BAER u szczeniąt pozwala ją wykryć.

Przegrzanie. Latem, przy wysiłku i w nagrzanym samochodzie.

Trudny poród. Duża głowa i wąska miednica sprawiają, że wiele miotów rodzi się przez cesarskie cięcie. To sprawa hodowlana, ale tłumaczy cenę szczeniąt.

Objawy oczne, oddechowe i neurologiczne wymagają szybkiej konsultacji weterynaryjnej.

Żywienie boston teriera

Karm z płaskiej, szerokiej miski i wybieraj granulat dostosowany do ras małych. Skrócony pysk utrudnia pobieranie pokarmu z głębokich naczyń.

Dwa posiłki dziennie, odmierzane. Boston tyje łatwiej, niż sugerowałaby jego sylwetka, a nadwaga pogarsza oddychanie i obciąża kręgosłup. Jak wyliczyć porcję, opisaliśmy w poradniku o tym, ile karmić psa.

Rasa bywa wrażliwa pokarmowo, z objawami skórnymi i wzdęciami. Przy przewlekłym świądzie warto zacząć od tekstu o tym, jak wybrać karmę dla psa z alergią, a przy problemach trawiennych rozważyć wsparcie probiotyczne z rankingu probiotyków dla psa.

Zmianę karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z artykułu jak zmienić karmę psa. Warto też znać listę produktów groźnych dla psa.

Historia rasy

Rasa powstała w Bostonie w drugiej połowie XIX wieku. Za protoplastę uznaje się psa o imieniu Judge, będącego krzyżówką buldoga angielskiego z białym terierem angielskim, kupionego w 1870 roku.

Pierwotnie psy te ważyły około piętnastu kilogramów i były wykorzystywane w walkach, wówczas legalnych. Gdy walki zdelegalizowano, hodowcy zaczęli selekcjonować rasę pod kątem mniejszego rozmiaru i łagodnego charakteru.

Rasa została uznana przez American Kennel Club w 1893 roku, jako jedna z pierwszych wyhodowanych w Stanach Zjednoczonych. Początkowo nosiła nazwę round-headed bull and terrier, zmienioną później na Boston terrier.

Boston terrier jest oficjalnym psem stanu Massachusetts oraz maskotką Uniwersytetu Bostońskiego.

Ile kosztuje boston terrier i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 3500-7000 zł. Wysoka cena wynika częściowo z kosztów rozrodu, bo mioty zwykle rodzą się przez cesarskie cięcie.

O co pytać hodowcę:

• czy szczenięta mają wykonane badanie słuchu BAER,
• jak oddychają rodzice w spoczynku,
• czy rodzice mają badanie okulistyczne i test na zaćmę dziedziczną,
• czy rodzice mają badanie kolan.

Zwróć uwagę na nozdrza szczeniaka. Powinny być otwarte, nie szczelinowate.

Miesięczne utrzymanie to 250-400 zł.

Ciekawostki

Boston terrier to jedna z pierwszych ras wyhodowanych w Stanach Zjednoczonych i jedna z niewielu, które powstały z psa bojowego przekształconego w typowego psa rodzinnego.

Charakterystyczny układ białych znaczeń, przypominający koszulę z muszką, dał rasie przydomek amerykański dżentelmen, używany do dziś w literaturze kynologicznej.

Mimo nazwy boston terrier nie należy do grupy terierów w klasyfikacji FCI, lecz do psów ozdobnych i do towarzystwa.

Podsumowanie

Boston terrier to jeden z najwygodniejszych psów do mieszkania: pogodny, cichy, mało liniejący i przyjazny wobec dzieci. Jako rasa krótkoczaszkowa wymaga uwagi wobec upału i oczu, ale radzi sobie pod tym względem wyraźnie lepiej niż mops czy buldog francuski. Dla wielu rodzin w bloku to rozsądny kompromis.

Mrużenie oka, sapanie w spoczynku czy bolesność grzbietu zawsze konsultuj z lekarzem weterynarii.