Bulmastif

Bulmastif powstał do jednego konkretnego zadania: miał towarzyszyć gajowym pilnującym angielskich posiadłości i zatrzymywać kłusowników. Kluczowe było to, jak miał to robić. Pies musiał podejść bezgłośnie, przewrócić człowieka i przytrzymać go do przybycia gajowego, nie gryząc. Ta specyfikacja ukształtowała psa cichego, opanowanego i zaskakująco powściągliwego w użyciu siły.

Charakter bulmastifa

Bulmastif jest spokojny, opanowany i pewny siebie. W domu jest niemal niewidoczny: leży w wybranym miejscu i obserwuje.

Wobec rodziny jest łagodny i przywiązany, a wobec dzieci cierpliwy.

Wobec obcych zachowuje wyraźną nieufność, ale bez nerwowości. Ma bardzo wysoki próg pobudliwości: nie reaguje na drobiazgi, tylko ocenia sytuację.

Jest wyjątkowo cichy. Szczeka rzadko, co jest bezpośrednim spadkiem po pracy przy gajowych.

Wobec innych psów, zwłaszcza samców, bywa konfrontacyjny.

Jest samodzielny w podejmowaniu decyzji. Bulmastif nie wykonuje poleceń odruchowo, tylko ocenia, czy sytuacja tego wymaga. To utrudnia szkolenie, ale było zaletą w pierwotnej pracy.

Może być uparty. Krótkie sesje szkoleniowe działają lepiej niż długie.

Wygląd i umaszczenie

Bulmastif jest duży, bardzo masywny i mocno umięśniony, ale zachowuje pewną zwinność. Sylwetka jest kwadratowa i solidna.

Głowa jest szeroka, kwadratowa, z umiarkowanie skróconym pyskiem i wyraźną ciemną maską.

Sierść jest bardzo krótka, gładka i twarda, przylegająca.

Wzorzec dopuszcza umaszczenie płowe, czerwone i pręgowane, zawsze z ciemną maską na pysku. Niewielka biała plamka na piersi jest tolerowana.

Ciemna maska nie jest ozdobą. Pomagała psu pozostać niewidocznym w nocnym lesie, co miało bezpośrednie znaczenie w jego pierwotnej pracy.

Dla kogo jest bulmastif, a dla kogo nie

To wybór dla osób doświadczonych, mieszkających w domu z ogrodzoną działką, szukających spokojnego psa stróżującego i mających realny budżet na utrzymanie olbrzyma.

To zły wybór na pierwszego psa, dla osób o niewielkiej sile fizycznej, dla domów z innymi psami bez przygotowania oraz dla tych, którzy nie chcą liczyć się z krótkim życiem psa i wysokimi kosztami.

Ruch i szkolenie

Około godziny spokojnego ruchu dziennie u psa dorosłego. To rasa o niskich wymaganiach ruchowych.

Latem ogranicz aktywność do wczesnych i późnych godzin. Umiarkowanie skrócony pysk i duża masa ciała oznaczają niską tolerancję upału.

W okresie wzrostu, do osiemnastego miesiąca, ograniczaj schody, skoki i długie marsze. Szkielet rośnie szybko i przeciążenie skutkuje trwałymi problemami.

Szkolenie zaczyna się natychmiast i skupia na manierach oraz chodzeniu na luźnej smyczy. Przy pięćdziesięciu kilogramach to kwestia bezpieczeństwa.

Socjalizacja do czwartego miesiąca jest przy tej rasie krytyczna ze względu na naturalną nieufność wobec obcych.

Metody muszą być spokojne i konsekwentne. Bulmastif źle reaguje na przymus, a brak zasad prowadzi do psa decydującego samodzielnie.

Pielęgnacja

Bardzo prosta. Przetarcie gumową rękawicą raz w tygodniu wystarcza.

Kąpiel co dwa, trzy miesiące.

Fałdy wokół pyska przecieraj kilka razy w tygodniu i osuszaj.

Oczy sprawdzaj regularnie, bo wywinięcie powieki występuje w rasie i sprzyja zapaleniom spojówek.

Uszy sprawdzaj co tydzień, pazury skracaj regularnie, zęby czyść kilka razy w tygodniu.

Zwracaj uwagę na łokcie i biodra, gdzie tworzą się odleżyny. Grube legowisko ortopedyczne to profilaktyka.

Obmacuj psa raz w miesiącu, bo nowotwory występują w tej rasie częściej niż średnio.

Zdrowie bulmastifa

Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych. Poważne obciążenie rasy. Prześwietlenia obojga rodziców to warunek konieczny.

Skręt żołądka. Ryzyko związane z głęboką klatką piersiową. Objawy to nieproduktywne odruchy wymiotne, powiększający się i napięty brzuch, ślinotok i niepokój. Stan bezpośredniego zagrożenia życia.

Nowotwory. Bulmastify mają wysokie ryzyko nowotworów, w tym chłoniaka i nowotworów kości. To jedna z głównych przyczyn krótkiej długości życia w tej rasie.

Zespół oddechowy ras krótkoczaszkowych. Umiarkowanie skrócony pysk oznacza u części psów sapanie i nietolerancję wysiłku.

Wywinięcie powieki (ektropion). Występuje i przy nasilonej postaci wymaga korekty.

Przegrzanie. Realne zagrożenie latem.

Objawy brzuszne, kulawizna bez urazu i nowe guzki pod skórą wymagają szybkiej konsultacji weterynaryjnej.

Żywienie bulmastifa

Okres wzrostu jest krytyczny. Szczeniak musi rosnąć powoli, na karmie dla ras dużych i olbrzymich o kontrolowanej zawartości wapnia. Szczegóły w poradniku o żywieniu szczeniaka.

U dorosłego psa dzienną porcję dziel na dwa posiłki ze względu na ryzyko skrętu żołądka i zapewnij godzinę odpoczynku po jedzeniu. Jak wyliczyć dawkę, opisaliśmy w tekście o tym, ile karmić psa.

Utrzymanie szczupłej sylwetki ma bezpośrednie przełożenie na stawy i długość życia.

Karm z płaskiej, szerokiej miski, bo skrócony pysk utrudnia pobieranie pokarmu z głębokich naczyń.

Zmiany karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z artykułu jak zmienić karmę psa.

Ze względu na obciążenie stawów u psów dorosłych powszechnie stosuje się wsparcie chrząstki, którego przegląd zebraliśmy w rankingu suplementów na stawy dla psa.

Historia rasy

Bulmastif powstał w Anglii w XIX wieku z krzyżowania mastifa angielskiego z buldogiem, w proporcji około sześćdziesiąt do czterdziestu procent.

Cel był bardzo konkretny. Gajowi pilnujący wielkich posiadłości potrzebowali psa, który poradzi sobie z kłusownikiem: podejdzie bezgłośnie, przewróci go i przytrzyma do przybycia człowieka, nie zadając poważnych obrażeń.

Mastif był za wolny i za łagodny, buldog za mały i zbyt skłonny do gryzienia. Połączenie dało psa o odpowiedniej sile, szybkości i, co kluczowe, powściągliwości.

Historyczna nazwa rasy brzmiała gamekeeper’s night dog, czyli nocny pies gajowego.

Ciemna maska i umaszczenie pręgowane były preferowane, bo maskowały psa w nocnym lesie.

Kennel Club uznał rasę w 1924 roku, gdy jej pierwotna funkcja zaczęła zanikać wraz ze zmianami w prawie łowieckim.

Współcześnie bulmastif jest przede wszystkim psem stróżującym i towarzyszącym.

Ile kosztuje bulmastif i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 4000-8000 zł.

O co pytać hodowcę:

• prześwietlenia bioder i łokci obojga rodziców,
• w jakim wieku i z jakiego powodu odeszły psy z tej linii,
• jak oddychają rodzice w spoczynku,
• czy w linii występowały problemy z powiekami.

Miesięczne utrzymanie to 550-750 zł, głównie za karmę, plus wyższe koszty leczenia typowe dla psów olbrzymich. Ubezpieczenie zdrowotne ma tu sens.

Ciekawostki

Historyczna nazwa rasy, gamekeeper’s night dog, czyli nocny pies gajowego, opisuje wprost jej pierwotne zadanie i sposób pracy.

Bulmastify były selekcjonowane tak, by zatrzymywać człowieka bez gryzienia. To rzadki przypadek rasy, w której powściągliwość w użyciu siły była celem hodowlanym.

Ciemna maska i pręgowane umaszczenie nie są cechami estetycznymi, tylko funkcjonalnymi: maskowały psa podczas nocnych patroli w lesie.

Podsumowanie

Bulmastif to spokojny, cichy stróż o niskich potrzebach ruchowych i łagodnym stosunku do własnej rodziny. Wymaga doświadczonego opiekuna, wczesnej socjalizacji i realnego budżetu na utrzymanie oraz leczenie olbrzyma. Trzeba też przyjąć, że wspólny czas będzie krótszy niż przy większości ras.

Objawy brzuszne i nowe guzki pod skórą zawsze wymagają szybkiej konsultacji z lekarzem weterynarii.