Cavalier King Charles spaniel

Cavalier bywa nazywany psem bez wad charakteru i trudno się z tym kłócić. Jest łagodny wobec wszystkich, cierpliwy wobec dzieci, przyjazny wobec innych psów i pogodny w domu. Rozmowa o tej rasie musi jednak zacząć się gdzie indziej niż od charakteru, bo cavaliery mają jeden bardzo poważny problem, o którym trzeba wiedzieć przed zakupem, a nie po.

Charakter cavaliera

To pies stworzony wyłącznie do towarzystwa i widać to w każdym jego zachowaniu. Chce być blisko, najlepiej na kolanach, i chętnie dostosowuje się do rytmu domu. Jeśli siedzisz przy biurku, będzie spał pod nim. Jeśli wyjdziesz na spacer, ruszy z entuzjazmem.

Jest wyjątkowo tolerancyjny. Cavaliery rzadko warczą, rzadko wchodzą w konflikty z innymi psami i dobrze znoszą nieporadność małych dzieci. To jedna z niewielu ras, którą można spokojnie polecić rodzinie z przedszkolakiem.

Nie ma za grosz instynktu obronnego ani nieufności. Cavalier przywita złodzieja tak samo serdecznie jak domownika i pobiegnie do obcego psa bez oceny sytuacji. Ta ufność bywa niebezpieczna przy ulicy, dlatego przywołanie i smycz mają przy tej rasie znaczenie praktyczne.

Największą trudnością jest samotność. Cavalier przywiązuje się bardzo mocno i regularnie zostawiany sam na cały dzień rozwija lęk separacyjny.

Jest przy tym psem spokojnym w domu. Nie biega bez celu, nie szczeka bez powodu, dobrze wycisza się po spacerze.

Wygląd i umaszczenie

Cavalier to niewielki, harmonijny pies o łagodnym wyrazie pyska, dużych, ciemnych oczach i długich, wysoko osadzonych uszach pokrytych obfitym włosem.

Sierść jest długa, jedwabista, prosta lub lekko falista, z pióropuszami na uszach, kończynach, ogonie i piersi. Nie występuje w niej podszerstek typowy dla ras północnych.

Wzorzec dopuszcza cztery umaszczenia:

• blenheim - kasztanowe znaczenia na perłowobiałym tle, z charakterystyczną kasztanową plamą na czubku głowy,
• trójbarwne - czarno-białe z podpalaniem,
• czarne podpalane - czarne z rudymi znaczeniami,
• ruby - jednolicie kasztanowe, bez bieli.

Warto odróżniać cavaliera od King Charles spaniela. To dwie osobne rasy: King Charles jest mniejszy, ma wyraźnie krótszy, zadarty pysk i bardziej kopulastą czaszkę. Cavalier ma pysk dłuższy, co jest zaletą także zdrowotną.

Dla kogo jest cavalier, a dla kogo nie

To znakomity wybór dla rodzin z dziećmi, seniorów, osób pracujących zdalnie oraz tych, którzy szukają pierwszego psa i chcą uniknąć wyzwań wychowawczych.

Nie polecamy tej rasy osobom pracującym w pełnym wymiarze poza domem, ludziom szukającym psa stróżującego oraz tym, którzy nie są gotowi na potencjalnie wysokie koszty leczenia kardiologicznego. Cavalier to także niewłaściwy wybór, jeśli zależy ci na psie bezobsługowym pod względem pielęgnacji.

Ruch i szkolenie

Godzina ruchu dziennie w dwóch, trzech spacerach w zupełności wystarcza. Cavalier chętnie idzie dalej i lubi wycieczki, ale nie potrzebuje intensywnego wysiłku.

Szkolenie jest łatwe, bo pies chce współpracować i szybko kojarzy. Sprawdzają się metody oparte na nagrodzie. Podniesiony głos działa na cavaliera źle i nie jest potrzebny.

Dwie umiejętności warto wypracować szczególnie starannie. Pierwsza to przywołanie, bo pies bez instynktu ostrożności może pobiec do każdego. Druga to spokojne zostawanie samemu, ćwiczone stopniowo od pierwszych dni w nowym domu.

Uważaj na skoki z kanapy i wysokiego łóżka. Przy skłonności do zwichnięcia rzepki rampa albo schodki są prostą profilaktyką.

Pielęgnacja

Cavaliera czesze się dwa, trzy razy w tygodniu, ze szczególną uwagą na włos za uszami, pod pachami i na tylnych partiach ud. To miejsca, w których kołtuny tworzą się najszybciej.

Rasy nie strzyże się, choć wielu opiekunów skraca włos między opuszkami łap i wokół odbytu ze względów praktycznych.

Uszy wymagają cotygodniowej kontroli. Długa małżowina pokryta gęstym włosem to środowisko sprzyjające infekcjom. Po każdej kąpieli i po deszczu uszy trzeba dokładnie osuszyć.

Oczy są duże i wystawione na urazy oraz podrażnienia. Delikatne przemywanie i obserwacja to standard. Nadmierne łzawienie u tej rasy bywa objawem, a nie kwestią estetyki.

Zęby czyść kilka razy w tygodniu. Małe rasy mają stłoczone uzębienie i szybko odkładający się kamień. Preparaty wspierające tę rutynę zebraliśmy w rankingu proszków na zęby dla psa.

Zdrowie cavaliera

Zwyrodnienie zastawki mitralnej (MVD). To najpoważniejszy problem rasy. Choroba polega na stopniowym uszkodzeniu zastawki serca i prowadzi do niewydolności krążenia. Cavaliery rozwijają ją znacznie wcześniej i znacznie częściej niż inne rasy, często już przed szóstym rokiem życia. Pierwszym objawem jest szmer sercowy słyszalny podczas badania, później pojawiają się kaszel, zmęczenie i duszność.

Istnieją międzynarodowe programy hodowlane oparte na regularnych badaniach kardiologicznych psów i ich rodziców. To najważniejsza rzecz, o którą należy zapytać hodowcę.

Syringomielia i malformacja Chiariego. Wada polegająca na niedopasowaniu wielkości mózgu do tylnej części czaszki, prowadząca do powstawania jam w rdzeniu kręgowym. Objawy to drapanie się w okolicy szyi bez kontaktu z ciałem, piszczenie bez powodu, nadwrażliwość na dotyk. Diagnostyka opiera się na rezonansie magnetycznym.

Zwichnięcie rzepki. Typowe dla małych ras, objawia się okresowym podkurczaniem tylnej łapy.

Choroby oczu i uszu. Zapalenia ucha zewnętrznego są częste ze względu na budowę małżowiny, a suchość rogówki wymaga stałego leczenia.

Otyłość. Cavalier chętnie je i mało się rusza, a nadwaga bezpośrednio obciąża chore serce.

Regularna kontrola kardiologiczna, przynajmniej raz w roku od piątego roku życia, powinna być u tej rasy standardem ustalanym z lekarzem weterynarii.

Żywienie cavaliera

Utrzymanie prawidłowej masy ciała ma u tej rasy wymiar kliniczny, bo każdy nadmiarowy kilogram obciąża serce. Porcje odmierzaj, przysmaki odejmuj od dziennej dawki. Jak to policzyć, opisaliśmy w tekście o tym, ile karmić psa.

U psów z rozpoznaną chorobą serca weterynarz może zalecić dietę o ograniczonej zawartości sodu. Wtedy trzeba szczególnie uważać na przysmaki, wędliny i resztki ze stołu. Pomocna będzie lista produktów groźnych dla psa.

Cavaliery bywają wybredne, zwłaszcza jeśli przyzwyczai się je do urozmaicania posiłków. Jeśli pies przestał jeść, zanim zaczniesz kusić go czymś lepszym, sprawdź przyczyny opisane w artykule pies nie chce jeść.

Karmę dziel na dwa posiłki dziennie. Przy problemach z zębami rozważ zwilżanie granulatu lub karmę mokrą, porównaną w tekście karma sucha czy mokra.

Historia rasy

Małe spaniele towarzyszące znane były na dworach europejskich od średniowiecza. W Anglii szczególnie upodobał je sobie Karol II, panujący w XVII wieku, od którego imienia pochodzi nazwa rasy. Psy te miały wstęp wszędzie, łącznie z parlamentem.

W XVIII i XIX wieku moda na krótkie pyski doprowadziła do przekształcenia rasy w kierunku psa o spłaszczonej twarzy, znanego dziś jako King Charles spaniel.

W latach dwudziestych XX wieku amerykański miłośnik rasy Roswell Eldridge zaproponował nagrodę dla hodowcy, który odtworzy dawny typ z dłuższym pyskiem, znany z obrazów. Tak powstał cavalier, uznany jako osobna rasa przez Kennel Club w 1945 roku.

Wąska pula założycielska, oparta na kilku psach, jest jedną z przyczyn dzisiejszych obciążeń zdrowotnych rasy.

Ile kosztuje cavalier i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 4000-8000 zł.

O co pytać hodowcę, w tej kolejności:

• czy rodzice mają aktualne badanie kardiologiczne wykonane przez specjalistę i jaki był wynik,
• w jakim wieku i z jakiego powodu odeszły psy z tej linii,
• czy w hodowli wykonuje się badania w kierunku syringomielii,
• czy rodzice mają badanie kolan i oczu.

Pierwsze pytanie jest przy tej rasie ważniejsze niż wszystkie pozostałe razem. Hodowca, który nie potrafi na nie odpowiedzieć, nie jest właściwym adresem.

Miesięczne utrzymanie to 250-400 zł, ale realny budżet powinien uwzględniać badania kardiologiczne i ewentualne leczenie w drugiej połowie życia psa. Ubezpieczenie zdrowotne przy tej rasie ma sens.

Ciekawostki

Charakterystyczna kasztanowa plamka na czubku głowy psów blenheim nazywana jest “pocałunkiem księżnej Marlborough” i jest ceniona przez hodowców, choć nie jest wymagana wzorcem.

Cavaliery przez lata były jedną z niewielu ras z formalnym, międzynarodowym programem badań kardiologicznych, wprowadzonym właśnie ze względu na skalę problemu.

To rasa regularnie wykorzystywana w dogoterapii, w domach opieki i szpitalach, ze względu na wyjątkową łagodność i brak reakcji obronnych.

Podsumowanie

Cavalier King Charles spaniel to jeden z najprzyjemniejszych psów do życia, jakie można sobie wyobrazić: łagodny, wygodny w mieszkaniu i przywiązany do ludzi. Cena tej łagodności bywa jednak wysoka, bo rasa jest poważnie obciążona chorobą serca. Wybór hodowli badającej kardiologicznie swoje psy to przy cavalierze najważniejsza decyzja, jaką podejmiesz.

Szmer sercowy, kaszel, spadek kondycji czy nietypowe drapanie okolicy szyi zawsze konsultuj z lekarzem weterynarii.