Cocker spaniel amerykański

Cocker spaniel amerykański powstał z tych samych psów co cocker angielski, ale poszedł zupełnie inną drogą. Amerykańscy hodowcy selekcjonowali go pod kątem wystaw i towarzystwa, zmniejszając rozmiar, skracając pysk i dramatycznie zwiększając ilość sierści. Efektem jest pies łagodny, wygodny w mieszkaniu i bardzo efektowny, ale wymagający pielęgnacji na poziomie, który zaskakuje większość nowych opiekunów.

Charakter cockera amerykańskiego

Cocker amerykański jest łagodny, pogodny i bardzo kontaktowy. Chce być blisko ludzi i uczestniczyć w domowym życiu.

Wobec dzieci jest wyjątkowo cierpliwy i przyjazny. Wobec obcych i innych psów zwykle życzliwy.

Jest wrażliwy na ton głosu i atmosferę w domu. Szorstkie metody działają na tę rasę bardzo źle.

Jest inteligentny i chętny do współpracy, choć nieco mniej wytrwały w pracy niż jego angielski krewny.

Ma umiarkowane potrzeby ruchowe, wyraźnie niższe niż cocker angielski.

Źle znosi samotność. Regularnie zostawiany na cały dzień staje się smutny.

Bywa skłonny do szczekania, zwłaszcza gdy się nudzi.

Wygląd i umaszczenie

Cocker amerykański jest niewielki, zwarty i wyraźnie ozdobny w wyglądzie. Charakterystyczna jest kopulasta czaszka, krótki pysk, duże, ciemne oczy o łagodnym wyrazie i bardzo długie, nisko osadzone uszy.

Sierść jest jedwabista i wyjątkowo obfita, z bardzo długimi pióropuszami na uszach, kończynach, brzuchu i klatce piersiowej. U psów wystawowych włos na brzuchu sięga niemal do ziemi.

Wzorzec dopuszcza szeroką paletę umaszczeń: jednolite czarne, jednolite w odcieniach płowych i brązowych, czarne podpalane oraz liczne warianty wielobarwne i dropiate.

Skrócony pysk, choć nie tak drastycznie jak u ras krótkoczaszkowych, wpływa na budowę kanałów łzowych i sprzyja łzawieniu.

Rasa jest dziś praktycznie wyłącznie towarzysząca i wystawowa. Zdolności myśliwskie zachowały nieliczne linie.

Dla kogo jest cocker amerykański, a dla kogo nie

To dobry wybór dla mieszkańców bloków, rodzin z dziećmi, seniorów oraz osób pracujących zdalnie, które chcą łagodnego psa o umiarkowanych potrzebach ruchowych.

Nie polecamy tej rasy osobom, które nie chcą codziennie czesać psa ani płacić za groomera co 6-8 tygodni, ludziom pracującym cały dzień poza domem oraz tym, którzy nie chcą liczyć się z możliwymi kosztami leczenia uszu i skóry.

Ruch i szkolenie

Około godziny aktywności dziennie w dwóch spacerach. Cocker amerykański chętnie chodzi dłużej, ale nie potrzebuje intensywnego wysiłku.

Dobrze sprawdzają się praca węchowa, zabawa w szukanie i rally-o na poziomie rekreacyjnym.

W szkoleniu jest chętny do współpracy i uczy się szybko. Sprawdzają się metody oparte na nagrodzie i spokojnym prowadzeniu.

Warto od szczeniaka przyzwyczajać psa do czesania, kąpieli, suszarki i stołu groomerskiego. Dorosły cocker, który tego nie akceptuje, zamienia każdą wizytę w walkę, a przy tej rasie wizyty są bardzo częste.

Nauka spokojnego zostawania samemu powinna zaczynać się od pierwszych dni.

Pielęgnacja

To najbardziej pracochłonny element opieki nad tą rasą i główny powód, dla którego cockery amerykańskie bywają oddawane.

Czesanie codziennie albo co drugi dzień, grzebieniem i szczotką sięgającą do skóry. Największej uwagi wymagają pióropusze za uszami, pod pachami, w pachwinach, na brzuchu i na kończynach.

Strzyżenie u groomera co 6-8 tygodni. Dla psa domowego zwykle wybiera się wariant skracający pióropusze, co znacznie ułatwia codzienność.

Uszy wymagają cotygodniowej kontroli i osuszania po każdej kąpieli. Włos rosnący w kanale słuchowym warto usuwać u groomera. Przy jedzeniu używaj wąskiej, głębokiej miski albo spinaj uszy.

Oczy sprawdzaj codziennie. Łzawienie i przebarwienia pod oczami są w tej rasie częste, a każde zaczerwienienie czy mrużenie wymaga oceny.

Kąpiel co 3-4 tygodnie, z odżywką i dokładnym suszeniem.

Pazury skracaj regularnie, zęby czyść kilka razy w tygodniu.

Zdrowie cockera amerykańskiego

Zapalenie ucha zewnętrznego. Najczęstszy problem rasy. Bardzo długie, ciężkie uszy uniemożliwiają wentylację kanału słuchowego. Przewlekłe, nawracające zapalenia prowadzą do trwałych zmian i czasem do konieczności operacji.

Choroby oczu. Jaskra, zaćma i postępujący zanik siatkówki występują w rasie częściej niż średnio. Jaskra jest stanem bolesnym i wymagającym pilnej interwencji.

Atopowe zapalenie skóry i łojotok. Rasa jest silnie predysponowana do problemów dermatologicznych, w tym pierwotnego łojotoku, który objawia się przetłuszczaniem skóry, nieprzyjemnym zapachem i łuszczeniem.

Otyłość. Cocker amerykański jest łasy, a obfita sierść skutecznie maskuje nadwagę.

Zwichnięcie rzepki. Występuje w rasie.

Nagły ból oka, potrząsanie głową i uporczywy świąd wymagają konsultacji z lekarzem weterynarii.

Żywienie cockera amerykańskiego

Utrzymanie prawidłowej masy ciała jest przy tej rasie trudniejsze niż zwykle, bo obfita sierść całkowicie maskuje sylwetkę. Kontroluj psa wyłącznie dotykiem: żebra powinny być wyczuwalne pod skórą bez naciskania.

Sposób wyliczenia dawki opisaliśmy w poradniku o tym, ile karmić psa. Dzienną porcję dziel na dwa posiłki, a przysmaki odejmuj od niej.

Ze względu na silne obciążenie dermatologiczne dieta ma przy tej rasie znaczenie większe niż zwykle. Przy przewlekłym świądzie, łojotoku i nawracających zapaleniach uszu warto zacząć od tekstu o tym, jak wybrać karmę dla psa z alergią, a diagnostykę prowadzić pod okiem weterynarza.

Karma o odpowiedniej zawartości kwasów tłuszczowych omega-3 i omega-6 wyraźnie poprawia stan skóry i jakość okrywy u tej rasy.

Zmiany karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z artykułu jak zmienić karmę psa. Przy problemach trawiennych pomocne bywa wsparcie probiotyczne z rankingu probiotyków dla psa.

Historia rasy

Cocker spaniel amerykański wywodzi się bezpośrednio od cockerów angielskich, wywożonych do Stanów Zjednoczonych w XIX wieku.

Amerykańscy hodowcy zaczęli selekcjonować psy mniejsze, o krótszym pysku i obfitszej sierści, dostosowując je do polowania na przepiórki, a z czasem coraz bardziej do wystaw i towarzystwa.

Za protoplastę uznaje się psa o imieniu Obo II, urodzonego w Stanach pod koniec XIX wieku.

Różnice między obiema odmianami narastały do tego stopnia, że w 1946 roku American Kennel Club uznał je za dwie odrębne rasy. FCI poszła tym samym tropem.

W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku cocker amerykański był jedną z najpopularniejszych ras na świecie. Masowa, niekontrolowana hodowla w tym okresie znacząco pogłębiła problemy zdrowotne, zwłaszcza dermatologiczne i okulistyczne, z którymi rasa zmaga się do dziś.

Ile kosztuje cocker spaniel amerykański i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 3500-7000 zł.

O co pytać hodowcę, w tej kolejności:

• badanie okulistyczne rodziców i test DNA na PRA,
• czy w linii występowały przewlekłe problemy z uszami i skórą,
• badanie kolan,
• czy szczenięta są przyzwyczajane do czesania i suszarki.

Miesięczne utrzymanie to 350-550 zł, plus groomer co 6-8 tygodni, kosztujący zwykle 150-300 zł. Warto też z góry założyć budżet na leczenie uszu i skóry.

Ciekawostki

Lady, bohaterka filmu Disneya “Zakochany kundel” z 1955 roku, była cocker spanielem amerykańskim. Film wywołał gwałtowny wzrost popularności rasy w Stanach Zjednoczonych.

Cocker amerykański i angielski pochodzą z tej samej puli genetycznej i zostały formalnie rozdzielone dopiero w 1946 roku, mimo że różnice narastały przez ponad pół wieku.

Sierść cockera amerykańskiego w wersji wystawowej wymaga tak intensywnej pielęgnacji, że psy wystawowe bywają owijane w papiloty między wystawami, żeby chronić pióropusze przed uszkodzeniem.

Podsumowanie

Cocker spaniel amerykański to pies wyjątkowo łagodny i wygodny w mieszkaniu, o umiarkowanych potrzebach ruchowych i bardzo dobrym stosunku do dzieci. Cena tej wygody jest jednak wysoka: codzienna pielęgnacja, groomer co 6-8 tygodni i realne prawdopodobieństwo, że przez większość życia pies będzie wymagał opieki dermatologicznej i laryngologicznej.

Nagły ból oka, potrząsanie głową i uporczywy świąd zawsze wymagają wizyty u lekarza weterynarii.