Husky syberyjski

Husky syberyjski jest jedną z najczęściej wybieranych ras z niewłaściwych powodów. Ludzie widzą niebieskie oczy i wilczy wygląd, a dostają psa zaprzęgowego, którego całą genetykę zaprogramowano wokół jednego celu: biegać przed saniami przez wiele godzin, z minimalnym udziałem człowieka w podejmowaniu decyzji. To fantastyczny pies dla właściwej osoby i jeden z najczęstszych bywalców schronisk dla wszystkich pozostałych.

Charakter husky’ego

Husky jest przyjazny, towarzyski i wesoły. Wobec ludzi, także obcych, zachowuje się otwarcie i bez podejrzliwości. To dlatego nie nadaje się na stróża: przywita złodzieja machaniem ogona.

Wobec innych psów jest zwykle bardzo zgodny. Rasa żyła i pracowała w zaprzęgach, więc funkcjonowanie w grupie ma wpisane w naturę.

Największą jego cechą jest niezależność. Husky nie został wyhodowany do współpracy w stylu owczarka. Miał biec i podejmować decyzje o trasie sam. Efekt jest taki, że słucha, gdy chce, a przywołanie w otwartym terenie bywa fikcją.

Jest przy tym bardzo inteligentny, tylko inaczej. Potrafi otworzyć drzwi, przeskoczyć płot, podkopać się pod ogrodzeniem i zorientować się, że okno jest uchylone.

Rzadko szczeka, za to wyje. Wycie husky’ego jest donośne i w bloku bywa problemem sąsiedzkim.

Wygląd i umaszczenie

Husky jest średniej wielkości, lekki i zwinny, o sylwetce zbudowanej do wydajnego biegu na długim dystansie. To nie jest pies masywny, w przeciwieństwie do malamuta.

Sierść jest średniej długości, podwójna, z bardzo gęstym podszerstkiem chroniącym przed skrajnym mrozem. Ta okrywa decyduje o głównym wyzwaniu pielęgnacyjnym rasy.

Wzorzec dopuszcza wszystkie umaszczenia, od czarnego po czysto biały, z charakterystycznymi maskami i znaczeniami na głowie, często unikalnymi dla danego psa.

Oczy mogą być brązowe, niebieskie, po jednym w każdym kolorze albo dwukolorowe w obrębie jednej tęczówki. Wszystkie warianty są dopuszczalne i żaden nie wiąże się z problemem zdrowotnym.

Husky bywa mylony z alaskan malamute. Malamute jest wyraźnie większy i cięższy, ma zawsze brązowe oczy i ogon noszony nad grzbietem. Husky jest lżejszy i szybszy.

Dla kogo jest husky, a dla kogo nie

To rasa dla osób uprawiających sporty zaprzęgowe, canicross, bikejöring lub dogtrekking, dla biegaczy oraz dla mieszkańców domów z bardzo dobrze zabezpieczonym ogrodzeniem.

To zły wybór na pierwszego psa, dla mieszkańców bloków, dla osób szukających psa stróżującego, dla tych, którzy chcą psa posłusznego bez smyczy, oraz dla wszystkich, którzy nie zaakceptują ogromnej ilości sierści dwa razy w roku.

Ruch i szkolenie

Minimum dwie godziny dziennie, a realnie więcej. Husky potrzebuje biegu, nie spaceru. Najlepiej sprawdzają się canicross, bikejöring, zaprzęg, hulajnoga terenowa i dogtrekking.

Zimą husky jest w swoim żywiole. Latem trzeba ograniczać wysiłek do wczesnych i późnych godzin.

Szkolenie wymaga cierpliwości i realistycznych oczekiwań. Husky nauczy się komend, ale będzie je wykonywał wtedy, gdy uzna to za sensowne. Motywacja pokarmowa działa, przymus nie działa.

Przywołanie to najtrudniejszy element i przy tej rasie nigdy nie osiąga się pewności. Bezpieczeństwo psa opiera się na sprzęcie: długiej lince, ogrodzeniu, uprzęży.

Ogrodzenie musi mieć co najmniej dwa metry i być zabezpieczone od dołu przed podkopaniem. Husky, który raz odkryje słaby punkt, będzie do niego wracał.

Pielęgnacja

Sama sierść jest łatwa w utrzymaniu na co dzień: nie brudzi się, nie ma zapachu psa i nie filcuje się mocno. Wystarczy szczotkowanie raz w tygodniu.

Dwa razy w roku sytuacja zmienia się całkowicie. Husky zrzuca cały podszerstek w ciągu dwóch, trzech tygodni, a ilość sierści potrafi zaskoczyć. W tym okresie szczotkowanie jest konieczne codziennie, najlepiej na dworze, wyczesywaczem do podszerstka.

Rasy nie wolno strzyc. Podwójna szata izoluje zarówno przed zimnem, jak i przed upałem, a ogolony husky jest bardziej narażony na przegrzanie i poparzenia słoneczne, a odrastająca sierść bywa trwale uszkodzona.

Kąpiel rzadko, dwa, trzy razy w roku. Uszy sprawdzaj co tydzień, pazury skracaj regularnie, zęby czyść kilka razy w tygodniu.

Zdrowie husky’ego

Husky należy do ras stosunkowo zdrowych i długowiecznych, ale ma kilka charakterystycznych obciążeń.

Choroby oczu. Postępujący zanik siatkówki oraz zaćma młodzieńcza występują w rasie na tyle często, że psy hodowlane powinny mieć aktualne badanie okulistyczne, a najlepiej także test DNA na PRA.

Dysplazja stawów biodrowych. Występuje rzadziej niż u wielu ras tej wielkości, ale prześwietlenia rodziców pozostają standardem.

Niedoczynność tarczycy. Objawia się przybieraniem na wadze, apatią i problemami skórnymi. Prosta diagnostyka z krwi.

Dermatoza reagująca na cynk. Charakterystyczna dla ras nordyckich. Objawia się strupami i wyłysieniami wokół pyska i oczu, wynikającymi z zaburzonego wchłaniania cynku. Leczy się suplementacją pod kontrolą weterynarza.

Przegrzanie. Nie jest chorobą, ale przy tej okrywie i skłonności do biegania stanowi realne ryzyko latem.

Wszystkie te punkty wymagają oceny lekarza weterynarii, a nie samodzielnego rozpoznania.

Żywienie husky’ego

Husky ma zaskakująco oszczędny metabolizm. Pies zaprzęgowy wyhodowany do pracy na skąpych racjach potrafi utrzymać kondycję przy porcji mniejszej, niż wynikałoby z tabeli dla psa o tej wadze. Wielu opiekunów przekarmia huskiego, sugerując się jego aktywnością.

Kontroluj sylwetkę, nie tabelę. Talia powinna być wyraźnie widoczna z góry, żebra wyczuwalne pod skórą. Sposób wyliczenia dawki znajdziesz w poradniku o tym, ile karmić psa.

Przy intensywnej pracy zaprzęgowej zapotrzebowanie rośnie znacznie i wtedy stosuje się karmy o wysokiej zawartości tłuszczu. To jednak dotyczy psów faktycznie pracujących, nie chodzących na spacery.

Husky bywają wybredne i potrafią pomijać posiłki bez żadnego powodu. Jeśli pies nie je przez dłużej niż dobę albo ma inne objawy, sprawdź przyczyny opisane w tekście pies nie chce jeść.

Latem pilnuj nawodnienia, zwłaszcza przy wysiłku. Szczegóły w artykule ile wody powinien pić pies.

Zmiany karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z tekstu jak zmienić karmę psa.

Historia rasy

Rasa pochodzi od psów hodowanych przez lud Czukczów na północno-wschodniej Syberii. Psy te ciągnęły sanie na dużych dystansach przy skrajnie niskich temperaturach i minimalnych racjach żywnościowych.

Na początku XX wieku husky trafiły na Alaskę w okresie gorączki złota, gdzie szybko zdominowały wyścigi zaprzęgów dzięki szybkości i wytrzymałości.

Najsłynniejszym wydarzeniem w historii rasy był bieg z surowicą do Nome w 1925 roku. Sztafeta zaprzęgów przewiozła surowicę przeciw błonicy przez ponad tysiąc kilometrów w warunkach zamieci, ratując miasto przed epidemią. Psy Balto i Togo stały się symbolami tej wyprawy, a pomnik Balta stoi w nowojorskim Central Parku.

Rasa została uznana przez American Kennel Club w 1930 roku.

Ile kosztuje husky syberyjski i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 3000-7000 zł.

O co pytać hodowcę:

• badanie okulistyczne rodziców i test DNA na PRA,
• prześwietlenia bioder,
• badanie tarczycy,
• czy hodowla pracuje z psami w zaprzęgu, bo to mówi wiele o temperamencie linii.

Warto też rozważyć adopcję. Husky trafiają do polskich schronisk i fundacji częściej niż większość ras, zwykle w wieku roku lub dwóch, gdy opiekunowie nie poradzili sobie z ich energią i ucieczkami.

Miesięczne utrzymanie to 350-500 zł, plus solidne ogrodzenie i sprzęt do sportów zaprzęgowych.

Ciekawostki

W 1925 roku sztafeta zaprzęgów husky pokonała ponad tysiąc kilometrów w pięć i pół dnia, dostarczając surowicę do odciętego przez zamieć Nome. Wydarzenie to upamiętnia doroczny wyścig Iditarod.

Podwójny podszerstek husky’ego pozwala psu spać na śniegu przy temperaturze poniżej minus pięćdziesięciu stopni.

Husky niemal nie szczeka, za to wyje i wydaje charakterystyczne dźwięki przypominające mowę, co bywa mylnie interpretowane jako “gadanie”.

Podsumowanie

Husky syberyjski to pies dla kogoś, kto chce biegać, jeździć na rowerze albo trenować zaprzęg i akceptuje, że nigdy nie będzie miał psa chodzącego przy nodze bez smyczy. Przy właściwym opiekunie jest wesołym, zgodnym i zdrowym towarzyszem na kilkanaście lat. Przy niewłaściwym staje się psem, który ucieka, wyje i niszczy dom.

Zmiany skórne wokół pyska, apatię czy przybieranie na wadze warto skonsultować z lekarzem weterynarii, bo w tej rasie często stoją za nimi konkretne, dobrze leczone przyczyny.