Leonberger

Leonberger jest rzadkim przypadkiem rasy stworzonej świadomie do jednej rzeczy: bycia efektownym psem towarzyszącym. Jej twórca chciał psa przypominającego lwa z herbu miasta Leonberg. Cel był więc estetyczny, ale efekt okazał się znakomity także charakterologicznie. To jeden z najbardziej zrównoważonych olbrzymów, łagodny wobec dzieci, spokojny w domu i chętny do współpracy.

Charakter leonbergera

Leonberger jest spokojny, zrównoważony i pewny siebie. Wzorzec podkreśla jego opanowanie i wysoką odporność na bodźce.

Wobec rodziny jest przywiązany i łagodny. Wobec dzieci wyjątkowo cierpliwy.

Wobec obcych jest przyjazny, choć zachowuje pewną godność. Sygnalizuje ich obecność, ale nie jest psem obronnym.

Wobec innych psów zgodny, bez skłonności do konfliktów.

Jest inteligentny i chętny do współpracy, co czyni go jedną z łatwiejszych w szkoleniu ras olbrzymich.

Uwielbia wodę. Leonbergery świetnie pływają i sprawdzają się w ratownictwie wodnym.

Źle znosi samotność. To pies bardzo związany z rodziną.

Dojrzewa powoli, koło drugiego, trzeciego roku życia.

Wygląd i umaszczenie

Leonberger jest bardzo duży, harmonijnie zbudowany i wyraźnie umięśniony, o eleganckiej sylwetce jak na swój rozmiar.

Najbardziej charakterystyczne są czarna maska na pysku oraz obfita grzywa wokół szyi u samców, nadająca psu lwi wygląd. To była pierwotna intencja twórcy rasy.

Okrywa jest długa, gęsta i przylegająca, z podszerstkiem. Na kończynach i ogonie tworzy pióropusze.

Wzorzec dopuszcza umaszczenie lwiożółte, czerwone, czerwonobrązowe i piaskowe, zawsze z czarną maską.

Między palcami występują błony pławne, co ułatwia pływanie.

Dla kogo jest leonberger, a dla kogo nie

To wybór dla rodzin z dziećmi mieszkających w domu z ogrodem, osób pracujących zdalnie, mających realny budżet na utrzymanie olbrzyma i gotowych na regularną pielęgnację.

To zły wybór dla mieszkańców bloków, osób o ograniczonym budżecie, alergików oraz dla tych, którzy nie zaakceptują dużej ilości sierści.

Ruch i szkolenie

Około godziny do półtorej spokojnego ruchu dziennie u psa dorosłego, najlepiej z możliwością pływania.

Świetnie sprawdzają się dogtrekking, ratownictwo wodne, zaprzęg wózkowy i praca węchowa.

Okres wzrostu wymaga ostrożności. Do osiemnastego miesiąca ograniczaj schody, skoki i długie marsze.

Latem pilnuj temperatury. Gęsta okrywa oznacza niską tolerancję upału.

Szkolenie jest przyjemne, bo pies chce współpracować. Priorytetem jest nauka chodzenia na luźnej smyczy, zanim szczeniak zamieni się w siedemdziesięciokilogramowego psa.

Metody muszą być spokojne. Leonberger jest wrażliwy na ton głosu.

Pielęgnacja

To wymagający element opieki nad tą rasą.

Szczotkowanie trzy razy w tygodniu, a w okresach linienia codziennie. Największej uwagi wymagają grzywa, spodnie, okolice za uszami i pióropusz na ogonie.

Rasy nie strzyże się. Podwójna szata izoluje także przed upałem.

Kąpiel co dwa, trzy miesiące, z dokładnym suszeniem. Suszenie psa tej wielkości zajmuje sporo czasu.

Uszy sprawdzaj co tydzień, zwłaszcza po pływaniu.

Pazury skracaj regularnie, zęby czyść kilka razy w tygodniu.

Zwracaj uwagę na łokcie i biodra, gdzie tworzą się odleżyny. Grube legowisko to profilaktyka.

Obmacuj psa raz w miesiącu i zwracaj uwagę na kulawizny, bo nowotwory kości występują w tej rasie częściej niż średnio.

Zdrowie leonbergera

Polineuropatia leonbergerów (LPN). Choroba neurologiczna specyficzna dla rasy, występująca w kilku wariantach genetycznych. Prowadzi do postępującego osłabienia kończyn, nietolerancji wysiłku, zmiany chodu, a w niektórych postaciach także do zaburzeń oddychania. Dla części wariantów dostępne są testy DNA i odpowiedzialne hodowle je wykonują.

To najważniejsze pytanie do hodowcy.

Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych. Występuje i wymaga prześwietleń psów hodowlanych.

Nowotwory. Leonbergery mają podwyższone ryzyko nowotworów, zwłaszcza kostniakomięsaka. Każda utrzymująca się kulawizna bez urazu wymaga zdjęcia rentgenowskiego.

Skręt żołądka. Ryzyko związane z głęboką klatką piersiową. Objawy to nieproduktywne odruchy wymiotne i powiększający się brzuch. Stan nagły.

Niedoczynność tarczycy. Objawia się przybieraniem na wadze, apatią i problemami skórnymi.

Przegrzanie. Realne zagrożenie latem przy tej okrywie.

Osłabienie kończyn, zmiana chodu i utrzymująca się kulawizna wymagają pilnej diagnostyki.

Żywienie leonbergera

Okres wzrostu jest krytyczny. Szczeniak musi rosnąć powoli, na karmie dla ras olbrzymich o kontrolowanej zawartości wapnia. Szczegóły w poradniku o żywieniu szczeniaka.

U dorosłego psa dzienną porcję dziel na dwa posiłki ze względu na ryzyko skrętu żołądka i zapewnij godzinę odpoczynku po jedzeniu. Jak wyliczyć dawkę, opisaliśmy w tekście o tym, ile karmić psa.

Utrzymanie szczupłej sylwetki ma bezpośrednie przełożenie na stawy. Obfita okrywa maskuje nadwagę, więc kontroluj psa dotykiem.

Zmiany karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z artykułu jak zmienić karmę psa.

Ze względu na obciążenie stawów u psów dorosłych powszechnie stosuje się wsparcie chrząstki z rankingu suplementów na stawy dla psa.

Latem pilnuj nawodnienia, o czym piszemy w tekście ile wody powinien pić pies.

Historia rasy

Leonbergera stworzył w latach czterdziestych XIX wieku Heinrich Essig, radny miasta Leonberg w Wirtembergii, handlarz zwierzętami i człowiek o dużym zmyśle marketingowym.

Jego cel był nietypowy: chciał wyhodować psa przypominającego lwa z herbu miasta. Wykorzystał nowofundlandy, bernardyny i pirenejskie psy górskie.

Essig był mistrzem promocji i rozdawał swoje psy koronowanym głowom Europy. Leonbergery trafiły między innymi do cesarzowej Elżbiety Austriackiej, Napoleona III i cara Rosji, co zapewniło rasie rozgłos.

Obie wojny światowe niemal zniszczyły populację. Po pierwszej wojnie pozostało zaledwie kilka psów nadających się do hodowli, a po drugiej sytuacja powtórzyła się.

Współczesna populacja wywodzi się od niewielkiej liczby psów założycielskich, co tłumaczy część dzisiejszych obciążeń genetycznych.

Mimo pierwotnie czysto estetycznej motywacji rasa okazała się użyteczna: leonbergery pracowały jako psy pociągowe, a współcześnie są wykorzystywane w ratownictwie wodnym i dogoterapii.

Ile kosztuje leonberger i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 5000-9000 zł. Rasa jest w Polsce nieliczna.

O co pytać hodowcę, w tej kolejności:

• testy DNA na polineuropatię leonbergerów u obojga rodziców,
• prześwietlenia bioder i łokci,
• w jakim wieku i z jakiego powodu odeszły psy z tej linii,
• badanie tarczycy.

Miesięczne utrzymanie to 650-900 zł, głównie za karmę, plus wyższe koszty leczenia typowe dla psów olbrzymich.

Ciekawostki

Leonberger został stworzony po to, żeby przypominać lwa z herbu miasta Leonberg. To jeden z niewielu przypadków rasy wyhodowanej z motywacji czysto estetycznej i symbolicznej.

Heinrich Essig rozdawał leonbergery koronowanym głowom Europy, w tym cesarzowej Elżbiecie Austriackiej i Napoleonowi III, co było jedną z pierwszych świadomych kampanii promocyjnych w historii kynologii.

Leonbergery mają błony pławne między palcami i są wykorzystywane w ratownictwie wodnym, obok nowofundlandów.

Podsumowanie

Leonberger to jeden z najbardziej zrównoważonych olbrzymów: łagodny wobec dzieci, spokojny w domu i chętny do współpracy. Wymaga przestrzeni, budżetu i regularnej pracy przy okrywie, a przed zakupem szczeniaka koniecznie sprawdź, czy rodzice mają wykonane testy DNA na polineuropatię.

Osłabienie kończyn, zmiana chodu i utrzymująca się kulawizna zawsze wymagają pilnej konsultacji z lekarzem weterynarii.