Hawańczyk

Hawańczyk jest jedyną rodzimą rasą Kuby i jednym z najbardziej udanych psów towarzyszących, jakie można wybrać. Łączy cechy, które rzadko idą w parze u miniatur: jest chętny do współpracy i łatwy w szkoleniu, zgodny wobec ludzi i psów, wystarczająco mocny, by nie być kruchym, i praktycznie nie linieje. Jego jedynym poważnym wymaganiem jest obecność człowieka w domu.

Charakter hawańczyka

Hawańczyk jest wesoły, przyjazny i wyjątkowo towarzyski. Chce być blisko ludzi i uczestniczyć we wszystkim.

Wobec dzieci jest cierpliwy i chętny do zabawy. To jedna z lepszych miniatur do rodziny.

Wobec obcych jest przyjazny, choć potrafi zasygnalizować ich przybycie.

Wobec innych psów wyjątkowo zgodny.

Jest bardzo inteligentny i chętny do współpracy. Uczy się szybko i pracuje z entuzjazmem, co czyni go jedną z najłatwiejszych w szkoleniu ras miniaturowych.

Ma sporo energii, ale bez nadpobudliwości. Po spacerze potrafi spokojnie leżeć przez resztę dnia.

Bardzo źle znosi samotność. To jedna z ras najbardziej narażonych na lęk separacyjny.

Historycznie występował jako pies cyrkowy, co odzwierciedla jego zdolność do nauki trików.

Wygląd i umaszczenie

Hawańczyk jest niewielki, lekko wydłużony w formacie i zwarty, o wesołym wyrazie pyska i charakterystycznym, sprężystym chodzie.

Sierść jest długa, miękka i jedwabista, falista lub układająca się w luźne loki, bez podszerstka. Włos powinien pozostać naturalny, bez wystylizowanego strzyżenia.

Brak podszerstka oznacza, że rasa praktycznie nie linieje, ale też że sierść filcuje się szybko i pies marznie zimą.

Wzorzec dopuszcza wszystkie umaszczenia, w tym łaciate. Popularne są odcienie płowe, biszkoptowe, czarne, czekoladowe i srebrne.

Ogon noszony jest zawinięty na grzbiecie, z obfitym pióropuszem.

Hawańczyk należy do rodziny bichonów, razem z bichonem frise, maltańczykiem i bolończykiem.

Dla kogo jest hawańczyk, a dla kogo nie

To bardzo dobry wybór dla rodzin z dziećmi, seniorów, mieszkańców bloków, alergików, pierwszych opiekunów oraz osób pracujących zdalnie.

Nie polecamy tej rasy osobom pracującym cały dzień poza domem oraz tym, którzy nie chcą codziennie czesać psa ani płacić za groomera.

Ruch i szkolenie

Około 45 minut do godziny aktywności dziennie w dwóch spacerach. Hawańczyk chętnie chodzi dłużej.

Dobrze sprawdzają się nauka trików, praca węchowa, rally-o i agility na poziomie rekreacyjnym.

W szkoleniu hawańczyk jest wyjątkowo chętny do współpracy i uczy się bardzo szybko. To rasa dająca dużą satysfakcję ze wspólnej nauki.

Najważniejszym elementem wychowania jest nauka spokojnego zostawania samemu, prowadzona stopniowo od pierwszych dni w nowym domu.

Warto od szczeniaka przyzwyczajać psa do czesania i obsługi u groomera.

Uważaj na skoki z kanapy i łóżka ze względu na skłonność do luksacji rzepki.

Pielęgnacja

Czesanie codziennie albo co drugi dzień, grzebieniem i szczotką sięgającą do skóry. Jedwabista sierść bez podszerstka filcuje się szybko, zwłaszcza za uszami, pod pachami i na tylnych partiach ud.

Wielu opiekunów wybiera strzyżenie co 6-8 tygodni. To rozwiązanie praktyczne i nieszkodzące psu, choć wzorzec preferuje naturalny, długi włos.

Kąpiel co 4-6 tygodni z dokładnym suszeniem i rozczesaniem.

Włos wokół oczu warto skracać albo spinać.

Uszy sprawdzaj co tydzień. Pazury skracaj regularnie.

Zęby czyść kilka razy w tygodniu, wspierając się preparatami z rankingu proszków na zęby dla psa. Sprawdź też, czy zęby mleczne wypadły w terminie.

Zimą pies może potrzebować ubranka.

Zdrowie hawańczyka

Hawańczyk należy do ras stosunkowo zdrowych i długowiecznych.

Zwichnięcie rzepki. Najczęstszy problem ortopedyczny małych ras.

Dysplazja stawów biodrowych i choroba Legga-Calvégo-Perthesa. Występują w rasie, ta druga ujawnia się u młodych psów jako narastająca kulawizna tylnej kończyny.

Choroby oczu. Zaćma i postępujący zanik siatkówki. Psy hodowlane powinny mieć badanie okulistyczne, dostępny jest też test DNA.

Głuchota wrodzona. Występuje sporadycznie, zwłaszcza u psów z dużym udziałem bieli. Odpowiedzialne hodowle wykonują badanie BAER.

Atopowe zapalenie skóry. Występuje w rasie.

Choroby przyzębia. Typowe dla miniatur, wymagają codziennej higieny.

Kulawizna, zaburzenia widzenia i uporczywy świąd wymagają konsultacji weterynaryjnej.

Żywienie hawańczyka

Mały żołądek oznacza małe porcje. Dorosły pies je dwa, trzy razy dziennie, szczeniak cztery, pięć razy. Jak przeliczyć dawkę, wyjaśniamy w poradniku o tym, ile karmić psa.

Wybieraj karmę o granulkach dostosowanych do ras małych.

Hawańczyk łatwo tyje przy niewielkiej aktywności, a obfita sierść maskuje sylwetkę. Kontroluj psa dotykiem.

Przy problemach skórnych warto zajrzeć do tekstu o tym, jak wybrać karmę dla psa z alergią.

Uważaj z przysmakami. U psa ważącego cztery kilogramy jeden większy smakołyk stanowi znaczną część dziennego zapotrzebowania. Przydatna będzie lista produktów groźnych dla psa.

Zmiany karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z artykułu jak zmienić karmę psa.

Historia rasy

Hawańczyk wywodzi się od bichonów przywiezionych na Kubę przez hiszpańskich osadników w XVI wieku. Psy te, izolowane na wyspie przez stulecia, wykształciły odrębny typ.

Na Kubie hawańczyki były psami arystokracji i zamożnego mieszczaństwa. Nazywano je psami salonowymi Hawany.

Charakterystyczna jedwabista, lekka sierść bez podszerstka wykształciła się prawdopodobnie jako przystosowanie do tropikalnego klimatu: chroniła przed słońcem, nie powodując przegrzania.

Rewolucja kubańska w 1959 roku niemal zniszczyła rasę. Emigranci zabrali ze sobą nieliczne psy do Stanów Zjednoczonych i na ich podstawie odbudowano populację.

Cała współczesna hodowla wywodzi się z bardzo wąskiej puli około jedenastu psów wywiezionych z Kuby.

Hawańczyk jest jedyną rodzimą rasą Kuby i jest tam uznawany za narodowy symbol.

FCI uznaje rasę pod numerem 250.

Ile kosztuje hawańczyk i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 4000-8000 zł.

O co pytać hodowcę:

• badanie kolan i prześwietlenia bioder rodziców,
• badanie okulistyczne i testy DNA,
• badanie słuchu BAER u szczeniąt z dużym udziałem bieli,
• czy szczenięta są przyzwyczajane do czesania.

Miesięczne utrzymanie to 250-400 zł, plus groomer co 6-8 tygodni, jeśli decydujesz się na strzyżenie.

Ciekawostki

Cała współczesna populacja hawańczyków wywodzi się z około jedenastu psów wywiezionych z Kuby przez emigrantów po rewolucji 1959 roku.

Hawańczyk jest jedyną rodzimą rasą psa wywodzącą się z Kuby i jest tam traktowany jako symbol narodowy.

Charakterystyczna lekka, jedwabista sierść bez podszerstka jest przystosowaniem do tropikalnego klimatu: chroni przed słońcem, a jednocześnie nie powoduje przegrzania.

Podsumowanie

Hawańczyk to jedna z najlepiej zaprojektowanych ras towarzyszących: mądry, pogodny, zgodny wobec ludzi i psów, długowieczny i praktycznie nielinejący. Sprawdza się u początkujących opiekunów i w rodzinach z dziećmi. Wymaga w zamian regularnej pielęgnacji i, przede wszystkim, obecności człowieka w domu.

Kulawizna, zaburzenia widzenia i uporczywy świąd zawsze konsultuj z lekarzem weterynarii.