Pointer

Pointer to pies o jednej z najbardziej rozpoznawalnych póz w świecie psów: nieruchoma sylwetka, uniesiona przednia łapa, wyciągnięty nos wskazujący ptaka. Ta poza dała rasie nazwę i jest efektem stuleci selekcji. Pointer nie jest psem wszechstronnym jak wyżły kontynentalne, jest wyspecjalizowany, i w swojej specjalizacji nie ma sobie równych.

Charakter pointera

Pointer jest łagodny, przyjazny i wyjątkowo zgodny. Wzorzec opisuje go jako psa o równym temperamencie, bez śladu agresji.

Wobec ludzi, także obcych, jest ufny i przyjazny. Nie jest psem stróżującym.

Wobec dzieci wyjątkowo cierpliwy. Wobec innych psów zgodny, bo rasa pracowała w parach i grupach.

W domu jest zaskakująco spokojny, o ile dostał odpowiednią dawkę ruchu. Pointer po dobrym wybieganiu potrafi przespać całe popołudnie.

Ma bardzo silny instynkt myśliwski i ogromną wytrzymałość. To pies wyhodowany do galopowania po polach przez wiele godzin.

Jest wrażliwy na ton głosu. Szorstkie metody działają na tę rasę bardzo źle.

Źle znosi samotność i brak zajęcia.

Wygląd i umaszczenie

Pointer jest duży, szlachetny i wyraźnie atletyczny, o suchej muskulaturze i długim, płynnym galopie. Sylwetka wyraża szybkość.

Charakterystyczna jest głowa z wyraźnym przełomem czołowym i lekko zadartym nosem, co daje typową dla rasy sylwetkę profilu.

Sierść jest bardzo krótka, gładka, twarda i lśniąca, bez podszerstka. To oznacza wrażliwość na zimno.

Wzorzec dopuszcza umaszczenia cytrynowo-białe, pomarańczowo-białe, wątrobiano-białe i czarno-białe, a także jednolite i trójbarwne.

Najbardziej charakterystyczna jest jednak nie budowa, lecz styl pracy. Pointer wystawia w pozie zwanej stójką: zamiera z uniesioną przednią łapą i wyciągniętym w stronę ptaka nosem, pozostając nieruchomo nawet przez kilka minut.

Dla kogo jest pointer, a dla kogo nie

To wybór dla myśliwych, biegaczy, osób uprawiających canicross lub bikejöring, mieszkających w domu z dostępem do otwartych terenów, a także dla aktywnych rodzin z dziećmi.

To zły wybór dla mieszkańców bloków bez dostępu do przestrzeni, osób o umiarkowanej aktywności, ludzi pracujących cały dzień poza domem oraz tych, którzy szukają psa stróżującego.

Ruch i szkolenie

Co najmniej dwie godziny aktywności dziennie, z możliwością swobodnego, szybkiego biegu w otwartym terenie. Pointer potrzebuje galopu, a nie truchtu.

Świetnie sprawdzają się canicross, bikejöring i dogtrekking. Rasa startuje też w zawodach polowych, gdzie oceniany jest styl wyszukiwania i wystawiania.

W szkoleniu pointer jest chętny do współpracy i uczy się dobrze, choć dojrzewa dość późno.

Przywołanie warto ćwiczyć bardzo starannie, bo pointer w otwartym terenie oddala się na duże odległości, co jest jego naturalnym stylem pracy.

Nauka spokojnego zostawania samemu powinna zaczynać się od pierwszych dni.

Do osiemnastego miesiąca ograniczaj skoki i długie biegi na twardym podłożu.

Pielęgnacja

Najprostsza z możliwych. Przetarcie gumową rękawicą raz w tygodniu wystarcza, choć pies linieje umiarkowanie przez cały rok.

Kąpiel co dwa, trzy miesiące. Skóra bywa wrażliwa.

Uszy wiszące wymagają cotygodniowej kontroli.

Pazury skracaj regularnie, zęby czyść kilka razy w tygodniu.

Zimą pies potrzebuje ubranka. Brak podszerstka i niska zawartość tkanki tłuszczowej to realny problem termiczny.

Grube legowisko warto zapewnić, bo przy suchej budowie łokcie łatwo się odparzają.

Po pracy w terenie sprawdzaj psa pod kątem skaleczeń, kleszczy i wbitych ości traw.

Zdrowie pointera

Pointer należy do ras zdrowych i wytrzymałych.

Dysplazja stawów biodrowych. Występuje i wymaga prześwietleń psów hodowlanych.

Głuchota wrodzona. Wiąże się z genami odpowiadającymi za białe umaszczenie. Odpowiedzialne hodowle wykonują badanie słuchu BAER u szczeniąt.

Neuropatia obwodowa pointerów. Rzadka choroba neurologiczna specyficzna dla rasy, ujawniająca się u młodych psów. Objawia się osłabieniem kończyn i zaburzeniami chodu.

Atopowe zapalenie skóry. Występuje w rasie.

Niedoczynność tarczycy. Objawia się przybieraniem na wadze, apatią i problemami skórnymi.

Wrażliwość na zimno. Nie jest chorobą, ale wymaga uwagi zimą.

Zaburzenia chodu u młodego psa wymagają diagnostyki neurologicznej.

Żywienie pointera

Zapotrzebowanie zależy przede wszystkim od poziomu aktywności. Pointer pracujący w sezonie potrzebuje wyraźnie więcej energii niż ten sam pies latem.

Sposób wyliczenia dawki opisaliśmy w poradniku o tym, ile karmić psa.

Pointer ma naturalnie suchą sylwetkę. Widoczne dwa ostatnie żebra u psa aktywnego są normą, a nie oznaką niedożywienia.

Dzienną porcję dziel na dwa posiłki, z zachowaniem godziny odstępu od intensywnego wysiłku.

W okresie wzrostu, do około osiemnastego miesiąca, stosuj karmę dla szczeniąt ras dużych, opisaną w poradniku o żywieniu szczeniaka.

Zmiany karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z artykułu jak zmienić karmę psa.

Przy intensywnej pracy pilnuj nawodnienia, o czym piszemy w tekście ile wody powinien pić pies. U psów sportowych pomocne bywają preparaty wspierające stawy z rankingu suplementów na stawy dla psa.

Historia rasy

Pointer pojawił się w Anglii w XVII wieku, jeszcze zanim polowanie ze strzelbą stało się powszechne. Pierwotnie jego zadaniem było wskazanie zająca, którego następnie gonily charty.

Wraz z upowszechnieniem broni palnej rola psa się zmieniła: miał wyszukać ptactwo i wskazać jego pozycję, pozostając nieruchomo, aż myśliwy podejdzie i strzeli.

W ukształtowaniu rasy wykorzystano hiszpańskie i włoskie wyżły oraz, w późniejszym etapie, foksterierów i chartów, którzy dodali rasie szybkości i lekkości.

Pointer był jedną z pierwszych ras pokazywanych na wystawach psów. Na pierwszej wystawie w Newcastle w 1859 roku wystawiano wyłącznie pointery i setery.

Charakterystyczna stójka pointera stała się na tyle rozpoznawalna, że jego sylwetka jest do dziś wykorzystywana jako symbol myślistwa i pojawia się w logotypach organizacji łowieckich na całym świecie.

Rasa wywarła też duży wpływ na inne psy myśliwskie, w tym na wyżła niemieckiego krótkowłosego, któremu dodała szybkości i stylu.

Ile kosztuje pointer i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 3000-6500 zł. Rasa jest w Polsce nieliczna i hodowana głównie w środowisku myśliwskim.

O co pytać hodowcę:

• prześwietlenia bioder rodziców,
• badanie słuchu BAER u szczeniąt,
• badanie tarczycy,
• czy psy z hodowli startują w zawodach polowych.

Miesięczne utrzymanie to 400-550 zł.

Ciekawostki

Charakterystyczna stójka pointera, z uniesioną przednią łapą i wyciągniętym nosem, jest tak rozpoznawalna, że sylwetka tego psa stała się uniwersalnym symbolem myślistwa.

Na pierwszej w historii wystawie psów, zorganizowanej w Newcastle w 1859 roku, wystawiano wyłącznie pointery i setery. Były to jedyne kategorie w konkursie.

Pointer wywarł istotny wpływ na rozwój wielu kontynentalnych ras wyżłów, w tym wyżła niemieckiego krótkowłosego, którym dolewano jego krwi dla poprawy szybkości i stylu pracy.

Podsumowanie

Pointer to pies wyjątkowo łagodny wobec ludzi i wybitny w swojej specjalizacji, ale wymagający otwartej przestrzeni i dwóch godzin biegu dziennie. W aktywnym domu poza miastem jest znakomitym psem rodzinnym, cichym i spokojnym w czterech ścianach. Bez możliwości galopu jego wytrzymałość zamienia się w frustrację.

Zaburzenia chodu u młodego psa zawsze wymagają konsultacji z lekarzem weterynarii.