Welsh corgi pembroke

Welsh corgi pembroke jest psem pasterskim, choć jego sylwetka nie sugeruje tego na pierwszy rzut oka. Krótkie kończyny nie były wadą, tylko rozwiązaniem: pies pędzący bydło podszczypywał je po pęcinach i musiał być na tyle niski, żeby kopnięcie przeszło mu nad głową. Ta praca ukształtowała psa inteligentnego, głośnego i zaskakująco wytrzymałego, o czym warto pamiętać, patrząc na jego przysadzistą sylwetkę.

Charakter corgi pembroke

Corgi jest inteligentny, żywy i pewny siebie. To pełnoprawny pies pasterski w miniaturowej obudowie.

Wobec rodziny jest przywiązany i chętny do współpracy. Uczy się bardzo szybko i dobrze radzi sobie w sportach kynologicznych.

Wobec obcych bywa czujny i sygnalizuje ich obecność. To dobry pies alarmowy.

Wobec dzieci jest przyjazny, choć instynkt pasterski może objawiać się próbami zaganiania biegających maluchów i podszczypywaniem za nogawki. To zachowanie wymaga wczesnej pracy.

Szczekliwość jest jego najważniejszą praktyczną wadą. Corgi sterował bydłem głosem i ta cecha została w rasie bardzo silna.

Ma sporo niezależności i własnego zdania, typowego dla psów pasterskich.

Bez zajęcia staje się nadpobudliwy i jeszcze bardziej szczekliwy.

Wygląd i umaszczenie

Corgi pembroke jest niski, wydłużony i mocno zbudowany, o zaskakująco mocnej kości i wyraźnej muskulaturze. Nie jest to pies delikatny.

Charakterystyczne są duże, stojące uszy i lisi wyraz pyska.

Sierść jest średniej długości, prosta, z gęstym podszerstkiem. Rasa linieje bardzo obficie.

Wzorzec dopuszcza umaszczenie czerwone, sobolowe, płowe i czarne podpalane, z białymi znaczeniami lub bez.

Historycznie corgi pembroke bywały kopiowane, ale współcześnie, wobec zakazu kopiowania w większości Europy, psy rodzą się z ogonem. Część osobników ma naturalnie skrócony ogon, co wynika z mutacji genetycznej.

Pembroke i cardigan to dwie odrębne rasy o osobnych wzorcach, mimo podobieństwa. Pembroke jest mniejszy i lżejszy.

Dla kogo jest corgi pembroke, a dla kogo nie

To dobry wybór dla osób aktywnych, rodzin z dziećmi w wieku szkolnym, mieszkańców bloków oraz tych, którzy chcą małego psa o dużych możliwościach szkoleniowych.

Nie polecamy tej rasy osobom, które nie zaakceptują szczekania i dużej ilości sierści, ludziom niechętnym pilnowaniu diety psa oraz tym, którzy mieszkają w domu z wieloma schodami bez możliwości ich ograniczenia.

Ruch i szkolenie

Około godziny do półtorej aktywności dziennie. Corgi jest zaskakująco wytrzymały i chętnie chodzi na długie spacery.

Świetnie sprawdzają się praca węchowa, obedience, rally-o i agility na obniżonych przeszkodach, dostosowanych do budowy psa.

W szkoleniu corgi jest bardzo zdolny i uczy się szybko. Wymaga jednak konsekwencji, bo ma własne zdanie.

Praca nad szczekaniem powinna zacząć się od pierwszych tygodni.

Przekierowanie instynktu pasterskiego to osobne zadanie. Zamiast karać za podszczypywanie, daj psu legalną alternatywę.

Ogranicz skoki z kanapy i łóżka oraz schodzenie po stromych schodach. Rampa to prosta profilaktyka kręgosłupa.

Pielęgnacja

Szczotkowanie dwa, trzy razy w tygodniu, a w okresach linienia codziennie. Corgi zrzuca podszerstek dwa razy w roku w ilości nieproporcjonalnej do swojego rozmiaru.

Rasy nie strzyże się. Podwójna szata pełni funkcję izolacyjną.

Kąpiel co dwa, trzy miesiące. Uszy sprawdzaj co tydzień.

Pazury skracaj regularnie, zęby czyść kilka razy w tygodniu, wspierając się preparatami z rankingu proszków na zęby dla psa.

Zwracaj uwagę na brzuch i klatkę piersiową. Przy nisko zawieszonym tułowiu pies zbiera wilgoć, błoto i kleszcze w miejscach trudnych do zauważenia.

Zdrowie corgi pembroke

Choroba krążków międzykręgowych (IVDD). Wydłużony tułów i krótkie kończyny obciążają kręgosłup. Objawy to niechęć do ruchu, drżenie, wygięty grzbiet, piszczenie przy podnoszeniu, a w cięższych przypadkach niedowład tylnych łap. Nagły niedowład to stan nagły.

Otyłość. To najczęstszy problem rasy w warunkach domowych i jednocześnie najgroźniejszy, bo każdy nadmiarowy kilogram bezpośrednio obciąża kręgosłup. Corgi są bardzo łase i mistrzowsko wyłudzają jedzenie.

Zwyrodnieniowa mielopatia. Postępująca choroba rdzenia kręgowego, ujawniająca się zwykle po ósmym roku życia. Zaczyna się od potykania się tylnymi łapami i szurania pazurami. Dostępny jest test DNA i odpowiedzialne hodowle go wykonują. To istotne pytanie do hodowcy, bo rasa jest tą chorobą wyraźnie obciążona.

Dysplazja stawów biodrowych. Występuje i wymaga prześwietleń psów hodowlanych.

Postępujący zanik siatkówki. Dostępny test DNA.

Choroba von Willebranda. Zaburzenie krzepnięcia krwi. Dostępny test DNA.

Każda zmiana sposobu poruszania się corgi wymaga konsultacji weterynaryjnej.

Żywienie corgi pembroke

Utrzymanie prawidłowej masy ciała to najważniejsza rzecz, jaką możesz zrobić dla kręgosłupa swojego psa. Przy tej rasie odmierzanie karmy ma znaczenie kliniczne.

Gęsta sierść skutecznie maskuje nadwagę, więc kontroluj psa dotykiem: żebra powinny być wyczuwalne pod skórą bez naciskania. Talia powinna być widoczna z góry.

Sposób wyliczenia dawki opisaliśmy w poradniku o tym, ile karmić psa. Dzienną porcję dziel na dwa posiłki, a przysmaki odejmuj od niej, zamiast dodawać.

Corgi jest mistrzem wyłudzania i skutecznie przekonuje domowników, że jest głodny. To główna przyczyna otyłości w tej rasie.

W okresie wzrostu stosuj karmę dla szczeniąt ras małych i średnich, opisaną w poradniku o żywieniu szczeniaka.

Zmiany karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z artykułu jak zmienić karmę psa. Warto też znać listę produktów groźnych dla psa.

U psów starszych, zwłaszcza po epizodach bólu kręgosłupa, weterynarze często zalecają wsparcie stawów. Przegląd takich preparatów zebraliśmy w rankingu suplementów na stawy dla psa.

Historia rasy

Corgi pracowały w Walii co najmniej od kilkuset lat jako psy pędzące bydło. Nazwa pochodzi prawdopodobnie od walijskich słów oznaczających psa karłowatego.

Zadanie było specyficzne: pies pędził bydło, podszczypując je po pęcinach, a następnie przypadał do ziemi, żeby uniknąć kopnięcia. Krótkie kończyny były więc rozwiązaniem funkcjonalnym.

Pembroke i cardigan rozwijały się w różnych częściach Walii i przez długi czas były uznawane za jedną rasę o dwóch odmianach. Formalne rozdzielenie nastąpiło w 1934 roku.

Ogromną popularność rasa zawdzięcza brytyjskiej rodzinie królewskiej. Królowa Elżbieta II trzymała corgi pembroke od 1933 roku, gdy jako księżniczka otrzymała psa o imieniu Dookie. Przez całe panowanie towarzyszyło jej ponad trzydzieści psów tej rasy.

To skojarzenie uczyniło corgi jedną z najbardziej rozpoznawalnych ras na świecie i utrzymuje jej popularność do dziś.

Ile kosztuje corgi pembroke i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 4000-9000 zł. Cena jest wysoka ze względu na dużą popularność rasy.

O co pytać hodowcę:

• test DNA na zwyrodnieniową mielopatię u obojga rodziców,
• prześwietlenia bioder,
• testy DNA na PRA i chorobę von Willebranda,
• czy w linii występowały problemy z kręgosłupem.

Miesięczne utrzymanie to 250-400 zł, ale warto odłożyć rezerwę na ewentualne leczenie kręgosłupa.

Ciekawostki

Królowa Elżbieta II trzymała corgi pembroke przez ponad osiemdziesiąt lat, od 1933 roku, a przez ten czas towarzyszyło jej ponad trzydzieści psów tej rasy.

Walijska legenda głosi, że corgi były wierzchowcami wróżek, a jasne znaczenia na grzbiecie części psów to ślad po siodle. To oczywiście opowieść, ale funkcjonuje w folklorze do dziś.

Krótkie kończyny corgi nie są wadą hodowlaną, lecz cechą funkcjonalną: pozwalały psu uniknąć kopnięcia bydła, które podszczypywał po pęcinach.

Podsumowanie

Welsh corgi pembroke to pies pasterski w niewielkim ciele: mądry, energiczny i chętny do nauki, a przy tym wygodny w mieszkaniu. Wymaga konsekwentnej pracy nad szczekaniem, akceptacji dużej ilości sierści i, przede wszystkim, ścisłego pilnowania wagi, bo nadwaga przy tej budowie kręgosłupa to prosta droga do poważnych problemów.

Przy objawach bólu grzbietu lub osłabienia tylnych łap skontaktuj się z lekarzem weterynarii natychmiast.