Whippet

Whippet jest jednym z najbardziej niedocenianych psów mieszkaniowych. Ludzie widzą charta i zakładają, że potrzebuje hektarów i godzin biegania. Rzeczywistość jest odwrotna: whippet w domu jest cichy, spokojny i przesypia większość dnia, a jego potrzeby ruchowe zaspokaja kilkanaście minut prawdziwego sprintu. Kłopot polega na tym, że ten sprint musi odbywać się na terenie ogrodzonym.

Charakter whippeta

Whippet jest łagodny, przywiązany do rodziny i wyjątkowo spokojny w domu. Nie krąży, nie szczeka, nie domaga się nieustannej uwagi.

Jest wrażliwy. Podniesiony głos i szorstkie metody działają na niego bardzo źle. Za to spokojne prowadzenie i nagroda działają natychmiast.

Wobec dzieci jest cierpliwy i przyjazny. Wobec obcych bywa nieco powściągliwy, ale bez agresji.

Wobec innych psów zwykle zgodny, choć wobec bardzo małych psów instynkt łowiecki może się uruchomić.

Największą cechą, o której trzeba pamiętać, jest właśnie ten instynkt. Whippet poluje wzrokiem i reaguje odruchowo na ruch. To nie kwestia szkolenia, tylko genetyki.

Kocha wygodę. Whippety zajmują najmiększe miejsce w domu, wchodzą pod koce i śpią w pozycjach, które wyglądają niewygodnie.

Wygląd i umaszczenie

Whippet jest smukły, elegancki i wyraźnie umięśniony mimo lekkiej budowy. Sylwetka to klasyczny chart: głęboka klatka piersiowa, mocno podkasany brzuch, wygięta linia grzbietu.

Sierść jest bardzo krótka, gładka i cienka, bez podszerstka. Skóra jest cienka i łatwo ulega rozcięciu.

Wzorzec dopuszcza wszystkie umaszczenia i wszystkie ich kombinacje, co czyni whippety jedną z najbardziej zróżnicowanych kolorystycznie ras.

Rasa bywa opisywana jako greyhound w wersji zmniejszonej i jest to porównanie trafne, bo whippet powstał właśnie z pomniejszania chartów angielskich.

Warto pamiętać, że whippety mają naturalnie bardzo szczupłą sylwetkę. Widoczne dwa, trzy ostatnie żebra i zarys kręgosłupa są w tej rasie normą, a nie oznaką niedożywienia.

Dla kogo jest whippet, a dla kogo nie

To dobry wybór dla mieszkańców bloków, rodzin z dziećmi, osób pracujących zdalnie oraz tych, którzy chcą psa cichego i wygodnego w domu, ale mają dostęp do ogrodzonego terenu do biegania.

Nie polecamy tej rasy osobom bez dostępu do bezpiecznego terenu do sprintu, domom z bardzo małymi zwierzętami oraz tym, którzy oczekują psa niezawodnego bez smyczy w terenie otwartym.

Ruch i szkolenie

Whippet potrzebuje krótkiego, ale intensywnego wysiłku. Dwa spacery dziennie po 30-45 minut plus możliwość sprintu na ogrodzonym terenie kilka razy w tygodniu w zupełności wystarczają.

Najlepszym zajęciem dla rasy jest coursing, czyli pogoń za sztuczną przynętą, oraz wyścigi na torze. W Polsce organizowane są zawody, w których whippety startują licznie.

Szkolenie wymaga łagodności. Whippet uczy się dobrze, ale jest wrażliwy i zniechęca się przy presji. Krótkie sesje z nagrodą działają najlepiej.

Spuszczanie ze smyczy poza terenem ogrodzonym jest niebezpieczne. Przy tej prędkości kilka sekund to kilkaset metrów.

Zimą pies wymaga ubranka. To nie jest kwestia mody: whippet naprawdę marznie i przy niskich temperaturach potrafi odmówić wyjścia.

Pielęgnacja

Najprostsza z możliwych. Przetarcie gumową rękawicą raz w tygodniu wystarcza. Rasa linieje niewiele i praktycznie nie ma psiego zapachu.

Kąpiel rzadko, co dwa, trzy miesiące.

Uszy sprawdzaj co tydzień, pazury skracaj regularnie, zęby czyść kilka razy w tygodniu. Charty mają skłonność do kamienia nazębnego, więc higiena jamy ustnej ma znaczenie. Pomocne bywają preparaty z rankingu proszków na zęby dla psa.

Zwracaj uwagę na łokcie i biodra. Przy minimalnej ilości tkanki tłuszczowej whippety łatwo nabawiają się odleżyn na twardym podłożu. Grube, miękkie legowisko to konieczność, nie luksus.

Po bieganiu w terenie sprawdzaj skórę. Cienka skóra whippeta rozcina się o gałęzie i druty łatwiej niż u innych psów, a rany często wymagają szycia.

Zdrowie whippeta

Whippet należy do ras zdrowych i długowiecznych, z niewielką liczbą obciążeń dziedzicznych.

Wrażliwość na znieczulenie. Charty metabolizują niektóre środki anestezjologiczne inaczej niż pozostałe psy, głównie ze względu na niską zawartość tkanki tłuszczowej. Przed każdym zabiegiem poinformuj weterynarza, że pies jest chartem.

Wrażliwość na zimno. Nie jest chorobą, ale przy braku podszerstka i tkanki tłuszczowej wychłodzenie następuje szybko.

Urazy skóry. Cienka skóra i intensywny bieg to częste rozcięcia wymagające szycia.

Kardiomiopatia rozstrzeniowa. Występuje u chartów. Warto kontrolować serce u psów starszych.

Odleżyny. Przy leżeniu na twardym podłożu.

Zaburzenia widzenia i słuchu. U psów z bardzo dużym udziałem bieli, zwłaszcza wokół głowy, mogą pojawić się problemy ze słuchem.

Whippety mają też naturalnie inne parametry krwi niż pozostałe psy: wyższy hematokryt i niższą liczbę płytek. Warto o tym wspomnieć przy interpretacji wyników badań.

Żywienie whippeta

Najważniejsza informacja: whippet ma być szczupły. Widoczne ostatnie żebra i zarys kręgosłupa to prawidłowa kondycja tej rasy. Wielu opiekunów przekarmia whippety, próbując je zaokrąglić, co szkodzi ich stawom i sercu.

Sposób wyliczenia dawki opisaliśmy w poradniku o tym, ile karmić psa, ale przy tej rasie warto skonsultować docelową kondycję z hodowcą lub weterynarzem znającym charty.

Dzienną porcję dziel na dwa posiłki. Nie karm bezpośrednio przed bieganiem ani po nim.

Whippety bywają wybredne i potrafią pomijać posiłki. Jeśli odmowa trwa dłużej niż dobę albo towarzyszą jej inne objawy, sprawdź przyczyny opisane w artykule pies nie chce jeść.

W okresie wzrostu stosuj karmę dla szczeniąt ras średnich, opisaną w poradniku o żywieniu szczeniaka.

Zmiany karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z artykułu jak zmienić karmę psa.

Historia rasy

Whippet powstał w północnej Anglii w XIX wieku, w środowisku robotniczym. Górnicy i robotnicy fabryczni krzyżowali małe charty angielskie z terierami, uzyskując psa szybkiego, tańszego w utrzymaniu niż greyhound i mieszczącego się w robotniczym domu.

Rasa służyła do dwóch celów: polowania na zające, często kłusowniczego, oraz do wyścigów. Whippety ścigały się za szmatą ciągniętą przez właściciela, co dało im przydomek “wyścigowy koń biedaka”.

Wyścigi whippetów były popularną rozrywką w robotniczych miasteczkach północnej Anglii i stanowiły ważne źródło rozrywki oraz drobnych zakładów.

Kennel Club uznał rasę w 1891 roku. Z czasem whippet przeszedł z podwórek do salonów, ale zachował zarówno prędkość, jak i łagodny charakter.

Współcześnie whippet jest jedną z najpopularniejszych ras chartów w Europie, także ze względu na to, że jako jedyny naprawdę dobrze sprawdza się w mieszkaniu.

Ile kosztuje whippet i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 3500-7000 zł.

O co pytać hodowcę:

• badanie kardiologiczne rodziców,
• czy psy z hodowli startują w coursingu lub wyścigach,
• jaki temperament mają rodzice w domu,
• czy w linii występowały problemy ze słuchem u psów o dużym udziale bieli.

Miesięczne utrzymanie to 250-400 zł, plus grube legowisko, ubranka na zimę i dostęp do ogrodzonego terenu do biegania.

Ciekawostki

Whippet jest najszybszym psem w swojej kategorii wagowej i osiąga przyspieszenie porównywalne z samochodem sportowym, rozpędzając się do pełnej prędkości w kilka sekund.

Rasa nazywana bywa “wyścigowym koniem biedaka”, bo w XIX-wiecznej Anglii wyścigi whippetów były rozrywką dostępną dla robotników, których nie było stać na konie ani na greyhoundy.

Whippety mają naturalnie odmienne parametry krwi od innych psów, w tym wyższy hematokryt, co bywa mylnie interpretowane jako odwodnienie.

Podsumowanie

Whippet to prawdopodobnie najlepszy chart do mieszkania i jeden z najwygodniejszych psów w codziennym życiu: cichy, czysty, łagodny wobec dzieci i zdrowy. Wymaga jednak trzech rzeczy, których nie da się obejść: ogrodzonego terenu do sprintu, ubranka zimą i miękkiego legowiska.

Przed każdym zabiegiem w znieczuleniu poinformuj lekarza weterynarii, że pies jest chartem.