Borzoj

Borzoj to chart, który wygląda jak z obrazu i w dużej mierze nim jest: przez stulecia był psem rosyjskiej arystokracji, hodowanym do jednego z najbardziej widowiskowych rodzajów polowania w Europie. Wypuszczano go parami na wilki. Ta historia tłumaczy jego budowę, jego siłę i przede wszystkim jego instynkt, który do dziś pozostaje jednym z najsilniejszych wśród psów.

Charakter borzoja

Borzoj jest spokojny, dostojny i wyraźnie powściągliwy. Nie okazuje uczuć wylewnie, ale przywiązuje się mocno do swoich ludzi.

W domu jest zaskakująco wygodny. Cichy, praktycznie nieszczekający, przesypiający większość dnia w wybranym miejscu.

Jest bardzo niezależny. Borzoj rozważa polecenia i wykonuje je we własnym tempie. To nie jest opór, tylko inny model współpracy.

Wobec obcych zachowuje dystans. Wobec dzieci jest łagodny, choć nie szuka intensywnej zabawy.

Instynkt łowiecki jest wyjątkowo silny. Borzoj poluje wzrokiem i reaguje na ruch odruchowo, a przy jego rozmiarze i prędkości oznacza to realne zagrożenie dla mniejszych zwierząt.

Jest wrażliwy na traktowanie. Podniesiony głos i przymus działają na tę rasę bardzo źle.

Wygląd i umaszczenie

Borzoj jest bardzo duży, ale smukły i lekki w porównaniu z innymi psami tej wysokości. Sylwetka jest wydłużona, klatka piersiowa wąska i głęboka, linia grzbietu wyraźnie wygięta.

Głowa jest długa, wąska i szlachetna, z lekko wypukłym profilem, co jest jedną z cech rozpoznawczych rasy.

Okrywa jest jedwabista, falista lub układająca się w loki, z obfitą kryzą wokół szyi i pióropuszami na kończynach oraz ogonie. Podszerstek jest niewielki, co oznacza, że mimo długiej sierści borzoj marznie.

Wzorzec dopuszcza wszystkie umaszczenia z wyjątkiem niebieskiego, czekoladowego i ich kombinacji.

Mimo rozmiaru borzoj ma niewiele tkanki tłuszczowej. Widoczne ostatnie żebra i zarys kręgosłupa są w tej rasie normą.

Dla kogo jest borzoj, a dla kogo nie

To wybór dla osób ceniących psa spokojnego i niezależnego, mieszkających w domu z ogrodzonym terenem, uprawiających coursing lub po prostu szukających psa cichego i dostojnego.

To zły wybór dla domów z małymi zwierzętami, dla osób bez dostępu do bezpiecznego terenu do biegania oraz dla tych, którzy oczekują psa posłusznego bez smyczy i wylewnie okazującego uczucia.

Ruch i szkolenie

Dwa spacery dziennie po 45 minut plus możliwość swobodnego sprintu na ogrodzonym terenie kilka razy w tygodniu.

Borzoj jest sprinterem. Po krótkim, intensywnym wysiłku wraca do odpoczynku i nie potrzebuje godzin marszu.

Najlepszym zajęciem dla rasy jest coursing, czyli pogoń za sztuczną przynętą. W Polsce organizowane są zawody, w których borzoje startują regularnie.

Spuszczanie ze smyczy poza terenem ogrodzonym jest niebezpieczne. Przy prędkości borzoja i sile jego instynktu żadne przywołanie nie konkuruje z widokiem uciekającego zwierzęcia.

W szkoleniu potrzebna jest cierpliwość i łagodność. Krótkie sesje z nagrodą działają, presja nie działa wcale.

Do osiemnastego miesiąca ograniczaj skoki i intensywne biegi ze względu na rozwijające się stawy.

Zimą, mimo długiej sierści, pies może potrzebować ubranka przy silnym mrozie.

Pielęgnacja

Czesanie dwa, trzy razy w tygodniu, ze szczególną uwagą na kryzę, pióropusze za uszami, na kończynach i ogonie. Jedwabista struktura włosa sprzyja filcowaniu.

Rasa linieje sezonowo, dwa razy w roku obficie.

Okrywy nie strzyże się.

Kąpiel co dwa, trzy miesiące, z dokładnym suszeniem.

Uszy sprawdzaj co tydzień, pazury skracaj regularnie, zęby czyść kilka razy w tygodniu. Charty mają skłonność do kamienia nazębnego, więc pomocne bywają preparaty z rankingu proszków na zęby dla psa.

Grube, miękkie legowisko to konieczność. Przy niewielkiej ilości tkanki tłuszczowej borzoje szybko nabawiają się odleżyn na twardym podłożu.

Zdrowie borzoja

Borzoj należy do ras stosunkowo zdrowych, bez większych obciążeń dziedzicznych.

Wrażliwość na znieczulenie. Charty metabolizują niektóre środki anestezjologiczne inaczej niż pozostałe psy. Przed każdym zabiegiem trzeba poinformować weterynarza, że pies jest chartem.

Skręt żołądka. Ryzyko związane z bardzo głęboką i wąską klatką piersiową. Objawy to nieproduktywne odruchy wymiotne, powiększający się brzuch i niepokój. Stan bezpośredniego zagrożenia życia.

Kardiomiopatia rozstrzeniowa. Występuje u ras dużych i chartów. Warto kontrolować serce u psów starszych.

Urazy przy biegu. Nadwyrężenia, skaleczenia i rozcięcia cienkiej skóry.

Odleżyny. Przy leżeniu na twardym podłożu.

Borzoje, podobnie jak inne charty, mają naturalnie odmienne parametry krwi, w tym wyższy hematokryt. Wyniki badań warto interpretować z uwzględnieniem norm dla chartów.

Żywienie borzoja

Borzoj ma być szczupły. Widoczne ostatnie żebra to prawidłowa kondycja tej rasy, nie oznaka niedożywienia. Wielu opiekunów przekarmia charty, próbując je zaokrąglić.

Sposób wyliczenia dawki opisaliśmy w poradniku o tym, ile karmić psa, ale przy tej rasie warto ustalić docelową kondycję z hodowcą lub weterynarzem znającym charty.

Ze względu na ryzyko skrętu żołądka dzienną porcję dziel na dwa posiłki i nie karm bezpośrednio przed bieganiem ani po nim. Zapewnij godzinę odpoczynku po jedzeniu.

Borzoje bywają wybredne i potrafią pomijać posiłki bez wyraźnego powodu. Jeśli odmowa trwa dłużej niż dobę albo towarzyszą jej inne objawy, sprawdź przyczyny opisane w artykule pies nie chce jeść.

W okresie wzrostu stosuj karmę dla szczeniąt ras dużych, opisaną w poradniku o żywieniu szczeniaka.

Zmiany karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z artykułu jak zmienić karmę psa.

Historia rasy

Borzoj był psem rosyjskiej arystokracji przez stulecia. Nazwa pochodzi od rosyjskiego słowa oznaczającego szybki.

Polowanie z borzojami było wydarzeniem na wielką skalę. Psy gończe wypłaszały wilka z lasu, po czym wypuszczano parę borzojów, które miały go dogonić i przytrzymać do przybycia myśliwych. Wymagało to nie tylko prędkości, ale i odwagi oraz siły.

Największe posiadłości utrzymywały setki psów. Hodowla podlegała ścisłym regułom, a psów nie sprzedawano, tylko ofiarowywano w darze, często głowom obcych państw.

Rewolucja 1917 roku niemal zniszczyła rasę, bo borzoj był traktowany jako symbol arystokracji. Rasę uratowały psy wcześniej wywiezione do Europy Zachodniej i Stanów Zjednoczonych.

Współcześnie borzoje są hodowane głównie jako psy wystawowe i sportowe, startujące w coursingu.

Ile kosztuje borzoj i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 4000-8000 zł. Rasa jest w Polsce nieliczna, więc na miot zwykle trzeba poczekać.

O co pytać hodowcę:

• badanie kardiologiczne rodziców,
• czy psy z hodowli startują w coursingu,
• jaki temperament mają rodzice w domu,
• czy psy z tej linii tolerowały mniejsze zwierzęta.

Miesięczne utrzymanie to 450-650 zł, plus grube legowisko i dostęp do ogrodzonego terenu do biegania.

Ciekawostki

Borzoje ofiarowywano jako dary dyplomatyczne. Psy tej rasy trafiły w ten sposób między innymi do brytyjskiej rodziny królewskiej.

Charakterystyczny lekko wypukły profil głowy borzoja jest cechą wzorcową i odróżnia go od innych chartów o prostym profilu.

Polowanie na wilki z borzojami wymagało pary psów działających razem: jeden chwytał wilka za jedną stronę szyi, drugi za przeciwną, unieruchamiając go do przybycia myśliwych.

Podsumowanie

Borzoj to pies dla kogoś, kto ceni spokój, dostojność i niezależność, ma dostęp do bezpiecznego terenu do biegania i nie oczekuje wylewności. W domu jest jednym z najwygodniejszych psów, jakie można sobie wyobrazić. Poza domem pozostaje chartem, którego instynkt zawsze wygra z komendą.

Przed każdym zabiegiem w znieczuleniu poinformuj lekarza weterynarii, że pies jest chartem.