Czy pies może jeść bób

Bób jest w Polsce warzywem sezonowym w bardzo ostrym sensie: przez większość roku nikt o nim nie myśli, a przez sześć tygodni w czerwcu i lipcu stoi na stole niemal codziennie. Wtedy też pojawia się pytanie, czy pies może dostać kilka ziaren.

Może, z trzema zastrzeżeniami, z których jedno jest ważniejsze niż pozostałe.

Ugotowany, niesolony, bez łupinek

Ugotowany. Surowe nasiona roślin strączkowych zawierają substancje antyodżywcze, między innymi lektyny i inhibitory enzymów trawiennych. Gotowanie w dużej mierze je rozkłada. Surowy bób jest ciężkostrawny i częściej kończy się wzdęciami i bólem brzucha.

Niesolony. To zastrzeżenie najważniejsze w praktyce, bo bób gotuje się w Polsce z solą niemal bez wyjątku. Psy mają znacznie niższe zapotrzebowanie na sód niż ludzie. Jednorazowa duża porcja soli oznacza wzmożone pragnienie, a przy większych ilościach wymioty, biegunkę, drżenia mięśni i objawy neurologiczne. Przy psie z chorobą serca albo nerek nadmiar sodu jest szczególnie niewskazany.

Jeśli chcesz podać psu bób, odłóż garść przed soleniem albo ugotuj osobną porcję.

Bez łupinek. Zewnętrzna, twarda łupina jest praktycznie niestrawna. U małych psów bywa też ryzykiem zadławienia. Wyłuskaj ziarna, tak jak robisz to dla siebie.

Ile

Kilka ziaren dla psa średniej wielkości. Nie garść, nie miseczka.

Powód jest prozaiczny: bób ma dużo błonnika, a nagłe wprowadzenie większej ilości strączków kończy się wzdęciami i luźnym stolcem nawet u psa z mocnym żołądkiem. Przy psie ze skłonnością do problemów trawiennych lepiej odpuścić w całości.

Obowiązuje ta sama zasada co przy wszystkich dodatkach: wszystko poza karmą pełnoporcjową mieści się mniej więcej w 10 procentach dziennej puli kalorii. Pełną listę bezpiecznych warzyw i tych wykluczonych znajdziesz w tekście o warzywach dla psa.

Wprowadzaj pojedynczo: kilka ziaren, dwa dni obserwacji stolca, dopiero potem ewentualnie kolejny raz.

Co bób daje, a czego nie

Bób zawiera białko roślinne, błonnik, witaminy z grupy B, żelazo i magnez. Brzmi to dobrze i warto od razu ostudzić oczekiwania: pies karmiony dobrą karmą pełnoporcjową ma pokryte całe zapotrzebowanie na te składniki.

Białko roślinne nie zastępuje zwierzęcego, bo profil aminokwasowy jest inny. Bób nie jest więc uzupełnieniem czegokolwiek, tylko dodatkiem, który część psów lubi.

Ma za to jedną praktyczną zaletę: przy psie na diecie odchudzającej sycący, bogaty w błonnik dodatek bywa użyteczny, o ile mieści się w bilansie kalorii. Więcej o tym w tekście o odchudzaniu psa.

Kiedy odpuścić

Psy ze skłonnością do wzdęć i luźnego stolca. Strączki to dla nich zły wybór.

Psy duże i głębokoklatkowe. Produkty silnie fermentujące w jelicie bywają wymieniane wśród czynników, których lepiej unikać przy ryzyku skrętu żołądka. Sam bób nie jest przyczyną tego stanu, ale przy psie z grupy ryzyka nie ma powodu dokładać czynników sprzyjających gazom.

Psy w trakcie diety eliminacyjnej. Nie wprowadza się wtedy niczego poza ustalonym jadłospisem, o czym piszemy przy świądzie u psa.

Psy z chorobami nerek, serca i przewodu pokarmowego. Wszystkie dodatki uzgadnia się z weterynarzem.

Szczenięta. Układ pokarmowy jest wrażliwszy, a miejsce w dziennej puli kalorii bardziej wartościowe. Szczegóły w tekście o żywieniu szczeniaka.

Co zrobić, gdy pies zjadł za dużo

Scenariusz realny: miska bobu na stole albo talerz zostawiony bez opieki.

Przy większej ilości spodziewaj się wzdęć, gazów, dyskomfortu i luźnego stolca w ciągu kilkunastu godzin. Zapewnij dostęp do wody i obserwuj.

Zadzwoń do lecznicy, jeśli pies zjadł bób razem z łupinami w dużej ilości, jest bardzo małym psem, pojawiają się uporczywe wymioty, silna biegunka, wzdęty i bolesny brzuch albo osłabienie. Jeśli bób był mocno solony, powiedz o tym, bo to zmienia postępowanie.

Osobno: jeśli pies próbuje wymiotować i nic nie wychodzi, a brzuch jest napięty i powiększony, nie czekaj ani chwili. To objawy skrętu żołądka, opisane w tekście o tym, co oznaczają wymioty u psa.

Skąd bierze się popularność tego pytania

Bób ma w Polsce bardzo krótki i bardzo intensywny sezon, a zainteresowanie tym, czy pies może go jeść, rośnie dokładnie razem z nim: przez większość roku prawie nikt o to nie pyta, a w czerwcu i lipcu pytanie wraca setki razy dziennie.

To nie jest ciekawostka bez znaczenia. Wynika z niej praktyczna wskazówka: ryzyko koncentruje się w kilku tygodniach, kiedy bób stoi na stole codziennie, często w dużej misce, w zasięgu psa i w towarzystwie ludzi skłonnych podzielić się przekąską.

W tym samym okresie w sezonie są też inne rzeczy warte uwagi: czereśnie z pestkami, grillowane mięso z przyprawami, kukurydza w kolbie, której kolba bywa przyczyną niedrożności jelita. Sezon bobu to dobry moment, żeby ustalić z domownikami jedną zasadę: pies dostaje wyłącznie to, co ktoś świadomie dla niego odłożył przed przyprawieniem.

Inne strączki

Zasada jest podobna dla całej grupy: ugotowane, niesolone, w niewielkiej ilości.

Groszek zielony jest zwykle lepiej tolerowany niż bób i częściej pojawia się jako składnik gotowych karm. Fasola szparagowa to jedna z lepszych opcji przy odchudzaniu, bo jest uboga w kalorie i dobrze znoszona. Ciecierzyca i soczewica są dopuszczalne w małych ilościach, ugotowane.

Wykluczona jest surowa fasola zwykła, która zawiera toksyczne lektyny w ilościach mających znaczenie.

Podsumowanie

Ugotowany, niesolony, wyłuskany, w liczbie kilku ziaren. Tyle wystarczy, żeby bób był bezpiecznym dodatkiem.

W praktyce największym problemem jest sól, bo bób trafia do psa najczęściej prosto z rodzinnego stołu w sezonie. Jeśli chcesz się nim podzielić, odłóż porcję przed soleniem. Przy psie z chorobą przewlekłą albo wrażliwym przewodem pokarmowym prościej jest wybrać coś neutralnego, na przykład kawałek marchwi.

Źródła

• FEDIAF, Nutritional Guidelines for Complete and Complementary Pet Food
• ASPCA Animal Poison Control Center, materiały o produktach niebezpiecznych dla zwierząt
• Merck Veterinary Manual, rozdział o zatruciach solą u zwierząt