Beauceron

Beauceron to owczarek, który w Polsce nadal bywa mylony z dobermanem albo z rottweilerem. Podobieństwo kończy się na umaszczeniu. To rasa pasterska z regionu Beauce pod Paryżem, wyhodowana do prowadzenia dużych stad i pilnowania gospodarstwa, o charakterze zdecydowanie bardziej wymagającym, niż sugeruje jej spokojny wygląd.

Charakter beaucerona

Beauceron jest pewny siebie, odważny i wyraźnie samodzielny. Nie jest psem, który czeka na instrukcję. Jeśli opiekun nie podejmuje decyzji, on podejmie ją za niego.

Wobec rodziny jest przywiązany i opiekuńczy, ale nie wylewny. Kontakt utrzymuje raczej obecnością niż domaganiem się pieszczot.

Wobec obcych zachowuje wyraźny dystans i ocenia sytuację. To pies stróżujący z natury, u którego bez wczesnej socjalizacji rezerwa łatwo przekształca się w nadmierną czujność.

Dojrzewa wolno, realnie do trzeciego roku życia. Przez ten czas systematycznie sprawdza granice, cierpliwie i bez agresji, ale konsekwentnie. Zasady muszą być jednakowe dla wszystkich domowników.

Ma silny instynkt pasterski, który objawia się kontrolą ruchu: zaganianiem dzieci, popychaniem, zatrzymywaniem biegnących. Zachowanie to trzeba przekierować, a nie tylko blokować.

Wygląd i umaszczenie

Beauceron jest psem dużym, mocno zbudowanym, ale bez ciężkości typowej dla molosów. Sylwetka jest sportowa i wyraźnie funkcjonalna.

Sierść jest krótka, gruba i przylegająca, o długości około trzech, czterech centymetrów, z gęstym podszerstkiem. Chroni przed deszczem i mrozem lepiej, niż sugeruje jej długość.

Wzorzec dopuszcza dwa umaszczenia. Podstawowe to czarne z podpalaniem, w którym rude znaczenia obejmują nogi, dając wrażenie czerwonych pończoch. Stąd francuskie przezwisko rasy: bas-rouge. Drugie to harlekin, czyli umaszczenie szaro-czarne z podpalaniem.

Podobnie jak u briarda wzorzec wymaga dwóch wilczych pazurów na każdej tylnej kończynie. Ich brak dyskwalifikuje psa na wystawie.

Uszy w Polsce pozostają naturalne. Historyczne zdjęcia z Francji pokazują psy z uszami kopiowanymi, co daje zupełnie inne wrażenie sylwetki.

Dla kogo jest beauceron, a dla kogo nie

To rasa dla osób z doświadczeniem w prowadzeniu dużych psów, mieszkających w domu z ogrodzonym terenem, gotowych trenować przez kilka lat. Sprawdza się w obronie sportowej, w pracy pasterskiej i w ratownictwie.

Nie polecamy jej mieszkańcom bloków, początkującym opiekunom ani osobom, które nie mają czasu na regularne szkolenie. Beauceron bez zajęcia i bez jasnych zasad staje się psem trudnym w sposób, który dotyka całego otoczenia.

Ogrodzenie ma znaczenie praktyczne. Pies stróżujący, który samodzielnie wychodzi poza teren, to problem prawny opiekuna, nie psa.

Ruch i szkolenie

Dwie godziny aktywności dziennie to minimum dla dorosłego psa, przy czym samo bieganie niczego nie załatwia. Beauceron potrzebuje zadań: szkolenia, pracy węchowej, treningu posłuszeństwa, zajęć pasterskich lub obrony sportowej prowadzonej przez instruktora.

Szkolenie zaczyna się od pierwszego dnia w domu i nie kończy po kursie posłuszeństwa. Rasa uczy się szybko, ale wymaga sensu i konsekwencji. Metody oparte na sile są przeciwskuteczne: pies tej wielkości i pewności siebie odpowiada oporem.

Socjalizacja w pierwszych miesiącach jest najważniejszą inwestycją. Szczeniak powinien poznać wielu ludzi, psów, dźwięków i sytuacji, zanim rozwinie się w nim naturalna czujność.

U szczeniaka pilnuj obciążeń. Do dwunastego miesiąca życia unikaj długiego biegania przy rowerze, zeskoków i intensywnych zabaw na śliskiej podłodze. Stawy psa rosnącego do czterdziestu kilogramów są w tym okresie wrażliwe.

Pielęgnacja

Krótka sierść nie oznacza braku pracy. Beauceron ma gęsty podszerstek i linieje wyraźnie, a dwa razy w roku bardzo obficie. Szczotkowanie raz lub dwa razy w tygodniu, a w okresie linienia codziennie, rozwiązuje większość problemu.

Kąpiel co dwa, trzy miesiące w zupełności wystarcza. Rasa nie ma skłonności do wyraźnego zapachu psa.

Uszy sprawdzaj raz w tygodniu, pazury skracaj co trzy, cztery tygodnie. Kontroluj też wilcze pazury na tylnych kończynach: nie ścierają się w ogóle i przy zaniedbaniu wrastają w skórę.

Zęby czyść regularnie, wspierając się preparatami z rankingu proszków na zęby dla psa.

Zdrowie beaucerona

Beauceron jest rasą stosunkowo zdrową, bez skrajnych cech budowy, które generowałyby problemy. Ma jednak obciążenia typowe dla dużych owczarków.

Dysplazja stawów biodrowych. Standardowe prześwietlenie psów hodowlanych. Ryzyko zwiększa nadwaga i nadmierny wysiłek w okresie wzrostu.

Skręt żołądka. Zagrożenie wynikające z głębokiej klatki piersiowej. Objawy to niepokój, wzdęty brzuch i próby wymiotów bez efektu. To stan wymagający natychmiastowej pomocy weterynaryjnej.

Postępujący zanik siatkówki. Występuje w rasie, dostępne są badania okulistyczne psów hodowlanych.

Niedoczynność tarczycy. Objawia się przyrostem wagi, apatią i pogorszeniem jakości sierści. Rozpoznawana badaniem krwi, leczona prosto i skutecznie.

Osteochondroza. Zaburzenie rozwoju chrząstki stawowej u szybko rosnących szczeniąt. Bezpośrednio zależy od żywienia i obciążeń w pierwszym roku życia.

Kardiomiopatia rozstrzeniowa. Notowana w rasie sporadycznie. U psów starszych warto raz w roku osłuchać serce.

Diagnozę zawsze stawia lekarz weterynarii. Ta lista służy do zadawania właściwych pytań hodowcy.

Żywienie beaucerona

Pierwszy rok jest kluczowy. Szczeniak rosnący do czterdziestu kilogramów powinien rosnąć równo, a nie szybko. Karma musi być przeznaczona dla ras dużych, z kontrolowaną kalorycznością i właściwym stosunkiem wapnia do fosforu. Szczegóły opisaliśmy w poradniku o żywieniu szczeniaka.

Dodawanie preparatów wapniowych na własną rękę szkodzi, zamiast pomagać. Nadmiar wapnia zaburza rozwój chrząstki i zwiększa ryzyko osteochondrozy.

U dorosłego psa dzienną porcję dziel na dwa posiłki i pilnuj godziny spokoju po jedzeniu. Przy głębokiej klatce piersiowej to prosta profilaktyka skrętu żołądka. Jak wyliczyć dawkę, wyjaśniamy w tekście o tym, ile karmić psa.

Beauceron pracujący fizycznie ma wyraźnie wyższe zapotrzebowanie niż pies domowy i wymaga sezonowej korekty dawki. Zmianę karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z artykułu jak zmienić karmę psa.

Po siódmym roku życia warto rozważyć wsparcie stawów, zwłaszcza u psów trenujących. Preparaty zebraliśmy w rankingu suplementów na stawy dla psa.

Historia rasy

Beauceron pochodzi z regionu Beauce, rolniczego obszaru na południowy zachód od Paryża. Psy tego typu pracowały tam przy stadach owiec i bydła co najmniej od XVI wieku, łącząc rolę poganiacza i stróża gospodarstwa.

Do końca XIX wieku francuskie owczarki traktowano jako jedną, zróżnicowaną grupę. Rozdzielenia na krótkowłosego beaucerona i długowłosego briarda dokonano w 1893 roku, na podstawie pracy weterynarza Paula Megnina.

W obu wojnach światowych beaucerony służyły w armii francuskiej jako psy meldunkowe, wartownicze i do wykrywania min. Wykorzystanie wojskowe utrwaliło w rasie selekcję pod kątem odporności psychicznej.

Współcześnie we Francji beauceron pracuje w policji i służbach ratowniczych, a także w sporcie obronnym. W Polsce pozostaje rasą rzadką, z pojedynczymi miotami rocznie.

Ile kosztuje beauceron i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli zarejestrowanej w ZKwP kosztuje zwykle 4000-7500 zł. Ze względu na małą liczbę miotów w Polsce część kupujących sprowadza psy z Francji, Czech lub Niemiec.

O co pytać hodowcę:

• wynik prześwietlenia bioder obojga rodziców,
• badanie okulistyczne z ostatniego roku,
• jak wygląda temperament rodziców w kontakcie z obcymi,
• czy hodowla prowadzi psy w sporcie lub pracy użytkowej.

Miesięczne utrzymanie to 400-600 zł, do czego trzeba doliczyć koszty szkolenia. Przy tej rasie kurs posłuszeństwa nie jest opcją dodatkową, tylko elementem odpowiedzialnego prowadzenia psa.

Adopcja dorosłego beaucerona wymaga doświadczenia. Psy trafiające do fundacji to zwykle młodzieńce oddane w wieku dwóch lat, gdy dotychczasowi opiekunowie przestali sobie radzić.

Ciekawostki

Francuskie przezwisko rasy, bas-rouge, oznacza czerwone pończochy i odnosi się do rudego podpalania na kończynach, dobrze widocznego na tle czarnej sierści.

Wilcze pazury na tylnych kończynach są wymogiem wzorca w obu rasach owczarków francuskich, mimo że dziś nie pełnią żadnej funkcji użytkowej.

Odmiana harlekin, o umaszczeniu szaro-czarnym z podpalaniem, bywa mylona z merle. To inna genetyka i inne ryzyka zdrowotne, choć kojarzenie dwóch psów harlekin jest w hodowli odradzane.

Podsumowanie

Beauceron to pies dla osoby, która chce mieć partnera do pracy i ma na to kilka lat konsekwencji. Jest odważny, wszechstronny i mocno związany z rodziną, ale przez pierwsze lata testuje zasady i nie wybacza niekonsekwencji. W dobrych rękach staje się jednym z najbardziej użytecznych psów, jakie można sobie wyobrazić. W przypadkowych bywa problemem dla całej okolicy.

Przy każdej wątpliwości dotyczącej zdrowia psa, zwłaszcza przy objawach ze strony układu pokarmowego, skonsultuj się z lekarzem weterynarii.