Bokser

Bokser ma opinię wiecznego szczeniaka i to nie jest przesada. Dojrzewa psychicznie dopiero koło trzeciego roku życia, a przez ten czas jest jednym z najbardziej entuzjastycznych psów, jakie można spotkać. Ta radość idzie w parze z siłą trzydziestu kilogramów, więc bokser to rasa, przy której nauka manier jest ważniejsza niż nauka sztuczek.

Charakter boksera

To pies wesoły, energiczny i głęboko związany z rodziną. Uwielbia zabawę i angażuje się w nią całym sobą. Charakterystyczne jest tak zwane boksowanie, czyli unoszenie przednich łap i uderzanie nimi w powietrzu lub w rozmówcę, od czego rasa wzięła nazwę.

Wobec dzieci jest wyjątkowo cierpliwy. Agresja wobec domowników w tej rasie praktycznie nie występuje, a bokser toleruje zamieszanie i hałas lepiej niż większość psów.

Wobec obcych jest czujny, ale nie napastliwy. Historycznie był psem obronnym i ten instynkt pozostał, choć w wersji wyraźnie łagodniejszej niż u dobermana czy rottweilera.

Wobec innych psów, zwłaszcza samców, bywa konfrontacyjny. Wczesna socjalizacja ma tu duże znaczenie.

Źle znosi samotność. Bokser regularnie zostawiany na cały dzień szuka zajęcia sam, a przy jego sile skutki bywają kosztowne.

Wygląd i umaszczenie

Bokser to pies o mocnej, suchej, muskularnej budowie, kwadratowej sylwetce i charakterystycznej głowie z szerokim, skróconym pyskiem i przodozgryzem.

Sierść jest krótka, twarda i przylegająca, całkowicie pozbawiona podszerstka. To ważna informacja praktyczna: bokser marznie zimą i przegrzewa się latem.

Wzorzec dopuszcza dwa umaszczenia: płowe, w odcieniach od jasnego po ciemnorude, oraz pręgowane. Białe znaczenia są dopuszczalne, ale nie mogą przekraczać jednej trzeciej powierzchni ciała.

Psy całkowicie białe rodzą się w miotach regularnie. Nie są dyskwalifikowane ze względu na urodę, ale nie mogą być hodowane, bo białe umaszczenie w tej rasie wiąże się z ryzykiem głuchoty i większą wrażliwością skóry na słońce. Białe boksery są zdrowymi psami domowymi, tylko wyłączonymi z hodowli.

W Polsce kopiowanie uszu i ogonów jest zabronione, więc współczesne boksery mają naturalne, opadające uszy i pełny ogon.

Dla kogo jest bokser, a dla kogo nie

To dobry wybór dla rodzin z dziećmi, osób aktywnych, biegaczy i tych, którzy chcą psa czujnego, ale nie ostrego.

Nie polecamy tej rasy osobom pracującym cały dzień poza domem, ludziom szukającym psa spokojnego od pierwszego roku życia oraz tym, którzy nie chcą liczyć się z ryzykiem wysokich kosztów leczenia. To także rasa, przy której trzeba przyjąć, że średnia długość życia bywa krótsza niż u wielu psów tej wielkości.

Ruch i szkolenie

Około dwóch godzin aktywności dziennie. Bokser lubi bieganie, zabawę w aportowanie i pracę węchową. Dobrze sprawdza się w obedience i sportach obronnych.

Uważaj na temperaturę. Latem spaceruj rano i wieczorem, zimą przy mrozie rozważ ubranko, bo brak podszerstka to realny problem termiczny.

Szkolenie zaczyna się wcześnie i skupia na dwóch rzeczach: nauce chodzenia na luźnej smyczy oraz nauce niewitania ludzi skokiem. Trzydziestokilogramowy pies stawiający łapy na klatce piersiowej gościa to nie jest urocze.

Bokser jest wrażliwy na ton głosu i źle reaguje na szorstkie metody. Pracuje najlepiej za nagrodę i w atmosferze zabawy.

Do osiemnastego miesiąca ograniczaj skoki i długie biegi na twardym podłożu.

Pielęgnacja

Najprostsza z możliwych. Przetarcie gumową rękawicą raz w tygodniu wystarcza, choć bokser linieje umiarkowanie przez cały rok.

Kąpiel rzadko, co dwa, trzy miesiące. Skóra tej rasy bywa wrażliwa, a częste mycie ją przesusza.

Uwagi wymagają fałdy na pysku, które trzeba przecierać kilka razy w tygodniu, oraz oczy, przy których zbiera się wydzielina.

Pazury skracaj regularnie, zęby czyść kilka razy w tygodniu. Ze względu na przodozgryz warto kontrolować, czy zęby nie ścierają się nierównomiernie.

Osobno: obmacuj psa raz w miesiącu. Przy skłonności rasy do nowotworów skóry wczesne wykrycie guzka ma realne znaczenie dla rokowania.

Zdrowie boksera

Nowotwory. To najpoważniejszy problem rasy. Boksery chorują na nowotwory znacznie częściej niż większość psów, a najczęstszym jest mastocytoma, czyli guz z komórek tucznych, pojawiający się w skórze. Każdy nowy guzek, zwłaszcza zmieniający rozmiar, wymaga oceny i zwykle biopsji cienkoigłowej.

Kardiomiopatia arytmogenna prawej komory (ARVC). Choroba serca specyficzna dla rasy, nazywana kardiomiopatią boksera. Objawia się omdleniami, osłabieniem i zaburzeniami rytmu, a w skrajnych przypadkach nagłym zgonem. Diagnostyka opiera się na badaniu holterowskim.

Zwężenie zastawki aorty. Wada wrodzona, wykrywana podczas osłuchiwania serca u szczeniaka.

Problemy oddechowe. Bokser jest rasą umiarkowanie krótkoczaszkową. U części psów objawia się to jedynie chrapaniem, u innych realną nietolerancją wysiłku i upału.

Zwyrodnieniowa mielopatia. Postępująca choroba rdzenia kręgowego ujawniająca się u psów starszych. Dostępny jest test DNA.

Wzdęcie i skręt żołądka. Ryzyko związane z głęboką klatką piersiową. Objawy to nieproduktywne odruchy wymiotne i powiększający się brzuch. Stan nagły.

Przy tej rasie regularne badania kardiologiczne i szybka reakcja na każdą zmianę skórną to nie nadgorliwość, tylko rozsądek. Diagnozę stawia lekarz weterynarii.

Żywienie boksera

Ze względu na ryzyko skrętu żołądka dzienna porcja powinna być podzielona na dwa posiłki, a pies powinien odpoczywać przez godzinę po jedzeniu. Jak wyliczyć dawkę dla psa trzydziestokilogramowego, opisaliśmy w poradniku o tym, ile karmić psa.

Boksery bywają wrażliwe pokarmowo, z objawami skórnymi i trawiennymi. Przy przewlekłym świądzie i nawracających problemach warto zacząć od tekstu o tym, jak wybrać karmę dla psa z alergią. Przy luźnych stolcach pomocne bywa wsparcie probiotyczne z rankingu probiotyków dla psa.

Zmianę karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z artykułu jak zmienić karmę psa.

W okresie wzrostu, trwającym do około osiemnastego miesiąca, konieczna jest karma dla szczeniąt ras dużych. Szczegóły w poradniku o żywieniu szczeniaka.

Historia rasy

Bokser powstał w Niemczech pod koniec XIX wieku. Jego bezpośrednim przodkiem był bullenbeisser, czyli pies do chwytania byków i dużej zwierzyny, krzyżowany z buldogiem angielskim.

Pierwszy klub rasy założono w Monachium w 1896 roku, a wzorzec spisano w 1902. Od początku hodowano boksera jako psa użytkowego, nie tylko obronnego.

W czasie pierwszej wojny światowej boksery służyły jako psy meldunkowe, sanitarne i wartownicze. Po wojnie rasa trafiła do policji, a następnie zyskała popularność jako pies rodzinny.

Nazwa pochodzi prawdopodobnie od charakterystycznego sposobu zabawy, w którym pies unosi przednie łapy i uderza nimi jak bokser.

Ile kosztuje bokser i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 3500-7000 zł.

O co pytać hodowcę:

• czy rodzice mają badanie kardiologiczne, w tym holter w kierunku ARVC,
• w jakim wieku i z jakiego powodu odeszły psy z tej linii,
• czy wykonano test DNA w kierunku zwyrodnieniowej mielopatii,
• prześwietlenia bioder.

Drugie pytanie ma przy tej rasie szczególne znaczenie ze względu na obciążenie nowotworami.

Miesięczne utrzymanie to 400-600 zł. Ubezpieczenie zdrowotne przy bokserze ma wymierny sens.

Ciekawostki

Białe boksery stanowią około jednej czwartej wszystkich szczeniąt w miotach i są w pełni zdrowe poza podwyższonym ryzykiem głuchoty. Nie są jednak dopuszczane do hodowli.

Bokser był jedną z pierwszych ras wykorzystywanych jako psy przewodnicy osób niewidomych, zanim rolę tę przejęły retrievery.

Charakterystyczny przodozgryz boksera to cecha funkcjonalna odziedziczona po bullenbeisserze: pozwalała psu utrzymać chwyt i jednocześnie oddychać.

Podsumowanie

Bokser to pies o wyjątkowo dobrym charakterze rodzinnym: wesoły, cierpliwy wobec dzieci i mocno związany z domem. Wymaga dwóch godzin ruchu dziennie, konsekwencji w pierwszych latach i gotowości na wyższe niż przeciętne koszty weterynaryjne, bo rasa jest poważnie obciążona nowotworami i chorobami serca.

Każdy nowy guzek pod skórą, omdlenie czy spadek tolerancji wysiłku pokazuj lekarzowi weterynarii bez zwłoki.