Grzywacz chiński

Grzywacz chiński jest rasą, przy której pierwsze pytanie brzmi zwykle: czy on nie marznie? Odpowiedź jest twierdząca i to tylko jedna z konsekwencji jego nietypowej budowy. Pies bez sierści nie jest psem bezobsługowym. Jego skóra wymaga tego samego rodzaju uwagi co ludzka: mycia, nawilżania i ochrony przed słońcem. W zamian dostajemy niewielkiego, bardzo przywiązanego towarzysza, który przez kilkanaście lat nie zostawia w domu praktycznie żadnej sierści.

Charakter grzywacza chińskiego

Grzywacz jest pogodny, żywy i wyjątkowo mocno związany z opiekunem. To pies, który śledzi każdy ruch domowników i chce być w bezpośrednim kontakcie, najchętniej pod kocem.

Nie jest przy tym psem biernym. Ma sporo energii, lubi zabawę i potrafi być zaskakująco zwinny, zwłaszcza odmiana puchowa.

Wobec obcych bywa początkowo powściągliwy. Rzadko jest agresywny, częściej po prostu wycofany, a wczesna socjalizacja wyraźnie to łagodzi.

Źle znosi samotność. Rasa została wyhodowana do stałego towarzystwa i całodzienne pobyty w pustym mieszkaniu skutkują lękiem separacyjnym.

Jest wrażliwy na ton głosu i na napięcie w domu. W szkoleniu działa wyłącznie łagodne prowadzenie, a podnoszenie głosu blokuje go na długo.

Wygląd i umaszczenie

Grzywacz jest psem bardzo małym, ale zgrabnym i sprężystym. Wzorzec wyróżnia dwa typy budowy: lżejszy, zwany jelonkowatym, oraz nieco cięższy, zwany koniowatym.

Odmiana naga ma gładką, ciepłą w dotyku skórę z kępkami włosów w trzech miejscach: na głowie, gdzie tworzą grzywę, na kończynach, gdzie przypominają skarpetki, i na ogonie w formie pióra.

Odmiana puchowa, nazywana powderpuff, ma całe ciało pokryte długim, miękkim, prostym włosem z podszerstkiem. Obie odmiany rodzą się w tym samym miocie i są tą samą rasą.

Wzorzec dopuszcza wszystkie umaszczenia i ich kombinacje, jednolite i łaciate. Skóra psów nagich często ciemnieje pod wpływem słońca.

U odmiany nagiej typowe są braki w uzębieniu, ponieważ gen odpowiadający za bezwłosość wpływa również na rozwój zębów. Wzorzec to uwzględnia i nie traktuje jako wady.

Dla kogo jest grzywacz chiński, a dla kogo nie

To dobry wybór dla mieszkańców mieszkań, osób pracujących z domu, seniorów oraz tych, którzy nie chcą sierści w domu, ale rozumieją, że w zamian dochodzi pielęgnacja skóry.

Nie polecamy go osobom pracującym wiele godzin poza domem, rodzinom z bardzo małymi dziećmi ani ludziom szukającym psa do długich, zimowych wypraw.

Warto też uczciwie ocenić własną gotowość do rutyny pielęgnacyjnej. Skóra odmiany nagiej zaniedbana przez kilka tygodni potrafi wymagać leczenia weterynaryjnego.

Ruch i szkolenie

Dwa spacery dziennie po dwadzieścia, trzydzieści minut w zupełności wystarczają. Grzywacz chętnie chodzi dłużej, ale nie potrzebuje intensywnego wysiłku.

Zimą obowiązuje ubranko, a przy mrozie spacery skraca się do niezbędnego minimum. Latem unikaj godzin największego nasłonecznienia i stosuj filtr przeciwsłoneczny przeznaczony dla psów na odsłoniętą skórę.

W szkoleniu potrzeba cierpliwości i konsekwencji. Grzywacz uczy się chętnie, ale szybko się nudzi i nie znosi presji. Krótkie sesje, wysoka nagradzalność, brak korekt siłowych.

Naukę spokojnego zostawania samemu zaczyna się od pierwszych dni, stopniowo wydłużając czas. To ważniejsze niż nauka komend.

Bardzo dobrze sprawdzają się zabawy węchowe i proste zadania w domu. Odmiana puchowa bywa zaskakująco skuteczna w mini agility.

Pielęgnacja

To rasa, przy której pielęgnacja wygląda inaczej niż u wszystkich pozostałych.

Odmiana naga. Skórę myj łagodnym szamponem co 7-14 dni, a po każdym myciu nawilżaj preparatem przeznaczonym dla psów. Zbyt tłuste kosmetyki zatykają pory i wywołują zaskórniki, zbyt częste mycie wysusza skórę. Znalezienie właściwego rytmu zajmuje zwykle kilka tygodni obserwacji.

Latem konieczna jest ochrona przeciwsłoneczna. Skóra grzywacza oparza się tak samo jak ludzka, a psy o jasnej skórze szczególnie łatwo.

Kępki włosów na głowie, łapach i ogonie szczotkuj raz w tygodniu i skracaj, gdy się plączą.

Odmiana puchowa. Wymaga szczotkowania co drugi dzień. Miękki włos z podszerstkiem filcuje się szybko, zwłaszcza za uszami i pod pachami.

W obu odmianach kluczowe są zęby. Braki w uzębieniu i drobna szczęka sprzyjają odkładaniu kamienia i chorobom przyzębia. Codzienne czyszczenie i preparaty z rankingu proszków na zęby dla psa odsuwają w czasie zabiegi w znieczuleniu.

Pazury skracaj co trzy tygodnie, uszy sprawdzaj co tydzień.

Zdrowie grzywacza chińskiego

Grzywacz jest rasą długowieczną, u której większość problemów wynika z budowy, a nie z chorób dziedzicznych o ciężkim przebiegu.

Problemy skórne. Zaskórniki, trądzik i zapalenia mieszków włosowych są w odmianie nagiej częste, zwłaszcza u psów w okresie dojrzewania. Poparzenia słoneczne to osobna kwestia i dotyczą każdego psa nagiego wypuszczanego latem w południe.

Braki w uzębieniu. U odmiany nagiej to norma wynikająca z genetyki, ale wymaga uwagi: pozostałe zęby przejmują większe obciążenie i szybciej się psują.

Zwichnięcie rzepki. Typowe dla ras miniaturowych, objawia się okresowym podkurczaniem tylnej łapy.

Choroba Legga-Calvégo-Perthesa. Martwica głowy kości udowej, ujawniająca się zwykle przed pierwszym rokiem życia narastającą kulawizną.

Postępujący zanik siatkówki w wariancie prcd. Dostępny jest test DNA, wykonywany przez odpowiedzialne hodowle.

Wrażliwość na zimno. Nie jest chorobą, ale wymaga planowania spacerów i garderoby.

Diagnozę zawsze stawia lekarz weterynarii. Przy zmianach skórnych warto trafić do specjalisty dermatologa, bo objawy bywają mylące.

Żywienie grzywacza chińskiego

Pies ważący cztery kilogramy ma bardzo małe zapotrzebowanie, więc każdy dodatek poza karmą waży w bilansie nieproporcjonalnie dużo. Punkt wyjścia do obliczeń znajdziesz w poradniku o tym, ile karmić psa.

Dorosły pies je dwa, trzy razy dziennie, szczeniak cztery, pięć razy. Miniatury źle znoszą długie przerwy między posiłkami.

Braki w uzębieniu mają praktyczne konsekwencje. Pies z kilkoma zębami nie rozgryzie twardego granulatu, więc karmę trzeba zwilżać albo wybierać mokrą. Typy karm porównaliśmy w tekście karma sucha czy mokra.

Kondycja skóry zależy w dużej mierze od diety. Przy nawracających problemach skórnych warto sprawdzić zawartość kwasów tłuszczowych w karmie, a przy podejrzeniu tła alergicznego zajrzeć do artykułu o tym, jak wybrać karmę dla psa z alergią.

Uważaj z przysmakami. U psa tej wielkości dawka toksyczna wielu produktów jest niewielka, dlatego warto znać listę produktów groźnych dla psa.

Historia rasy

Pochodzenie rasy nie jest do końca jasne. Psy nagie występowały niezależnie w Ameryce Środkowej, Afryce i Azji, a chińscy żeglarze zabierali je na statki, gdzie polowały na szczury i pełniły rolę żywych termoforów dla marynarzy.

To właśnie handel morski rozniósł je po świecie i prawdopodobnie stąd wzięła się nazwa wskazująca na Chiny, mimo że rasa najpewniej nie pochodzi stamtąd pierwotnie.

W XIX wieku psy nagie pojawiły się w Europie jako ciekawostka pokazywana w ogrodach zoologicznych. Formalna hodowla ruszyła w Stanach Zjednoczonych w pierwszej połowie XX wieku.

Duży wpływ na rasę miała amerykańska artystka estradowa Gypsy Rose Lee, która od lat pięćdziesiątych prowadziła jedną z najważniejszych hodowli. Znaczna część współczesnej populacji wywodzi się z jej psów.

FCI uznała rasę w 1972 roku, pod patronatem Wielkiej Brytanii. W Polsce grzywacz jest rasą niszową, ale stale obecną.

Ile kosztuje grzywacz chiński i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli zarejestrowanej w ZKwP kosztuje zwykle 3000-6500 zł. Odmiana naga bywa nieco droższa od puchowej, choć są to psy z tego samego miotu.

O co pytać hodowcę:

• test DNA w kierunku prcd-PRA u obojga rodziców,
• badanie kolan w kierunku luksacji rzepki,
• jak wygląda skóra rodziców i czy występowały u nich problemy dermatologiczne,
• jaka jest sytuacja uzębienia w linii.

Miesięczne utrzymanie to 200-350 zł, plus kosmetyki do pielęgnacji skóry i ubranka, które przy tej rasie są wydatkiem realnym, a nie ozdobnym.

Adopcja bywa możliwa przez grupy rasowe. Trafiają tam zwykle psy po hodowlach przypadkowych, często z zaniedbaną skórą i zębami.

Ciekawostki

Odmiany naga i puchowa to nie dwie rasy, tylko dwa warianty tej samej. Rodzą się w jednym miocie i mają identyczny charakter oraz wymagania poza pielęgnacją.

Gen odpowiadający za bezwłosość wpływa jednocześnie na rozwój zębów, dlatego braki w uzębieniu u psów nagich są regułą, a nie wadą hodowlaną.

Marynarze zabierali psy nagie na statki nie tylko do polowania na szczury. Ciepła skóra sprawiała, że pies pełnił rolę termoforu, co dla załogi w chłodnych kajutach miało konkretne znaczenie.

Podsumowanie

Grzywacz chiński to pies dla kogoś, kto chce małego, bardzo przywiązanego towarzysza i akceptuje, że zamiast szczotkowania będzie mył i nawilżał skórę. Nie zostawia sierści, nie potrzebuje długich spacerów i świetnie funkcjonuje w mieszkaniu, ale wymaga stałej obecności opiekuna, ochrony przed chłodem i słońcem oraz codziennej troski o zęby. To rasa nietypowa, ale przewidywalna: wszystkie jej wymagania da się z góry policzyć.

Przy zmianach skórnych, kulawiźnie lub problemach z uzębieniem skonsultuj się z lekarzem weterynarii.