Chow chow

Chow chow wygląda jak pluszowy miś i to skojarzenie prowadzi do największych nieporozumień wokół tej rasy. W rzeczywistości to jeden z najbardziej powściągliwych i niezależnych psów, jakie można spotkać. Nie szuka kontaktu, nie okazuje wylewnie uczuć i ma bardzo niską tolerancję na natrętność. Bywa nazywany psem o kocim charakterze i to porównanie jest trafne.

Charakter chow chow

Chow jest dostojny, spokojny i wyraźnie zdystansowany. Przywiązuje się do rodziny, ale okazuje to oszczędnie, przez obecność, nie przez entuzjazm.

Wobec obcych jest powściągliwy i podejrzliwy. To pies stróżujący, więc czujność wobec nieznajomych jest cechą wzorcową.

Jest bardzo niezależny. Chow rozważa polecenia i wykonuje je wtedy, gdy widzi w tym sens. Szkolenie tej rasy wymaga cierpliwości i pogodzenia się z tym, że nigdy nie będzie psem entuzjastycznie pracującym.

Wobec innych psów bywa nietolerancyjny, szczególnie samce wobec samców.

Ma niską tolerancję na natrętność. Nie lubi być ściskany, przytrzymywany ani ciągnięty. To dlatego kontakt z małymi dziećmi wymaga stałego nadzoru.

Jest cichy. Szczeka rzadko i zwykle z konkretnego powodu.

Ma ograniczone pole widzenia przez głęboko osadzone oczy i obfitą sierść wokół głowy, dlatego nie lubi nagłego dotknięcia od tyłu i lepiej podchodzić do niego od frontu.

Wygląd i umaszczenie

Chow chow jest zwarty, mocno zbudowany, o dumnej postawie i charakterystycznym, sztywnym, chodulnym ruchu tylnych kończyn, wynikającym z prawie prostych stawów skokowych.

Głowa jest szeroka i płaska, z obfitą grzywą tworzącą wrażenie lwiej kryzy. Uszy są małe, grube i stojące, lekko pochylone do przodu, co daje charakterystyczny zmarszczony wyraz pyska.

Wzorzec przewiduje dwie odmiany włosa: długowłosą, z obfitą grzywą i pióropuszem na ogonie, oraz krótkowłosą, z gęstą, odstającą okrywą. Obie mają gęsty podszerstek.

Dopuszczalne umaszczenia to czarne, czerwone, niebieskie, płowe, kremowe i białe, zawsze jednolite, choć dopuszczalne jest cieniowanie.

Najbardziej rozpoznawalną cechą rasy jest niebieskoczarny język, dziąsła i podniebienie. Poza chow chow występuje to jeszcze tylko u shar peia. Szczenięta rodzą się z różowym językiem, który ciemnieje w pierwszych tygodniach.

Dla kogo jest chow chow, a dla kogo nie

To wybór dla osób doświadczonych, ceniących psa niezależnego i spokojnego, mieszkających w domu i szukających psa stróżującego bez potrzeby intensywnego ruchu.

To zły wybór na pierwszego psa, dla rodzin z małymi dziećmi, dla domów z innymi psami oraz dla wszystkich, którzy oczekują psa wylewnego, chętnie się bawiącego i łatwego w szkoleniu.

Ruch i szkolenie

Około godziny spokojnego ruchu dziennie. Chow nie potrzebuje intensywnego wysiłku i nie jest partnerem do biegania.

Latem ogranicz aktywność do wczesnego ranka i wieczoru. Gęsta okrywa w połączeniu z lekko skróconą kufą sprawia, że pies łatwo się przegrzewa.

Szkolenie wymaga spokoju i konsekwencji. Chow źle reaguje na przymus i podniesiony głos. Sesje muszą być krótkie i mieć sens, bo powtarzanie tego samego ćwiczenia pies uzna za bezcelowe.

Socjalizacja od pierwszych tygodni jest kluczowa. Chow, który nie poznał świata jako szczeniak, staje się dorosłym psem reagującym obronnie na nowe sytuacje.

Praca nad akceptacją dotyku i zabiegów pielęgnacyjnych powinna zacząć się bardzo wcześnie. Dorosły chow, który nie znosi czesania, jest realnym problemem.

Pielęgnacja

To jeden z najbardziej pracochłonnych elementów opieki nad tą rasą.

Odmiana długowłosa wymaga szczotkowania trzy, cztery razy w tygodniu, sięgając do skóry. Grzywa, okolice za uszami, spodnie i ogon filcują się najszybciej.

Odmiana krótkowłosa wymaga szczotkowania dwa razy w tygodniu.

Dwa razy w roku, w okresie zrzucania podszerstka, obie odmiany wymagają codziennego wyczesywania.

Rasy nie strzyże się na krótko. Podwójna szata izoluje także przed upałem.

Kąpiel co dwa, trzy miesiące. Suszenie zajmuje dużo czasu, bo gęsty podszerstek schnie bardzo wolno, a wilgoć pozostawiona przy skórze prowadzi do stanów zapalnych.

Fałdy wokół pyska i oczu przecieraj regularnie. Oczy sprawdzaj codziennie, bo entropion jest w tej rasie częsty.

Uszy sprawdzaj co tydzień, pazury skracaj regularnie, zęby czyść kilka razy w tygodniu.

Zdrowie chow chow

Podwinięcie powieki (entropion). To najczęstszy problem rasy. Powieka podwija się do wewnątrz, a rzęsy drażnią rogówkę, powodując ból, łzawienie i owrzodzenia. Zwykle wymaga korekty chirurgicznej. Objawem jest mrużenie oka i nadmierne łzawienie.

Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych. Występuje w rasie i wymaga prześwietleń psów hodowlanych. Charakterystyczny, sztywny ruch tylnych kończyn dodatkowo obciąża stawy.

Zespół oddechowy ras krótkoczaszkowych. Chow ma umiarkowanie skróconą kufę, co u części psów prowadzi do sapania i nietolerancji wysiłku.

Jaskra. Występuje w rasie i wymaga kontroli okulistycznej.

Niedoczynność tarczycy. Objawia się przybieraniem na wadze, apatią i problemami skórnymi.

Przegrzanie. Realne zagrożenie latem przy tej okrywie.

Mrużenie oka, łzawienie i sapanie w spoczynku wymagają konsultacji z lekarzem weterynarii.

Żywienie chow chow

Chow ma oszczędny metabolizm i przy niewielkiej aktywności łatwo przybiera na wadze. Nadwaga u tej rasy dodatkowo obciąża stawy i pogarsza tolerancję upału. Kontroluj sylwetkę, nie tabelę. Sposób wyliczenia dawki opisaliśmy w poradniku o tym, ile karmić psa.

Rasa bywa wrażliwa pokarmowo, z objawami skórnymi. Przy przewlekłym świądzie i nawracających zapaleniach skóry warto zacząć od tekstu o tym, jak wybrać karmę dla psa z alergią.

Chowy bywają wybredne i potrafią pomijać posiłki. Jeśli odmowa trwa dłużej niż dobę albo towarzyszą jej inne objawy, sprawdź przyczyny opisane w artykule pies nie chce jeść.

Dzienną porcję dziel na dwa posiłki. Zmiany karmy rozkładaj na 7-10 dni według schematu z tekstu jak zmienić karmę psa.

Ze względu na obciążenie stawów u psów dorosłych i starszych pomocne bywają preparaty wspierające chrząstkę, których przegląd zebraliśmy w rankingu suplementów na stawy dla psa.

Historia rasy

Chow chow należy do najstarszych ras psów. Badania genetyczne umieszczają go wśród linii najwcześniej oddzielonych od wilka, a wizerunki psów tego typu pojawiają się w chińskiej sztuce z okresu dynastii Han, ponad dwa tysiące lat temu.

W Chinach chow pełnił wiele funkcji: był psem stróżującym, myśliwskim, zaprzęgowym, a także hodowanym dla mięsa i futra. Nazwa rasy pochodzi prawdopodobnie od angielskiego określenia towaru mieszanego, jakim opisywano ładunki przywożone ze Wschodu.

Do Anglii rasa trafiła pod koniec XVIII wieku, a szerzej zaczęła być hodowana w XIX wieku. Popularność zyskała po tym, jak królowa Wiktoria zainteresowała się tymi psami.

Pierwszy klub rasy w Anglii powstał w 1895 roku.

Ile kosztuje chow chow i gdzie go kupić

Szczeniak z hodowli ZKwP kosztuje 4000-9000 zł.

O co pytać hodowcę:

• czy w linii występował entropion wymagający operacji,
• prześwietlenia bioder i łokci,
• badanie okulistyczne rodziców,
• badanie tarczycy.

Zwróć uwagę na oczy rodziców. Powinny być suche i czyste, bez mrużenia i widocznego łzawienia.

Miesięczne utrzymanie to 400-600 zł, plus koszty pielęgnacji, jeśli nie robisz jej samodzielnie.

Ciekawostki

Chow chow i shar pei to jedyne rasy psów z niebieskoczarnym językiem, będącym cechą wzorcową.

Charakterystyczny sztywny ruch tylnych kończyn wynika z bardzo prostych stawów skokowych i jest cechą wzorcową, choć bywa mylony z problemem ortopedycznym.

Zygmunt Freud trzymał chow chow o imieniu Jofi, która towarzyszyła mu podczas sesji terapeutycznych. Freud twierdził, że reakcje psa pomagały mu oceniać stan pacjenta.

Podsumowanie

Chow chow to pies dla kogoś, kto ceni niezależność, spokój i dystans, a nie szuka psa okazującego uczucia na każdym kroku. Wymaga doświadczenia, wczesnej socjalizacji i sporo pracy przy okrywie. Nie jest psem dla rodziny z małymi dziećmi ani dla domu z innymi psami, ale dla właściwej osoby jest towarzyszem o wyjątkowej godności.

Mrużenie oka, łzawienie i sapanie w spoczynku u chow chow zawsze konsultuj z lekarzem weterynarii.