Posokowiec hanowerski

Posokowiec hanowerski to jedna z najbardziej wyspecjalizowanych ras w europejskiej kynologii. Nie jest psem gończym w potocznym rozumieniu, nie goni zwierzyny i nie szczeka na tropie. Jego zadanie jest inne: odnaleźć zwierzę postrzelone, które odeszło z miejsca strzału, czasem wiele godzin wcześniej i wiele kilometrów dalej. To praca wymagająca skupienia, wytrwałości i węchu, którego nie zastąpi żadna technologia.

Charakter posokowca hanowerskiego

To pies spokojny, poważny i bardzo skupiony. Nie ma w nim wylewności retrievera ani energii teriera. Jest zrównoważony, opanowany i wyraźnie oszczędny w okazywaniu emocji.

Wiąże się bardzo mocno z jedną osobą, swoim przewodnikiem, i ten związek jest podstawą całej jego pracy. Praca po postrzałku wymaga zgrania, w którym pies i człowiek czytają się nawzajem bez słów. Dla psa oznacza to, że nie jest to rasa dla całej rodziny na zmianę.

Wobec obcych jest zdystansowany i nieufny, choć nie agresywny. Nie jest psem stróżującym, ale też nie wita gości entuzjastycznie.

Ma bardzo silny popęd łowiecki i wybitny węch. W terenie potrafi całkowicie skupić się na tropie i przestać reagować na otoczenie, co w pracy jest zaletą, a na zwykłym spacerze problemem.

Nie jest głośny. W przeciwieństwie do psów gończych posokowiec pracuje cicho i daje głos dopiero przy odnalezionej zwierzynie.

Wygląd i umaszczenie

Psy mierzą 50-55 cm w kłębie i ważą 30-40 kg, suki 48-53 cm i 25-35 kg. Budowa jest mocna, zwarta i wyraźnie cięższa niż u posokowca bawarskiego, z niskim, długim tułowiem i szeroką klatką piersiową.

Umaszczenie jest pręgowane, w odcieniach od jasnopłowego po ciemnobrunatne, często z ciemną maską na kufie. Pręgowanie bywa tak intensywne, że pies wydaje się jednolicie ciemny.

Sierść jest krótka, gęsta i twarda, dobrze chroniąca w gęstym poszyciu. Uszy są długie, wiszące, szeroko osadzone. Skóra na głowie tworzy charakterystyczne fałdy, wyraźniejsze gdy pies opuszcza nos do ziemi.

Wyraz pyska jest poważny, wręcz smutny, i dobrze oddaje temperament rasy.

Dla kogo jest posokowiec hanowerski, a dla kogo nie

Odpowiedź jest wyjątkowo prosta: to pies dla myśliwego prowadzącego poszukiwania postrzałków, mieszkającego poza miastem i gotowego pracować z psem przez cały rok, nie tylko w sezonie.

Nie jest wyborem dla nikogo innego. Nie sprawdzi się jako pies rodzinny, mieszkaniowy, sportowy ani stróżujący. Bez pracy węchowej i bez stałego kontaktu z jednym przewodnikiem staje się psem sfrustrowanym i wycofanym.

Wielu hodowców w Niemczech i w Polsce sprzedaje szczenięta wyłącznie osobom z uprawnieniami łowieckimi i jest to praktyka uzasadniona, a nie snobizm.

Ruch i szkolenie

Poza sezonem pies potrzebuje co najmniej dwóch godzin aktywności dziennie, z obowiązkowym elementem pracy węchowej. Same spacery nie wystarczają.

Podstawą treningu jest praca na sztucznej ścieżce tropowej, zakładanej z użyciem krwi zwierzęcej. Ćwiczenia zaczyna się od krótkich, świeżych tropów i stopniowo wydłuża zarówno dystans, jak i czas leżakowania śladu. Docelowo pies pracuje na tropach liczących kilkanaście godzin.

Szkolenie posłuszeństwa ma charakter pomocniczy. Posokowiec musi umieć chodzić na otoku, spokojnie czekać, zachowywać się przy innych psach i pozwolić się zbadać. Precyzyjne posłuszeństwo nie jest tu celem.

Przywołanie poza tropem jest słabym punktem, jak u większości psów pracujących nosem. Poza ogrodzonym terenem obowiązuje długa linka albo otok.

Rasa jest wrażliwa i pracuje na zaufaniu. Ostre metody, krzyk i przymus niszczą to, co w niej najcenniejsze, czyli gotowość do współpracy w trudnych warunkach.

Pielęgnacja

Pod względem pielęgnacji to rasa bardzo prosta. Krótka sierść wymaga przeczesania raz w tygodniu i kąpieli kilka razy w roku.

Prawdziwa pielęgnacja polega tu na czymś innym: na dokładnym przeglądzie psa po każdym wyjściu w teren. Rozcięcia, wbite ości, kleszcze, urazy opuszek. Praca w gęstym poszyciu i przy dużej zwierzynie niesie realne ryzyko, a rana kłuta bywa niepozorna z zewnątrz.

Kleszcze to temat całoroczny i profilaktyka nie może mieć przerw, także zimą, o czym piszemy w tekście o kleszczach zimą. Jak prawidłowo usunąć pasożyta, opisaliśmy w poradniku jak wyciągnąć kleszcza psu.

Uszy wymagają cotygodniowej kontroli. Długa, wisząca małżowina ogranicza przewiew, a praca z nosem przy ziemi dodaje zanieczyszczeń. Więcej w tekście o czyszczeniu uszu psa.

Pazury zwykle ścierają się w terenie, ale u psa pracującego mniej wymagają skracania co trzy, cztery tygodnie.

Zdrowie posokowca hanowerskiego

Rasa jest zdrowa, co wynika z wąskiej, konsekwentnie prowadzonej hodowli użytkowej. Do rozrodu dopuszcza się wyłącznie psy z zaliczonymi próbami pracy, więc selekcja pod skrajne cechy wyglądu nigdy tu nie nastąpiła.

Dysplazja stawów biodrowych. Główne obciążenie ortopedyczne rasy. Rodzice powinni mieć wynik prześwietlenia, a szczeniak nie powinien być przeciążany do osiemnastego miesiąca. Więcej w tekście o dysplazji stawów biodrowych.

Zapalenie ucha zewnętrznego. Konsekwencja długich, wiszących uszu i pracy z nosem przy ziemi. Objawy opisaliśmy w tekście o zapaleniu ucha u psa.

Urazy podczas pracy. Rany kłute od kłów dzika i poroża jelenia to realne ryzyko przy dochodzeniu rannej zwierzyny.

Choroby odkleszczowe. Babeszjoza i borelioza są u psów leśnych wyraźnie częstsze niż u miejskich. Objawy babeszjozy u psa warto znać na pamięć.

Skręt żołądka. Głęboka klatka piersiowa jest czynnikiem ryzyka, zwłaszcza przy karmieniu blisko wysiłku. Objawy opisaliśmy w tekście o skręcie żołądka u psa.

Zwyrodnienia stawów. U psów pracujących przez lata w trudnym terenie pojawiają się wcześniej niż u psów domowych.

Diagnozę zawsze stawia lekarz weterynarii. Ta lista służy do rozmowy z hodowcą i do obserwacji psa.

Żywienie posokowca hanowerskiego

Zapotrzebowanie tej rasy zmienia się sezonowo w sposób bardzo wyraźny. Pies pracujący jesienią, wychodzący nocą na kilkugodzinne poszukiwania, spala znacznie więcej energii niż ten sam pies w czerwcu. Dawka musi za tym nadążać w obie strony. Jak wyliczyć bazową porcję, opisaliśmy w poradniku ile karmić psa.

W dniu pracy nie karmi się psa obficie przed wyjściem. Główny posiłek podaje się po powrocie, gdy pies odpocznie. Ten nawyk realnie ogranicza ryzyko skrętu żołądka.

Poza sezonem trzeba pilnować wagi. Posokowiec bez pracy tyje szybko, a nadwaga u psa o tej budowie odbija się na stawach i skraca sprawność zawodową. Kondycję ocenia się dotykiem, żebra powinny być wyczuwalne pod skórą.

U psów po siódmym roku życia warto wesprzeć stawy, zwłaszcza jeśli pies przepracował kilka intensywnych sezonów. Preparaty stosowane w tym celu zebraliśmy w rankingu suplementów na stawy dla psa.

Historia rasy

Rasa wywodzi się od średniowiecznych psów zwanych Leithund, prowadzonych na rzemieniu przez myśliwych i wykorzystywanych do odszukiwania zwierzyny przed polowaniem oraz do dochodzenia postrzałków po nim. Psy tego typu były w Europie znane od stuleci.

W XIX wieku, gdy upowszechniła się broń gwintowana, potrzeba specjalisty od pracy po postrzałku wzrosła. Broń kulowa zwiększyła zasięg strzału, ale też liczbę zwierząt rannych, które odchodziły z miejsca postrzału.

Systematyczną hodowlę prowadzono przy szkole łowieckiej w Hanowerze, od której rasa wzięła nazwę. Klub rasy powstał w 1894 roku i od początku przyjął zasadę, że do rozrodu dopuszcza się wyłącznie psy z zaliczonymi próbami pracy. Zasada ta obowiązuje do dziś.

Posokowiec bawarski powstał później, w drugiej połowie XIX wieku, właśnie przez skrzyżowanie hanowerskiego z lżejszymi psami górskimi, w odpowiedzi na potrzeby myśliwych pracujących w Alpach.

Ile kosztuje posokowiec hanowerski i gdzie go kupić

Szczeniak kosztuje zwykle 3000-6000 zł. W Polsce hodowli jest niewiele i większość szczeniąt trafia do myśliwych, często na podstawie wcześniejszych zapisów. Część psów sprowadza się z Niemiec, Czech i Austrii.

O co pytać hodowcę:

• jakie próby pracy zaliczyli rodzice i z jakim wynikiem,
• wynik prześwietlenia bioder obojga rodziców,
• ile realnych poszukiwań przeprowadził rocznie ojciec i matka miotu,
• czy hodowca sprzedaje szczenięta osobom niepolującym, bo wielu tego nie robi.

Miesięczne utrzymanie to realnie 300-500 zł, plus profilaktyka przeciwkleszczowa prowadzona bez przerw i rezerwa na leczenie urazów.

Ciekawostki

Praca posokowca ma wymiar etyczny, nie tylko łowiecki. Prawo łowieckie w Polsce nakłada na myśliwego obowiązek podjęcia poszukiwań postrzelonej zwierzyny, a pies jest w praktyce jedynym skutecznym narzędziem do tego zadania.

Posokowce potrafią pracować na tropie liczącym kilkanaście, a wyjątkowo nawet ponad dwadzieścia godzin. Ślad, którego człowiek nie jest w stanie zauważyć, dla psa pozostaje czytelny znacznie dłużej, niż sugerowałaby intuicja.

Pies pracuje na otoku, czyli długiej linie, przez większość poszukiwania. Puszcza się go luzem dopiero na końcowym odcinku, gdy zwierzyna jest blisko.

Podsumowanie

Posokowiec hanowerski to rasa o jednym, bardzo konkretnym przeznaczeniu i nie ma sensu udawać, że sprawdzi się w innej roli. Dla myśliwego zajmującego się poszukiwaniem postrzałków jest partnerem, którego trudno czymkolwiek zastąpić: spokojnym, wytrwałym i związanym z przewodnikiem na kilkanaście lat.

Poza tym kontekstem jest psem nieszczęśliwym, a jego opiekun sfrustrowanym. To jedna z niewielu ras, przy których odradzenie zakupu osobie spoza środowiska łowieckiego jest po prostu uczciwe.

Przy każdej wątpliwości dotyczącej zdrowia albo diety psa skonsultuj się z lekarzem weterynarii, który zna twojego psa.